Star Wars The Clone Wars Film 2008

Weet je nog, toen je voor het eerst die poster zag? Giga-Anakin, Ahsoka die eruitzag alsof ze net uit een computerspel was gestapt, en die hele Clone Wars branding… Ik weet nog dat ik dacht: "Ehh, is dit echt nodig?" En ergens had ik gelijk, maar ergens ook weer niet. Want laten we eerlijk zijn, die Star Wars: The Clone Wars film uit 2008, die had wel wat...

Die film was eigenlijk de opmaat naar de animatieserie waar uiteindelijk zoveel mensen fan van werden. Maar terugkijkend is het een vreemde eend in de bijt. Een soort lange, overdreven aflevering. Laten we er eens induiken, alsof we samen op de bank zitten met een zak chips en een lightsaber-vormige rietje in onze cola. Oké? Goed!

Waarom deze film überhaupt bestond

George Lucas, onze goede vriend (soms een beetje té vriend, laten we eerlijk zijn), wilde de Clone Wars animatieserie lanceren met een knaller. En wat is een betere knaller dan een film? Nou ja, misschien een knaller die niet zo aanvoelt als drie samengeplakte afleveringen, maar hey, we krijgen wat we krijgen. De film moest de basis leggen voor de serie, de toon zetten en een nieuw personage introduceren: Ahsoka Tano.

Ahsoka… sommige mensen vonden haar geweldig, anderen vonden haar irritant. Ik zat ergens in het midden. In het begin was ze inderdaad een beetje een betweter, maar ze groeide enorm gedurende de serie. En die groei, die is mede te danken aan deze film. Althans, dat is de theorie.

Het verhaal (of het gebrek eraan)

Oké, de plot. Laten we die eens ontleden. Het is eigenlijk vrij simpel, bijna té simpel. De separatisten, onder leiding van Count Dooku (altijd een elegante schurk, die Christopher Lee!), ontvoeren Rotta, de zoon van Jabba the Hutt. Anakin en Ahsoka krijgen de taak om Rotta te redden en hem terug te brengen naar Jabba, om zo een cruciale alliantie met de Hutt-clan te bezegelen. Terwijl Obi-Wan Kenobi zich bezighoudt met een ander probleem: de separatisten proberen een belangrijke republiek planeet, Christophsis, in te nemen. Christophsis… klinkt als een nieuwe soort chips, toch? Misschien moeten we dat eens patenteren.

Het is een klassieke "twee verhalen in één" constructie. Maar het voelt allemaal een beetje gehaast aan. Alsof ze zoveel mogelijk actie en lightsaber-gevechten erin wilden proppen. En laten we eerlijk zijn, dat is precies wat ze deden.

Wat er wél leuk was:

• De actie: Er waren zeker momenten dat de actie er echt uit sprong. De lightsaber-gevechten waren energiek en de ruimtegevechten waren visueel indrukwekkend.
• Ahsoka's introductie: Ondanks dat ze in het begin wat irritant was, was Ahsoka een belangrijk personage. Haar relatie met Anakin, die geleidelijk aan groeide, was een van de meest boeiende aspecten van de Clone Wars serie.
• Captain Rex en Commander Cody: Deze twee clone troopers waren cool. Punt. Ze hadden persoonlijkheid, waren loyaal en konden echt vechten.

Wat er minder leuk was:

• De plot: Zoals gezegd, het was vrij simpel en voelde gehaast aan.
• De animatie: De animatie was… tja, het was 2008. Het zag er een beetje houterig en onnatuurlijk uit. Je merkt echt dat het een CG film is uit die tijd.
• De dialogen: Sommige dialogen waren ronduit cheesy. Anakin die Ahsoka "Snips" noemt… Ik snap dat het liefkozend bedoeld is, maar soms cringe ik er toch een beetje van.

De impact op de Clone Wars serie

Ondanks de tekortkomingen van de film, legde het wel de basis voor de Clone Wars serie. Het introduceerde belangrijke personages, vestigde de setting en gaf een voorproefje van de politieke intriges die in de serie verder uitgediept zouden worden. Zonder de film, geen Clone Wars serie zoals we die kennen. Dus ergens moeten we George Lucas toch dankbaar zijn, ondanks dat hij ons soms met zijn beslissingen achterlaat met de vraag: "Waarom, George, waarom?!"

De serie zelf wist de fouten van de film recht te zetten. De animatie werd beter, de verhaallijnen werden complexer en de personages kregen meer diepgang. Ahsoka werd bijvoorbeeld een van de meest geliefde Star Wars personages. Wie had dat gedacht, na haar ietwat houterige introductie in de film?

Conclusie: Is de film de moeite waard?

Tja, dat is de vraag. Als je een die-hard Clone Wars fan bent, dan is het zeker de moeite waard om de film te kijken. Het is interessant om te zien waar alles begon en om te zien hoe de personages zich ontwikkelden. Maar als je niet per se een Clone Wars fan bent, dan kun je hem waarschijnlijk overslaan. Het is geen slechte film, maar het is zeker geen meesterwerk. Denk eraan als een uitgebreide introductie tot een veel groter en beter verhaal. Het is alsof je de eerste hap van een ijsje neemt, die een beetje koud en hard is, maar je weet dat de rest van het ijsje heerlijk gaat zijn.

Uiteindelijk is Star Wars: The Clone Wars een vreemde, maar interessante film. Het is niet perfect, maar het heeft wel zijn charme. En het heeft ons Ahsoka Tano gegeven. En daarvoor zijn we George Lucas toch wel dankbaar, hoe inconsistent zijn beslissingen soms ook mogen zijn. May the Force be with you, en moge de film niet te cheesy zijn!

Dus, wat denk jij? Is de film een verborgen parel, of een vergeten misstap? Laat het me weten in de comments! (Ja, ik weet dat dit geen echte blog is, maar doe alsof!)