Professor S En De Verslaafde Koning

Goh, weet je wat ik laatst las? Een verhaal over een professor. Niet zomaar een professor, nee! Professor S, En, De Verslaafde Koning. Ja, echt zo heet ie. Klinkt als een stripboek, toch?

Ik weet, de naam alleen al! 'De Verslaafde Koning'… aan wat, vraag je je af? Nou, dat is dus het leuke van dit verhaal. Aan alles, lijkt het wel! Of nee, niet alles, maar aan genoeg om z'n leven flink op z'n kop te zetten. Seriously.

Wie is Professor S?

Oké, even serieus (voor zover dat kan, haha). Professor S. En. De Verslaafde Koning is… tja, hoe zal ik het zeggen? Een genie. Een briljant brein. Een absolute ster in zijn vakgebied. Waar precies? Dat doet er eigenlijk niet zo toe, vind je niet? Stel je een vak voor waar je echt slim voor moet zijn. Zo eentje dus.

Maar, en er is altijd een 'maar', hij is ook een beetje… zeg maar… afwijkend. Excentriek. Een tikkeltje gestoord misschien? (Sorry Prof, als je dit leest!)

Hij heeft die typische professor look, snap je? Verstrooide blik, haar alle kanten op, jas vol vlekken… Compleet het plaatje. Maar onder dat uiterlijk schuilt dus een man die… laten we zeggen… een uitdaging heeft met zelfbeheersing.

De Verslavingen

Waar is hij dan aan verslaafd? Nou, houd je vast:

• Koffie! Liters! Emmer vol! Ik overdrijf niet. Hij kan niet functioneren zonder een continue infusie van cafeïne. Stel je voor, een infuus, maar dan met koffie. Klinkt hemels, of niet? (Oké, misschien niet.)
• Zoetigheid. Koekjes, taart, chocola, snoep… Alles wat suiker bevat verdwijnt in een mum van tijd. Hij heeft zo'n geheime voorraad in zijn kantoor. Ik heb het gehoord. Het is een legende.
• Aandacht. Ja, dat klinkt misschien stom, maar hij heeft een constante behoefte aan bewondering en applaus. En hij doet er alles aan om dat te krijgen. Lezingen? Performances! Onderzoek publiceren? Hét event van het jaar!
• Nieuwe projecten. Hij begint aan tien dingen tegelijk en maakt er zelden één af. Herkenbaar? (Niet dat ik er zelf last van heb, hoor… kuch).

En er zijn vast nog wel meer dingen, maar dit zijn wel de belangrijkste. Het is een beetje zielig, toch? Zo'n slimme man, die zichzelf zo in de problemen brengt.

Maar het is ook grappig. Onbedoeld hilarisch. Zijn pogingen om zijn verslavingen te verbergen (of juist te etaleren!) zijn goud waard. Stel je voor: een serieuze academische conferentie en Professor S. die stiekem koekjes naar binnen werkt terwijl hij een ingewikkeld verhaal over kwantumfysica afsteekt. Klassiek!

De Koning?

Oké, de hamvraag: waarom "Koning"? Goede vraag! Niemand weet het precies. Er zijn theorieën:

• Hij is gewoon extreem egoïstisch en ziet zichzelf als de heerser van zijn eigen kleine koninkrijk (zijn kantoor, zijn vakgebied, zijn hoofd).
• Het is een ironische verwijzing naar zijn gebrek aan zelfbeheersing. Een koning zonder macht over zichzelf, snap je?
• Het is een grap. Gewoon een stomme grap die is blijven hangen.

Waarschijnlijk is het een combinatie van alle drie. En misschien is er nog wel een vierde reden, die niemand kent. Behalve Professor S. zelf, dan. En die zal het waarschijnlijk nooit vertellen.

Waarom is dit interessant?

Waarom vertel ik je dit allemaal? Omdat het een fascinerend verhaal is! Over genialiteit en imperfectie. Over succes en mislukking. Over de menselijke natuur in al zijn glorie en ellende. Het is een spiegel, toch? Wie van ons heeft geen zwaktes? Wie van ons heeft geen verslavingen? (Behalve jij dan, natuurlijk. Perfect persoon!).

Professor S. is een extreme versie van iets wat we allemaal in ons hebben. De strijd tussen verstand en verlangen. De aantrekkingskracht van het verbodene. De behoefte aan erkenning.

Plus, het is gewoon een leuk verhaal. Het is een komedie! Een tragikomedie, misschien, maar toch… Er valt genoeg te lachen. En tegelijkertijd ook genoeg om over na te denken.

Wat kunnen we leren?

Kunnen we iets leren van Professor S.? Misschien wel. Misschien moeten we wat milder zijn voor onszelf en voor anderen. Niemand is perfect. En soms is het oké om toe te geven aan je zwaktes. Zolang het niet uit de hand loopt, natuurlijk.

Of misschien moeten we juist strenger zijn. Misschien moeten we onze verslavingen onder ogen zien en er iets aan doen. Voordat we net zo worden als Professor S. (Nee, dat is niet echt een dreigement. Alhoewel… ).

Uiteindelijk is het aan jou om te beslissen wat je uit dit verhaal haalt. Ik vond het in ieder geval de moeite waard om te vertellen. En om te lezen! Als je tenminste nog niet bent afgehaakt. (Ben je er nog? Hallo?).

Dus, de volgende keer dat je een kop koffie drinkt, of een koekje eet, denk dan even aan Professor S. En. De Verslaafde Koning. En glimlach. Omdat het leven soms gewoon heel erg vreemd is. En dat is maar goed ook.

En nu ga ik zelf ook maar een kop koffie zetten. En misschien een koekje pakken. Gewoon, ter inspiratie. 😉

Trouwens, mocht je Professor S. ooit tegenkomen, zeg dan hallo van me. En geef hem een koekje. Hij zal je dankbaar zijn. (Of niet. Wie weet?).