Roald Dahl Books The Twits

Hoi! Laten we het even over Roald Dahl hebben. Ken je 'm? Natuurlijk! Maar... kennen we de Twits echt?

Wie zijn de Twits eigenlijk?

Serieus, dit is een van Dahls smerigste, grappigste verhalen. Mr. en Mrs. Twit. Wat een stel!

Mr. Twit is een viezerik. Een échte. Zijn baard zit vol kruimels. Oude kaas. Sardines. Echt alles. Jakkes!

En Mrs. Twit? Nou, zij is net zo erg. Ze speelt gemene trucjes. Altijd. Ze is gewoon een vreselijk mens.

Samen zijn ze... verschrikkelijk. Maar op een hilarische manier.

Waarom zijn ze zo gemeen?

Goede vraag! Waarschijnlijk omdat het kan! Dahl houdt ervan om slechteriken te creëren waar je tegelijkertijd van walgt én om lacht.

Ze haten elkaar. Ze haten de dieren. Ze haten alles! Behalve elkaar plagen. Dat vinden ze leuk.

Denk aan de glazen oog truc. Of de kikker in het bed. Echt, je zou er gek van worden!

Wat maakt 'De Twits' zo leuk?

Oké, hier komt het. Het is zo absurd. Zo overdreven. En toch... ergens herkenbaar?

We kennen allemaal wel iemand die stiekem een beetje "Twit" is. Toch?

De gruwelijkheid is gewoon grappig. De viezigheid is... nou ja, op z'n minst memorabel.

En dan de tekeningen van Quentin Blake! Onmisbaar! Ze maken het verhaal nog levendiger en grappiger.

Speciale Twit-feitjes!

Wist je dat Dahl eerst een ander einde had bedacht?

Ja! Iets met dat ze wegvliegen in een helikopter van... uilen! Serieus!

Gelukkig heeft hij dat veranderd. Het uiteindelijke einde is veel beter. En... rechtvaardiger.

En over rechtvaardigheid gesproken... De apen!

De apen en de vogels: Een reddingsplan!

De apen (de Muggle-Wumps!) zijn slachtoffers van de Twits. Ze worden gedwongen om trucjes te doen.

Maar ze zijn slim! Samen met de vogels smeden ze een plan om de Twits te slim af te zijn.

En dat lukt! Op een fantastische, recht-voor-zijn-raap manier.

Denk aan de kleef-truc! Geniaal!

Een boodschap in 'De Twits'?

Misschien wel! Dahl was niet bang om kritiek te leveren. Zeker niet op mensen die slecht zijn.

Het verhaal lijkt te zeggen: wees niet gemeen! Wees aardig. Wees schoon!

Klinkt simpel, toch? Maar blijkbaar is het voor sommige mensen moeilijk.

En als je gemeen bent... dan krijg je je verdiende loon! Zoals de Twits.

Waarom je 'De Twits' (opnieuw) zou moeten lezen

Omdat het een geweldig verhaal is! Punt.

Omdat het je laat lachen. Hard! En misschien een beetje walgen. Maar dat is oké!

Omdat het herinneringen oproept aan je kindertijd. Aan het ontdekken van de magie van boeken.

Omdat het je eraan herinnert dat je niet zoals de Twits moet worden.

Het is een tijdloos verhaal. Een verhaal dat je blijft bijblijven. Een verhaal vol humor, gruwel en... ja, een beetje hoop.

Dus pak 'm op. Lees 'm voor aan je kinderen. Of gewoon voor jezelf.

Je zult er geen spijt van hebben. (Behalve misschien van die sardinesgeur die je nu in je hoofd hebt zitten.)

De impact van 'De Twits'

Dit boek heeft écht een stempel gedrukt!

Het is vertaald in tig talen. Het is bewerkt voor toneel. Er zijn animaties van gemaakt!

De Twits zijn iconisch geworden. Een symbool van... ja, wat eigenlijk? Slechtheid? Viezigheid? Hilarische slechtheid?

Hoe dan ook, iedereen kent ze. Of zou ze moeten kennen.

Dus, de volgende keer dat je iemand ziet met een vieze baard... denk aan Mr. Twit. En lach.

En de volgende keer dat iemand je een streek probeert te leveren... denk aan Mrs. Twit. En wees slimmer.

Conclusie: 'De Twits' rocken!

Oké, oké, ik ben er klaar mee. Ik heb mijn punt gemaakt.

'De Twits' is een fantastisch boek. Lees het!

Het is grappig. Het is vies. Het is... Roald Dahl op zijn best.

En nu ga ik een douche nemen. Alleen al van erover te praten voel ik me een beetje vies!

Tot de volgende keer! En vergeet niet: wees geen Twit!

P.S. Als je dit leuk vond, lees dan ook andere boeken van Dahl! 'Mathilda', 'Sjakie en de Chocoladefabriek', 'De GVR'... Ze zijn allemaal even geweldig (en soms net zo vies!).

Veel leesplezier!