Something Wicked This Way Comes

Oké, laten we het even hebben over dat rare gevoel dat je soms bekruipt. Je kent het wel. Het gevoel dat er iets niet helemaal pluis is, dat er iets broeit onder de oppervlakte, net alsof je een blik wormen opengetrokken hebt. Dat gevoel, mijn vrienden, is precies waar Ray Bradbury’s “Something Wicked This Way Comes” om draait. Alleen dan keer duizend en met heel veel kermis.

Denk er eens over na. Heb je ooit een dag gehad dat alles net iets te goed ging? Zo’n dag dat de zon scheen, je koffie perfect was, en je baas je zelfs een compliment gaf (alsof hij een echte complimenten-ninja was)? Dan begin je toch automatisch te denken: "Dit kan niet waar zijn. Waar is de addertje onder het gras?" Dat is dus precies de vibe van dit boek.

Het verhaal draait om Will Halloway en Jim Nightshade, twee 13-jarige beste vrienden in een klein stadje, die geconfronteerd worden met een wel heel bijzondere kermis: Cooger & Dark's Pandemonium Shadow Show. Een kermis die je dromen lijkt te kunnen vervullen... maar met een heel hoge prijs.

De Kermis: Meer dan alleen suikerspin en botsauto's

Nou, je denkt misschien, een kermis, dat klinkt toch gezellig? Suikerspin, botsauto's, gokspellen waar je nooit wint… Maar deze kermis is anders. Stel je voor dat je op een saaie zaterdag boodschappen gaat doen, en opeens is de supermarkt getransformeerd in een discotheek waar elke klant een VIP behandeling krijgt, maar... alles is net een tikkeltje té perfect. De muziek is net iets te opzwepend, de lichten net iets te fel, de aanbiedingen net iets te goed. Dat is deze kermis. Een verlokkelijk oord waar je diepste verlangens worden ingewilligd, maar waar je ziel eraan gelooft.

Het is alsof die ene advertentie op Facebook die je al weken achtervolgt, over die 'wonderpil' die je 20 jaar jonger maakt. Je weet dat het te mooi is om waar te zijn, maar je bent toch geneigd om te klikken, toch?

Meneer Dark: De verkoper van de ziel

De baas van deze sinistere onderneming is Mr. Dark. Een man met tatoeages die de zonden van zijn klanten representeren. Klinkt leuk toch? Het is een beetje alsof je een tattoo artist hebt die niet naar je coole ideeën luistert, maar ze voelt en vereeuwigt op je huid. Meneer Dark is sluw, charmant, en hij weet precies waar je zwakke plekken zitten. Hij is de belichaming van de verleiding, een soort duivel in een gestreept pak.

Denk aan die ene keer dat je een dieet volgde, en je collega met een enorme taart binnenkwam. Je wist dat je het niet mocht eten, maar die taart... die taart fluisterde je naam. Dat is de aantrekkingskracht van Meneer Dark.

De kermis zelf is een metafoor voor de verleidingen van het leven. We willen allemaal jonger, rijker, succesvoller zijn. We willen die felbegeerde promotie, dat perfecte lichaam, die instant bevrediging. Maar "Something Wicked This Way Comes" waarschuwt ons dat deze verlangens een prijs hebben. Dat je soms moet vechten tegen die verleidingen, en accepteren dat het leven niet altijd perfect is.

De Helden: Pure onschuld tegenover duistere krachten

Will en Jim zijn tegenpolen. Will is meer bedachtzaam, hij denkt na over de consequenties van zijn acties. Jim is impulsiever, hij gooit zich blindelings in het avontuur. Samen vormen ze een perfect duo, een soort yin en yang van tienerangst.

Hun vriendschap wordt op de proef gesteld door de kermis. Jim wordt verleid door de belofte van eeuwige jeugd, terwijl Will zich zorgen maakt over de duistere krachten die aan het werk zijn. Het is een beetje zoals je eigen vriendschappen, toch? Er is altijd wel iemand die je aanspoort om iets stoms te doen, en iemand die je ervan probeert te weerhouden.

Maar het zijn niet alleen de jongens die worstelen met de kermis. Ook Wills vader, Charles Halloway, een bibliothecaris, speelt een belangrijke rol. Hij voelt zich oud en onbelangrijk, en hij wil dolgraag bewijzen dat hij nog relevant is. Hij vertegenwoordigt de angst voor het verouderen, de angst om je jeugd te verliezen.

Hij is een beetje zoals je vader die ineens een sportauto koopt of een oorbel laat zetten, in een poging om zijn jeugd te herbeleven. Het is tragisch, maar ook herkenbaar.

Waarom je dit boek zou moeten lezen (of herlezen)

“Something Wicked This Way Comes” is meer dan een horrorverhaal. Het is een verhaal over vriendschap, moed, en de strijd tussen goed en kwaad. Het is een verhaal dat je aan het denken zet over je eigen verlangens, je eigen angsten, en de keuzes die je maakt in het leven.

Het is een beetje alsof je naar een enge film kijkt met een vriend, en na afloop urenlang napraat over de diepere betekenis van het verhaal (zelfs al was de film eigenlijk best wel stom). Dit boek is zo'n film, maar dan in boekvorm, en dan niet stom.

Het is een perfecte lees voor de herfst, als de dagen korter worden en de avonden langer. Het is een boek dat je onder een dekentje kunt lezen, met een kop thee, terwijl de wind buiten huilt. Het is een boek dat je kippenvel bezorgt, maar je ook een warm gevoel geeft. En wie weet, misschien leer je er ook nog iets van. Al is het maar dat je nooit, nooit een kermis moet bezoeken die midden in de nacht opduikt.

Dus, de volgende keer dat je dat rare gevoel hebt, dat gevoel dat er iets niet klopt, denk dan aan Will, Jim, en Meneer Dark. En bedenk dat soms, de beste manier om het kwaad te bestrijden, is door sterk te zijn, trouw te blijven aan je vrienden, en nooit te vergeten wat echt belangrijk is. En misschien, heel misschien, moet je die taart gewoon laten staan.

En onthoud:

Het kwaad weet altijd de weg te vinden... maar gelukkig, de goede mensen ook.