The Dark Tower Stephen King

Oke, luister. Ik ga je iets vertellen. Iets groots. Iets... tja, iets Stephen King-iaans. We hebben het over De Donkere Toren. Ja, dat lees je goed. Het epos dat zo omvangrijk is, dat het zelfs de meest doorgewinterde lezer de bibbers geeft. Maar geen zorgen, ik ben hier om je er doorheen te loodsen zonder dat je compleet gek wordt. Beloofd. (Nouja, bijna beloofd.)

Wat is in hemelsnaam De Donkere Toren?

Stel je voor: een cowboy. Niet zomaar een cowboy, maar Roland Deschain, de laatste gunslinger van Gilead. Hij is bezig met een queeste, eentje die hem waarschijnlijk gek zal maken (spoiler alert: het gebeurt bijna). Hij is op zoek naar de Donkere Toren, een soort kosmische spil waaromheen alle werkelijkheden draaien. Klinkt simpel, toch? Mispoes! Alsof King ooit iets simpels zou doen.

Het is alsof je de Lord of the Rings, The Good, the Bad and the Ugly, en een flinke dosis LSD in een blender gooit en er een verhaal uithaalt dat zo complex is dat je er een PhD voor zou kunnen halen. Serieus, mensen hebben er papers over geschreven. Papers!

En waarom die Toren zo belangrijk is? Nou, als die omvalt, dan is het game over voor alles. Echt alles. Alle werelden, alle dimensies, alle pizza's. Ja, zelfs pizza. Dus Roland heeft een belangrijke baan te klaren.

De kleurrijke (en een beetje gekke) reisgenoten

Roland is niet alleen, gelukkig maar, anders zou hij waarschijnlijk al in de eerste paar hoofdstukken zijn hoofd verliezen. Hij verzamelt een groep... tja, hoe noem je ze? Een ka-tet, noemen ze het in het verhaal. Denk aan een soort improvisatie-familie die door het lot (en Stephen King's grillen) aan elkaar zijn verbonden.

• Eddie Dean: Een heroïneverslaafde uit New York die toevallig ook een briljante scherpschutter is. Je weet wel, zo'n typisch underdog-verhaal, maar dan met meer naalden.
• Susannah Dean: Eddie's vrouw, een badass vrouw in een rolstoel die ook nog eens twee persoonlijkheden heeft. Omdat één persoonlijkheid blijkbaar niet genoeg was.
• Jake Chambers: Een jongen uit New York (ja, er komen veel mensen uit New York) die dood is… en dan weer niet. Het is ingewikkeld. Denk aan een reïncarnatie-achtige situatie, maar dan met een paar extra dimensies erbij.
• Oy: Een billy-bumbler. Wat dat is? Nou, denk aan een kruising tussen een hond, een wasbeer en een teddybeer. En hij kan praten! Oké, hij zegt alleen maar "Oy!", maar toch. Hij is de beste jongen. Ja, zelfs beter dan je eigen hond. (Sorry, Fido.)

Samen reizen ze door allerlei bizarre landschappen, vechten ze tegen mutanten, demonen en de Crimson King (een soort interdimensionale superschurk die een beetje op een slechte clown lijkt), en proberen ze te voorkomen dat de Toren omvalt. Een normale vakantie, dus.

Waarom zou je dit willen lezen?

Oké, eerlijk is eerlijk, het is een gigantische investering. De Donkere Toren is geen boek dat je even snel op het strand leest (tenzij je een héle lange strandvakantie hebt). Maar hier zijn een paar redenen waarom het toch de moeite waard is:

• De wereld is ongelooflijk: King heeft een universum gecreëerd dat zo gedetailleerd en complex is, dat je er uren over kunt fantaseren. Denk aan post-apocalyptische woestenijen, vreemde steden, en dimensies die rechtstreeks uit je nachtmerries komen.
• De personages zijn onvergetelijk: Je gaat van Roland en zijn ka-tet houden (of ze haten, afhankelijk van hoe je je voelt over sadistische cowboys en pratende teddybeer-honden). Ze zijn gebrekkig, complex en enorm menselijk (zelfs Oy, in zijn eigen billy-bumbler-manier).
• Het is de spil van King's universum: Alle boeken van King zijn op de een of andere manier verbonden met de Donkere Toren. Je zult verwijzingen en cameos zien die je versteld doen staan. Het is alsof je de Avengers-film kijkt, maar dan met Pennywise de clown en Cujo de hond erbij.
• Het is gewoon goed geschreven: Oké, King kan soms een beetje langdradig zijn (dat is een understatement), maar als hij in zijn element is, dan is hij een meesterverteller. Hij weet je te raken, te choqueren en te laten lachen. Vaak tegelijkertijd.

Oké, ik ben overtuigd. Waar begin ik?

Begin bij De Scherpschutter (The Gunslinger). Het is het eerste boek in de reeks, en het is... tja, het is een beetje anders dan de rest. Het is meer experimenteel, meer symbolisch en een beetje moeilijker te volgen. Maar hou vol! Het wordt beter. Echt waar.

Veel fans raden aan om De Scherpschutter te lezen en dan terug te komen na het lezen van andere King boeken zoals "IT", "The Stand" en "Insomnia". Dit helpt omdat je verwijzingen naar andere Stephen King-boeken zult herkennen.

Sommigen raden zelfs aan om De Scherpschutter later in je lees-avontuur te herlezen, omdat je het waarschijnlijk anders zult interpreteren met meer context.

Een paar waarschuwingen

De Donkere Toren is niet voor iedereen. Het is een lang, complex en soms frustrerend verhaal. Er zijn momenten waarop je je afvraagt waar King in vredesnaam mee bezig was. Er zijn plotwendingen die je woedend zullen maken. Er zijn personages die je zult missen als ze sterven (sorry voor de spoiler, maar kom op, het is Stephen King).

Maar als je bereid bent om de sprong te wagen, dan wacht je een onvergetelijke reis. Een reis vol avontuur, mysterie, horror en een heleboel meta-verwijzingen. En als je het einde bereikt, dan zul je je waarschijnlijk afvragen wat je net hebt gelezen. Maar je zult het niet vergeten. Dat beloof ik.

Dus ga ervoor. Pak De Scherpschutter op, zet je schrap en bereid je voor op een reis naar de Donkere Toren. En onthoud: All things serve the beam. (Wat dat betekent? Daar kom je vanzelf achter. Misschien.)

Nog wat snelle tips:

• Wees geduldig: Het duurt even voordat het verhaal op gang komt.
• Neem aantekeningen: Er zijn veel personages, plaatsen en gebeurtenissen om te onthouden.
• Geef niet op: Zelfs als je het niet begrijpt, ga door. Het komt allemaal samen (uiteindelijk).
• Heb plezier: Het is maar een verhaal. (Toch?)

Dus, wat denk je? Ben je er klaar voor om de Donkere Toren te beklimmen? Wees gewaarschuwd, de reis kan je veranderen... of gewoon een beetje gek maken. Succes! En zeg Oy maar gedag van me.