Scott Pilgrim Vs The World Scott

Okay, dus luister! Ik moet je dit verhaal vertellen. Het gaat over een film, of nou ja, eigenlijk een graphic novel serie, die zo absurd en fantastisch is, dat je je koffie er bijna van in je neus spuit. We hebben het over Scott Pilgrim vs. The World. Ja, ja, ik weet het, de titel klinkt al als een epische game of een of andere bizarre rap battle. En geloof me, het is ongeveer zo. Maar dan beter.

Het verhaal in een notendop (met extra veel nootjes)

Het draait allemaal om Scott Pilgrim, gespeeld door Michael Cera (ja, die awkward guy van 'Arrested Development', maar hier is hij... nog steeds awkward, maar dan met een basgitaar!). Scott is een Canadese muzikant (die in een band zit die heel slecht is, maar daar komen we zo op terug) die een beetje een loser is. Maar dan ontmoet hij Ramona Flowers.

Ramona is... tja, hoe beschrijf je Ramona? Ze is cool, mysterieus, en veranderd van haarkleur meer dan ik van sokken. Ze heeft ook een geheim: ze heeft zeven kwaadaardige exen die Scott moet verslaan om met haar te kunnen daten. Serieus. Zeven. Alsof daten al niet moeilijk genoeg is!

Dus, in feite, is het een soort van superheldenverhaal, maar dan zonder cape en met heel veel gitaar riffs en pixel art.

De kwaadaardige exen: Een Who's Who van ellende

De exen van Ramona zijn niet zomaar willekeurige exen. Ze zijn kwaadaardig. En ze hebben allemaal superkrachten. En persoonlijkheidsproblemen. En waarschijnlijk een abonnement op de sportschool. Hier is een kleine greep:

• Matthew Patel: De eerste ex. Hij is een goochelaar. Ja, echt. Scott verslaat hem door hem te laten exploderen in muntjes. Letterlijk. Het is bizar.
• Lucas Lee: Een filmster. Hij is veel te cool voor zijn eigen bestwil. Scott verslaat hem door hem te laten grinden over een gigantische trap. Oeps.
• Todd Ingram: Een veganist met telekinetische krachten. En hij is de bassist van een rivaliserende band. Veganistische telekinetische bassist. Denk daar maar eens over na.
• Roxanne "Roxie" Richter: Een ninja. Een lesbische ninja. En ze heeft een gigantische hamer. Serieus, wie verzint dit?
• De Katayanagi Twins: Twee identieke exen die samenwerken. Ze zijn tech-genieën en hebben een gigantisch geluidssysteem. Scott verslaat ze met behulp van muziek, natuurlijk.
• Gideon Graves: De Big Bad. De allerlaatste ex. Hij is rijk, machtig en manipulatief. En hij is de eigenaar van een platenlabel. Dubbel oeps.

Elke ex is een ander genre film. Het is alsof de regisseur, Edgar Wright, dacht: "Wat als ik alle coole dingen die ik ken en leuk vind in één film stop?" En hij deed het gewoon. En het werkte. Wonderwel.

Sex Bob-Omb: De band die je óf haat, óf stiekem mee zingt

Scott zit in een band genaamd Sex Bob-Omb. Ze zijn... luid. En slecht. Maar op de een of andere manier is het ook fantastisch. Hun liedjes zijn kort, krachtig en zitten vol energie. Ze zijn het soort band dat je óf zou haten, óf stiekem zou meezingen als niemand keek.

Fun fact: de muziek in de film is eigenlijk heel goed. Het is gecomponeerd door Beck, Metric en Broken Social Scene. Dus ja, zelfs de slechte band is eigenlijk best wel getalenteerd.

Visuele Overload: Een feest voor de ogen

Scott Pilgrim vs. The World is niet zomaar een film. Het is een visuele ervaring. Edgar Wright heeft de film volgestopt met zoveel visuele effecten, referenties en grappen dat je hem meerdere keren moet kijken om alles te zien. Denk aan:

• Pixel art effecten.
• Tekstballonnen die in de echte wereld verschijnen.
• Geluidseffecten die worden weergegeven als woorden.
• Referenties naar videogames, comics en popcultuur.

Het is alsof je een videogame speelt, maar dan op het grote scherm. Het is chaotisch, kleurrijk en compleet over the top. Maar dat is juist wat het zo leuk maakt.

Meer dan alleen vechten: Het gaat om persoonlijke groei (een beetje dan)

Ondanks alle actie en humor, is Scott Pilgrim vs. The World ook een verhaal over persoonlijke groei. Scott moet leren verantwoordelijkheid te nemen voor zijn acties en zijn fouten uit het verleden onder ogen zien. Hij moet leren loslaten. En hij moet leren hoe hij een goede vriend en partner kan zijn.

Oké, oké, misschien is het niet het meest diepgaande verhaal ooit verteld. Maar het is er wel. Een beetje verstopt tussen alle kungfu-gevechten en gitaar riffs. Maar het is er. En dat maakt de film des te bevredigender.

Waarom je het moet kijken (als je het nog niet hebt gedaan)

Dus, waarom zou je Scott Pilgrim vs. The World moeten kijken? Hier zijn een paar redenen:

• Het is grappig. Echt grappig. De dialogen zijn scherp, de situaties absurd en de personages compleet gestoord.
• Het is origineel. Er is geen andere film zoals deze. Het is een unieke mix van genres, stijlen en invloeden.
• Het is visueel verbluffend. De film is een feest voor de ogen. Er is altijd iets nieuws te zien en te ontdekken.
• Het heeft een geweldige soundtrack. De muziek is energiek, pakkend en perfect passend bij de sfeer van de film.
• Het is gewoon leuk. Soms heb je gewoon een film nodig die je laat lachen en je even laat vergeten dat de wereld buiten best wel stom kan zijn.

En laten we eerlijk zijn, wie wil er nou niet zien hoe Michael Cera vecht tegen zeven kwaadaardige exen om het meisje van zijn dromen te veroveren? (Spoiler alert: het is niet altijd even succesvol, maar het is wel hilarisch om te zien.)

Conclusie: Ga het kijken. Nu. Serieus.

Dus daar heb je het. Scott Pilgrim vs. The World is een meesterwerk. Een culthit. Een film die je gezien moet hebben voordat je sterft. (Oké, misschien niet zo dramatisch, maar toch.) Het is een film die je keer op keer kunt bekijken en er steeds weer nieuwe dingen aan kunt ontdekken. Het is een film die je laat lachen, je laat nadenken (een beetje) en je eraan herinnert dat het oké is om een beetje een loser te zijn. Zolang je maar een basgitaar hebt. En een cool vriendinnetje met zeven kwaadaardige exen.

Dus, ga het kijken. En laat me weten wat je ervan vond. En als je het niet leuk vond, dan... nou ja, dan hebben we niets gemeen. Grapje! (Of niet?)

En oh ja, nog een laatste ding: knip nooit de haarband van een goochelaar af. Dat is vragen om problemen.