The Fault In My Stars

Okay, even als je denkt dat je klaar bent met tienerdrama, luister even! We gaan het hebben over The Fault In Our Stars. Ja, die ja. Die met de sterren, de kanker en de tissues. Denk niet meteen "bleh, zielig!" Het is meer dan dat. Echt waar!

Wat is er zo leuk aan huilen?

Kijk, niemand houdt ervan om te huilen. Maar er is iets aan een goed verhaal dat je raakt. En TFIOS, zoals de coole kids het noemen, raakt je. In je ziel. Het is een emotionele achtbaan. Je lacht, je huilt, je denkt na over het leven. En je voelt je daarna…opgelucht? Misschien is dat het. Catharsis. Lekker woord, hè?

De basis: Kanker is kut. Maar liefde...?

Het verhaal draait om Hazel Grace Lancaster. Ze heeft kanker. Geen zin in geneuzel. Ze zit in een praatgroep. Klinkt niet echt als een feestje, toch? Maar daar ontmoet ze Augustus Waters. Augustus. Klinkt als een Romeinse keizer. En hij is ook best wel...speciaal. Hij heeft een been verloren aan kanker. Maar hij is charmant, slim en heeft een gekke glimlach. Boem! Liefde in de lucht, in een ziekenhuis. Beetje vreemd, maar hey, zo is het leven.

En ja, er komt verdriet. Er is veel verdriet. Maar er is ook humor. Er zijn slimme dialogen. Er zijn momenten van pure vreugde. Het is niet alleen maar ellende. Echt niet!

Quirky Facts en Fun Stuff!

Wist je dat John Green, de schrijver, eerst dacht dat hij helemaal geen YA (Young Adult) boeken kon schrijven? Hij zat vast! Hij wilde iets echts maken. Iets dat raakte aan de grote vragen. En kijk nu! Hij is een rockster in de boekenwereld.

En die praatgroep? John Green bezocht er zelf een. Hij sprak met kinderen met kanker. Die ervaring heeft hem enorm geholpen bij het schrijven van het boek. Respect!

"Okay? Okay." De slogan van een generatie

Deze zin! Iedereen die TFIOS heeft gelezen of gezien, kent 'm. "Okay? Okay." Het is een soort belofte. Een soort van: "We zitten hier samen in. We snappen het." Het is simpel, maar oh zo krachtig. Het is een meme geworden. Het staat op shirts. Het is overal! Bizar, toch?

Augustus Waters is trouwens een geniale naam. Augustus. Romeinse keizer. Hij wil herinnerd worden. Hij wil iets betekenen. En spoiler alert: hij doet dat ook! Hij laat een onuitwisbare indruk achter. Zowel in het boek als in het hart van de lezer.

Waarom je het toch écht moet lezen/kijken (ook al denk je van niet)

Oké, ik snap het. Kanker is een zwaar onderwerp. Niemand zit te wachten op een treurig verhaal. Maar TFIOS is meer dan dat. Het gaat over leven in het moment. Over liefde. Over vriendschap. Over de schoonheid vinden in het imperfecte.

Hazel en Augustus zijn geen perfecte helden. Ze zijn gebrekkig. Ze maken fouten. Ze zijn echt. En dat is wat ze zo herkenbaar maakt. Je voelt met ze mee. Je lacht met ze mee. Je huilt met ze mee. En als het boek uit is, mis je ze. Echt waar!

De film: Josh Boone Knows What's Up

De film is ook goed! Josh Boone, de regisseur, heeft echt zijn best gedaan om de sfeer van het boek te vangen. Shailene Woodley (Hazel) en Ansel Elgort (Augustus) zijn perfect gecast. Ze hebben echt chemie. En de soundtrack is fantastisch! Luister maar eens naar "All of the Stars" van Ed Sheeran. Kippenvel gegarandeerd!

Er zijn natuurlijk altijd verschillen tussen het boek en de film. Maar over het algemeen is de film een trouwe adaptatie. En hij is net zo emotioneel. Dus pak je tissues er maar weer bij!

Beyond the Tears: De Boodschap!

Na al dat gehuil en gesnotter... wat is de boodschap van TFIOS? Het is niet alleen maar "kanker is kut". Het is meer dan dat. Het gaat over het vinden van betekenis in een wereld die soms zinloos lijkt. Het gaat over het omarmen van het leven, ook als het moeilijk is.

Hazel en Augustus leren ons dat elke dag telt. Dat elke seconde waardevol is. Dat het belangrijk is om te lachen, te huilen, te voelen. Dat het okay is om niet perfect te zijn. Dat het okay is om bang te zijn. Dat het okay is om verdrietig te zijn. Het is okay!

Waarom is het nog steeds relevant?

TFIOS is al een tijdje uit. Maar het is nog steeds populair. Waarom? Omdat het een universeel verhaal vertelt. Een verhaal over liefde, verlies en de zoektocht naar betekenis. Die thema's zijn tijdloos. Ze raken ons allemaal. Jong en oud.

Bovendien is het boek goed geschreven. John Green is een meester in het creëren van personages die je in je hart sluit. Hij gebruikt humor en intelligentie om zware thema's bespreekbaar te maken. En hij durft eerlijk te zijn. Dat waarderen we!

Dus, als je nog twijfelt...geef TFIOS een kans! Lees het boek, kijk de film. Laat je meeslepen door het verhaal. Huil een beetje. Lache een beetje. En denk na over het leven. Het is de moeite waard. Echt waar!

En vergeet niet: "Okay? Okay."