Sjoerd Kuyper De Grote Vloed

Oké, mensen, verzamel rond de denkbeeldige cafétafel, want ik ga jullie een verhaal vertellen. Een verhaal over een boek, een kinderboek welteverstaan, dat me meer slapeloze nachten heeft bezorgd dan mijn pogingen om IKEA-meubels in elkaar te zetten. We hebben het over Sjoerd Kuyper's De Grote Vloed.

Nu denk je misschien: "Een kinderboek? Hoe spannend kan dat zijn? Gaat het over een verdwaalde puppy?" Nou, nee. Dit is geen gewone puppy-liefdesverhaal. Dit is een verhaal met meer drama dan een aflevering van Goede Tijden, Slechte Tijden tijdens een stroomstoring. En geloof me, er zit een flinke dosis absurditeit in verpakt, meer dan je in een gemiddelde frikandel speciaal aantreft.

Wat is die 'Grote Vloed' dan precies?

Simpel gezegd: het is een verhaal over de familie Kwel, die… laten we zeggen, een beetje 'anders' is. Papa Kwel is een uitvinder. En zoals met de meeste uitvinders in kinderboeken (en, laten we eerlijk zijn, soms ook in het echt), zijn zijn uitvindingen… nou ja, laten we het "niet altijd succesvol" noemen. Denk aan een soort Willie Wortel, maar dan met meer ongeluk dan talent. Mama Kwel probeert de boel bij elkaar te houden, terwijl de kinderen, Joep en Janneke, proberen te overleven in deze chaos. Hun leven is eigenlijk best normaal, tenminste totdat papa met zijn nieuwste meesterwerk komt aanzetten: een machine die het water uit de rivier kan zuigen.

Klinkt onschuldig, toch? Fout! Zoals je waarschijnlijk al vermoedt, loopt het volledig uit de hand. In plaats van de rivier gecontroleerd leeg te pompen, creëert hij per ongeluk... jawel, een enorme overstroming. En daarmee begint het avontuur pas echt.

Waarom dit boek zo geweldig (en bizar) is:

• De personages: De familie Kwel is zo heerlijk onvoorspelbaar. Je weet nooit wat ze nu weer gaan uithalen. Papa Kwel is het type man dat je zou uitnodigen voor een feestje, in de wetenschap dat er gegarandeerd iets misgaat. Maar het is altijd wel interessant.
• De humor: Kuyper schrijft met een droge, absurdistische humor die zowel kinderen als volwassenen aanspreekt. Er zitten zoveel kleine grapjes en woordspelingen in, dat je het boek meerdere keren kunt lezen en steeds weer iets nieuws ontdekt.
• De spanning: Ondanks de humor, is er ook een echte spanning in het verhaal. Zal de familie de overstroming overleven? Zal papa Kwel ooit een uitvinding maken die niet in een ramp eindigt? Je blijft lezen om het te weten te komen.
• De Nederlandse sfeer: Het boek ademt de sfeer van een klein Nederlands dorp. Denk aan molens, slootjes en huisjes met rode daken. Het is een soort nostalgisch prentenboek dat tot leven komt, maar dan met een flinke dosis chaos.

Maar wat maakt dit boek nou zo anders dan andere kinderboeken? Laten we eens kijken naar een paar specifieke voorbeelden van de gekte die zich in dit verhaal afspeelt:

Gekkigheid in overvloed:

• De uitvindingen van Papa Kwel: We hebben het al even gehad over de waterpomp, maar dat is nog maar het topje van de ijsberg. Hij bedenkt ook nog een machine die van oude kranten nieuwe maakt (die dan natuurlijk uit elkaar vallen zodra je ze aanraakt) en een vliegende fiets (die... nou ja, niet vliegt).
• De dieren: De dieren in dit boek zijn net zo gek als de mensen. Er is een hond die denkt dat hij een kat is, een kat die denkt dat hij een hond is, en een gans die filosofische vragen stelt. Serieus. Een filosoferende gans.
• De oplossingen van de familie: Als de overstroming een probleem veroorzaakt, komt de familie Kwel met… creatieve oplossingen. Denk aan het bouwen van een vlot van oude matrassen, of het proberen te vissen met een stofzuiger.

Je begrijpt het al: dit is geen alledaags verhaal. Het is een soort surrealistische komedie, verpakt als een kinderboek. Het is alsof je een schilderij van Magritte bekijkt, maar dan geschreven door een grappenmaker.

Waarom zou je dit boek (voor)lezen?

Omdat het geweldig is! Serieus, De Grote Vloed is een boek dat je doet lachen, nadenken en je verwonderen. Het is een boek dat de fantasie prikkelt en je eraan herinnert dat het oké is om een beetje gek te zijn. En laten we eerlijk zijn, wie kan er nu niet een beetje gekheid in zijn leven gebruiken?

Bovendien is het een geweldige manier om kinderen (en volwassenen!) te laten zien dat falen niet het einde van de wereld is. Papa Kwel faalt constant, maar hij geeft nooit op. Hij blijft proberen, blijft uitvinden, en blijft lachen. En dat is een les die we allemaal kunnen gebruiken.

Dus, de volgende keer dat je in de boekhandel bent, zoek dan naar De Grote Vloed. Neem het mee naar huis, lees het voor aan je kinderen, lees het zelf, en laat je meevoeren door de gekte en de humor. En als je het uit hebt, bel me dan, want ik wil er graag met je over praten. Misschien kunnen we samen een theorie bedenken over de filosoferende gans. Of een reddingsplan voor de volgende keer dat Papa Kwel weer eens een uitvinding doet die compleet misgaat. Want laten we eerlijk zijn, die komt er vast en zeker!

En onthoud, beste lezers: het leven is te kort om serieuze boeken te lezen die je alleen maar down maken. Dus pak een kinderboek, lach een beetje, en laat de gekheid je dag opfleuren. Proost!

Extra Tip: Lees het boek hardop voor met verschillende stemmen voor de personages. Geloof me, het maakt het nog veel grappiger! Vooral als je een goede imitatie van een filosoferende gans kunt doen.

Tot slot, een kleine waarschuwing: na het lezen van dit boek zou je de onbedwingbare drang kunnen voelen om zelf een uitvinding te doen. Begin dan wel met iets kleins. Misschien een machine die je sokken sorteert ofzo. Vermijd in ieder geval alles wat met water te maken heeft. Je bent gewaarschuwd!

En als alles dan toch misgaat? Tja, dan weet je in ieder geval dat je niet de enige bent! Papa Kwel zou trots op je zijn!