Stephen King De Donkere Toren

Oké, even eerlijk: Ik heb ooit een boek van Stephen King gekocht, alleen omdat de cover er cool uitzag. It, jawel. Dat rode haar, die creepy grijns... Compleet onwetend dat ik me aan een baksteen van een boek waagde. Uiteindelijk, ja, heb ik 'm uitgelezen. Maar het duurde een eeuwigheid. En die clown... die zie ik nog steeds soms in m'n dromen. Maar goed, dat terzijde. Vandaag gaan we het over een ander, veel groter, en misschien nog wel enger King-beest hebben: De Donkere Toren.

Die gigantische reeks, die zogezegd alles met elkaar verbindt in King's universum. Heb je wel eens gehoord van een soort multiverse in de boeken van King? Nou, deze reeks is dus het centrum ervan.

Wat is De Donkere Toren eigenlijk?

Het korte antwoord: Een epische fantasy-western (ja, dat lees je goed!) serie van acht boeken, plus een verbindend boek (De Wind door het Sleutelgat). Het lange antwoord? Dat is een beetje ingewikkelder, want het is een hele reis. Bereid je voor. Het is niet zomaar een boekenserie, het is een ervaring.

In de kern volgt de serie Roland Deschain, de laatste Gunslinger (een soort ridder, maar dan met revolvers), in zijn queeste om de Donkere Toren te bereiken. Die Toren, dat is het centrum van alle werelden, de spil waar alles om draait. En die Toren staat op instorten, wat dus zou betekenen dat alle werelden, alle realiteiten, ten onder zullen gaan. Best wel belangrijk, dus. Je zou bijna stress krijgen.

Maar Roland is niet alleen. Tijdens zijn reis ontmoet hij een groep bonte personages, de zogenaamde "ka-tet" (een soort lotgemeenschap, een groep mensen die voorbestemd zijn om samen een pad te bewandelen). Denk aan:

• Jake Chambers: Een jongen uit New York (jawel, onze wereld dus), die op een mysterieuze manier in Rolands wereld belandt. (Spoiler alert: hij sterft, en komt later terug. Tijdreizen, parallelle dimensies... je begrijpt het.)
• Eddie Dean: Een junkie uit New York (hé, nog iemand uit onze wereld!), die verslaafd is aan heroïne en een hoop problemen met zich meebrengt. Maar hij heeft ook een goed hart (onder alle rotzooi) en een scherpe tong.
• Susannah Dean/Odetta Holmes/Detta Walker: Oké, hier wordt het even ingewikkeld. Susannah is een vrouw met een meervoudige persoonlijkheid, die in een rolstoel zit. Haar persoonlijkheden zijn Odetta (een beschaafde Afro-Amerikaanse vrouw) en Detta (een boze, racistische vrouw). Later versmelten ze tot Susannah. Compleet crazy, toch?
• Oy: Een "billy-bumbler", een soort kruising tussen een hond, een wasbeer en een teddybeer. Een super schattig, maar ook heel loyaal beestje. (Hij steelt gegarandeerd je hart.)

Dus, je hebt een lastige Gunslinger, een jongen uit New York, een ex-junkie, een vrouw met meerdere persoonlijkheden en een knuffelig beestje. Klinkt als het begin van een slechte grap, maar het is dus de basis van een epische queeste.

Waarom is De Donkere Toren zo bijzonder?

Naast het feit dat het een mix is van fantasy, western, horror en science fiction (wat op zich al uniek is), zijn er nog een paar redenen waarom deze serie zo geliefd (en soms gehaat) is:

• De Verbinding met King's Andere Werken: Dit is de holy grail voor King-fans. Personages, plaatsen en gebeurtenissen uit andere King-boeken duiken op in De Donkere Toren. Het is alsof je alle puzzelstukjes van zijn oeuvre in elkaar ziet vallen. Heb je It gelezen? Check. The Stand? Check. Salem's Lot? Check. Allemaal verbonden!
• Rolands Karakter: Roland is een complex personage. Hij is gedreven, moedig, maar ook meedogenloos en geobsedeerd door zijn queeste. Hij is bereid om alles op te offeren, zelfs zijn vrienden, om de Toren te bereiken. Is hij een held? Is hij een slechterik? Dat mag je zelf uitmaken.
• De Thema's: De serie behandelt thema's als lot, vrije wil, verslaving, opoffering en de kracht van vriendschap. Best zware kost, dus. Maar dat maakt het ook zo boeiend.
• De Schrijfstijl: King's schrijfstijl is hier op zijn best (of slechtst, afhankelijk van je smaak). Het is rauw, emotioneel en soms behoorlijk gruwelijk. Maar hij weet je wel te pakken.

Kritiekpunten (Want Perfect is het Zeker Niet)

Natuurlijk is De Donkere Toren niet zonder fouten. Sommige fans (en critici) vonden:

• Het Middenstuk: Sommige boeken (vooral boek 3 en 4) worden gezien als minder sterk en slepen een beetje. Je moet er even doorheen, zeg maar.
• Het Einde: Het einde is... controversieel. Zonder te veel te spoilen, laten we zeggen dat het niet iedereen tevreden stelt. Sommigen vonden het briljant, anderen vonden het een anticlimax. (Persoonlijk vond ik het... interessant. Maar dat is mijn mening.)
• De Inconsistentie: Door de lange schrijftijd (King heeft er meer dan 30 jaar over gedaan!) zijn er soms inconsistenties in de verhaallijn en de personages. Kan irritant zijn, maar hoort er blijkbaar bij.

Moet je De Donkere Toren Lezen?

Tja, dat is de hamvraag. Als je een fan bent van Stephen King, dan is het antwoord een volmondig JA. Het is een must-read (of must-listen, de audioboeken zijn ook top!). Maar wees gewaarschuwd: het is een investering. In tijd, in emoties, in je geestelijke gezondheid (grapje! Of toch niet?).

Als je nog nooit iets van Stephen King hebt gelezen, dan zou ik misschien beginnen met een korter boek, zoals Misery of The Shining. Gewoon om te kijken of zijn schrijfstijl je bevalt. Want De Donkere Toren is niet voor bangeriken. Zowel qua lengte als qua inhoud.

Maar als je bereid bent om je te laten meevoeren op een epische reis door verschillende werelden, vol monsters, magie en revolvers, dan is De Donkere Toren absoluut de moeite waard.

Nog een Laatste Tip (Voordat je Begint!)

Lees de boeken op volgorde! Echt! Het klinkt misschien logisch, maar er zijn mensen die het andersom proberen. Maak het jezelf niet moeilijker dan nodig is. En wees niet bang om af en toe een pauze te nemen. Het is geen race, het is een marathon. En vergeet niet: "Go then, there are other worlds than these."

En laat me weten wat je ervan vond! Vond je het geweldig? Vond je het verschrikkelijk? Laat een reactie achter! Ik ben benieuwd naar je mening.