The Evil That Men Do

Oké, even eerlijk, wie heeft er nog nooit een klein beetje kwaad gedaan? Nee, niet gelijk wegkijken! We hebben het hier niet over bankovervallen ofzo. We hebben het over het kleine kwaad. Het kwaad dat zo alledaags is, dat het bijna normaal lijkt. Het kwaad dat je per ongeluk (of stiekem toch expres?) doet.

Denk aan die keer dat je collega Sabine een nieuwe jurk had. Prachtig, toch? Maar je kon het toch niet laten om per ongeluk te zeggen: "Oeh, dat staat je goed! Maakt je figuur wel lekker curvy, zeg!". Ja, ja, we weten het, "je bedoelde het goed". Net zoals je buurvrouw echt blij was met je enthousiaste blaf-concert met je nieuwe karaoke set om 2 uur 's nachts. Juist.

Dat kleine kwaad, dat is waar we het over gaan hebben. Het "kwaad dat mannen doen", of vrouwen, of huisdieren. Iedereen is er schuldig aan, op z'n tijd. Zelfs mijn oma, al beweert ze zelf van niet. Ik wed dat ze nog steeds lacht om die keer dat ze de suiker in de zoutpot deed bij haar bridgeclub. Oma, ik kijk naar je!

Het "ik-doe-het-niet-met-opzet" Kwaad

Dit is het meest voorkomende type. Je doet iets stoms, iets vervelends, iets... kwaadaardigs, maar je bedoelde het niet zo. Het is een ongelukje! Zoals de keer dat je per ongeluk de laatste kroket opeet, terwijl je weet dat je partner er al de hele dag naar uitkeek. "Oeps! Ik had geen idee!". Of die keer dat je de thermostaat stiekem 2 graden hoger zet, omdat je het koud hebt, terwijl je huisgenoot al klaagt over de energierekening. "Wat? Is het warm hier? Ik merk er niks van..."

Dit type kwaad is als een verkeerde WhatsApp autocorrect. Je stuurt iets compleet anders dan je bedoelde, en plotseling zit je in een diepe shit. Je probeert het uit te leggen, maar de schade is al gedaan. Je tante denkt nu dat je een stripper bent, en je baas denkt dat je hem een debiel vindt. Lekker dan!

De Kunst van het Passief-Agressieve Kwaad

Nu wordt het interessant. Passief-agressief kwaad is als een stille scheet. Je weet dat hij er is, de ander weet dat hij er is, maar niemand durft er iets van te zeggen. Het is subtiel, sneaky, en verschrikkelijk effectief.

Denk aan: je collega een hele berg onnodige email CC'en, je partner "helpen" met de afwas door de pannen te laten aanbakken, of je schoonmoeder "complementeren" met een opmerking over haar nieuwe (lees: verschrikkelijke) kapsel. Dit is kwaad vermomd als vriendelijkheid. Het is de kunst van de micro-agressie. Machtig.

Mijn eigen persoonlijke favoriet is de "vergeten verjaardag". Je weet dondersgoed dat je partner jarig is, maar je doet alsof je het vergeten bent. De blik van pure ontzetting op hun gezicht is priceless... tot je het cadeautje tevoorschijn haalt. Maar die seconde, die is goud waard. (Disclaimer: ik raad dit niet aan. Het kan je relatie kosten. Behalve als je partner ervan houdt, natuurlijk. Dan is het geniaal).

Het "Ik-Ben-Beter-Dan-Jij" Kwaad

Dit is het kwaad dat voortkomt uit superioriteit. Je weet (in je eigen hoofd) dat je slimmer, mooier, rijker, of gewoonweg beter bent dan de ander. En je laat ze dat graag weten.

Het kan zo simpel zijn als het corrigeren van iemands grammatica in een openbare chatgroep ( "Eh, het is 'jouw', niet 'jou'"). Of het opscheppen over je dure vakantie, terwijl je collega net vertelt dat ze moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Het is ego-streling ten koste van anderen.

Ik had ooit een buurman die letterlijk alles beter wist. De manier waarop ik mijn gras maaide, de manier waarop ik mijn auto parkeerde, de manier waarop ik ademde. Het was vermoeiend! Ik overwoog serieus om een cursus " verkeerd ademen " te volgen, gewoon om hem te irriteren. Uiteindelijk ben ik verhuisd. Ik kon zijn superioriteit niet meer aan. (Of misschien wilde ik gewoon van die lelijke tuin af... who knows?).

De "Ik-Doe-Het-Voor-Je-Eigen-Bestwil" Variant

Dit is een gevaarlijke variant. Je doet iets gemeens, maar je rechtvaardigt het door te zeggen dat het "voor hun eigen bestwil" is. Je geeft je kind een strenge straf omdat je wilt dat ze "een sterke persoonlijkheid" ontwikkelen. Je liegt tegen je vriend om hun gevoelens te sparen. Je manipuleert je partner om ze "te beschermen".

Het probleem is dat dit bijna altijd een leugen is. Het is niet voor hun bestwil, het is voor jouw bestwil. Je voelt je beter als je de controle hebt, als je de touwtjes in handen hebt. En je gebruikt de "goede intenties" als excuus voor je slechte gedrag. Klinkt bekend?

Waarom Doen We Dit Eigenlijk?

De grote vraag is: waarom doen we het? Waarom doen we die kleine, vervelende, kwaadaardige dingen? Waarom kunnen we het niet laten om af en toe een beetje gemeen te zijn?

Het antwoord is complex, maar een deel ervan is simpelweg menselijk. We zijn allemaal onzeker, jaloers, en soms gewoonweg slecht gehumeurd. We willen ons beter voelen, en soms is de makkelijkste manier om dat te doen, om iemand anders een beetje minder goed te laten voelen. Sad but true.

Een ander deel is gewoon verveling. Het leven kan saai zijn, en een beetje kwaad kan een welkome afwisseling bieden. Het is als een reality show, maar dan met je eigen leven in de hoofdrol. Wie heeft er tenslotte geen reality show waardige drama's in zijn of haar leven?

En tot slot, soms doen we het gewoon omdat we het kunnen. Er is een klein beetje rebel in ieder van ons, die graag de regels overtreedt, die graag een beetje chaos veroorzaakt. Zolang het maar niet te erg wordt, toch?

Conclusie: Omarm Je Innerlijke Schurk (Met Mate!)

Dus, wat kunnen we leren van dit alles? Dat we allemaal wel eens een beetje kwaad doen. Dat we niet perfect zijn. En dat is oké! Zolang we ons bewust zijn van ons gedrag, en proberen om niet al te gemeen te zijn.

Dus, de volgende keer dat je in de verleiding komt om een klein beetje kwaad te doen, denk er dan even over na. Is het het waard? Of kun je je energie beter besteden? En als je het dan toch doet, geniet er dan van! Maar doe het met mate, en wees bereid om de consequenties te dragen.

En onthoud: een beetje zelfspot kan wonderen doen. Lachen om je eigen fouten en imperfecties is de beste manier om de "evil that men do" te relativeren. En wie weet, misschien inspireer je er anderen wel mee om hun innerlijke schurk te omarmen. Tot de volgende kwaadaardige grap!