Saskia En Jeroen Jaap Ter Haar

Zo, laten we het eens hebben over Saskia en Jeroen Jaap ter Haar. Een naam die, laten we eerlijk zijn, je waarschijnlijk niet direct iets zegt, tenzij je een doorgewinterde kenner bent van de Nederlandse jeugdliteratuur. En zelfs dan… Wellicht rinkelt er geen belletje. Maakt niet uit! Daar gaan we verandering in brengen. Want geloof me, deze namen zijn best wel interessant, al is het maar omdat ze… tsja, een beetje in de vergetelheid zijn geraakt. Zonde, toch?

Saskia ter Haar, geboren in 1946, was vooral actief in de jaren ’70 en ’80. Haar werk? Vooral bekend om de realistische en vaak problematische thema's die ze aansneed. Denk aan armoede, discriminatie, en de struggles van jongeren. Niet bepaald happy clappy verhalen, maar wel belangrijk! Denk aan het soort verhalen waar je als tiener over nadenkt en denkt, “Wow, er is meer aan de wereld dan mijn huiswerk en crush.” Snap je?

Haar boeken waren niet per se superpopulair in de zin van mega-bestsellers, maar ze waren wel degelijk impactvol. Ze schreef vanuit een soort maatschappelijke betrokkenheid. Een beetje idealistisch, misschien, maar dat is toch juist mooi? Liever idealistisch dan cynisch, zeg ik altijd!

Saskia: Meer dan alleen Problematiek

Oké, oké, ik schetste haar misschien een beetje als de koningin van de kommer en kwel. Maar er was meer aan Saskia dan alleen zware thema's! Ze kon ook heel goed schrijven over de veerkracht van mensen, over de kracht van vriendschap en over de hoop op een betere toekomst. Dat mag niet vergeten worden, hè?

En laten we haar taalgebruik niet vergeten. Ze schreef heel direct en eerlijk, zonder al te veel poespas. Dat sprak jongeren aan. Geen ingewikkelde zinnen, gewoon recht voor z’n raap. Net wat je nodig hebt als je net een beetje de wereld aan het ontdekken bent, toch?

Wat ik me nu afvraag… hebben haar boeken de tand des tijds doorstaan? Goede vraag! Ik denk dat sommige thema’s nog steeds relevant zijn, helaas. Discriminatie, armoede… je kent het wel. Maar de manier waarop ze geschreven zijn… tsja, dat is natuurlijk wel een beetje gedateerd. Misschien moeten ze een keer een frisse update krijgen, wie weet!

En dan Jeroen Jaap…

En dan hebben we Jeroen Jaap ter Haar. Even een slokje koffie, want dit is weer een heel ander verhaal. Jeroen Jaap, geboren in 1919 en overleden in 1988, was echt een ander kaliber. Een prolific schrijver, vertaler en criticus. Een echte duizendpoot! En hij was de vader van Saskia. Aha! Daar is de connectie! Familie Ter Haar, een echte schrijversfamilie dus. Best cool, toch?

Jeroen Jaap was een man van avontuurlijke verhalen. Zijn bekendste werk is waarschijnlijk Boris, een serie boeken over een Russische jongen. Deze boeken waren in de jaren ’60 en ’70 enorm populair. Iedereen las Boris! Of deed in ieder geval alsof. ;-)

Wat maakte Boris zo bijzonder? De setting! Rusland, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. Een hele andere wereld dan de meeste Nederlandse kinderen kenden. En Jeroen Jaap wist die wereld tot leven te wekken. Je rook bijna de kolenkachels en hoorde de Russische liederen. Nou ja, bijna dan. Beetje overdrijven mag toch?

Maar Jeroen Jaap was meer dan alleen Boris. Hij schreef veel meer boeken, voor verschillende leeftijden. Hij was een meester in het vertellen van verhalen, punt uit. En hij kon heel goed schrijven. Ik bedoel, dat moet ook wel als je zoveel publiceert, toch?

Jeroen Jaap: De Avonturier

Wat ik zo tof vind aan Jeroen Jaap, is dat hij zich niet liet beperken door conventies. Hij durfde te experimenteren met verschillende genres en stijlen. Hij was niet bang om risico’s te nemen. Dat vind ik bewonderenswaardig, eerlijk gezegd.

En laten we zijn vertalingen niet vergeten! Hij heeft veel boeken vertaald uit het Russisch, Duits en Engels. Hij was een echte bruggenbouwer tussen culturen. Dat is toch prachtig? Hij zorgde ervoor dat Nederlandse kinderen kennis konden maken met verhalen uit de hele wereld. Held!

Ik vraag me af… zou Jeroen Jaap trots zijn op zijn dochter Saskia? Ik denk het wel! Ze hadden misschien een heel andere schrijfstijl, maar ze deelden wel dezelfde passie voor verhalen vertellen. En ze waren allebei maatschappelijk betrokken. Dat is toch wat telt, uiteindelijk?

De Verbinding

Dus, Saskia en Jeroen Jaap ter Haar. Vader en dochter. Twee schrijvers, twee werelden. De één realistisch en probleemgericht, de ander avontuurlijk en breed georiënteerd. Maar allebei met een passie voor schrijven en verhalen vertellen. En allebei een beetje vergeten, helaas.

Misschien moeten we hun boeken weer eens uit de kast halen en ze herlezen. Of ze aan een nieuwe generatie laten lezen. Want hun verhalen zijn het waard om verteld te worden. Vind je niet? Of ben ik nu te enthousiast?

Het is wel zo dat Jeroen Jaap door de jaren heen ook kritiek kreeg. Sommige mensen vonden zijn boeken te idealistisch of te simplistisch. Maar goed, iedereen heeft wel haters, toch? En ik denk dat hij dat wel kon hebben. Hij was immers een ervaren rot in het vak!

Dus, wat hebben we geleerd? Saskia en Jeroen Jaap ter Haar zijn interessante schrijvers die een belangrijke rol hebben gespeeld in de Nederlandse jeugdliteratuur. Ze verdienen het om herinnerd te worden. Punt.

En nu? Tijd voor een nieuwe kop koffie. Of misschien ga ik wel op zoek naar een boek van Saskia of Jeroen Jaap. Inspiratie genoeg, in ieder geval! Wat ga jij doen?