Presentator Van Bonje Met De Buren

Oké, dus luister. Ik zit hier, mijn cappuccino is lauwwarm, en ik dacht: laat ik eens een ode brengen aan een van de meest iconische figuren van de Nederlandse televisie. Nee, niet Floortje Dessing (hoewel, respect!) maar iemand die minstens zo veel van ons land heeft gezien, zij het vaak door een ruitje van een rijdende auto, op weg naar de volgende horrorbuur: John Williams, de presentator van Bonje Met De Buren.

Ik bedoel, wie heeft er nou niet eens stiekem zitten smullen van die uitzendingen? Je voelde je meteen een stuk beter over je eigen leven, toch? "Ja, mijn tuinhek is scheef, maar ik heb tenminste nog geen oorlog met de Van der Hoevens over een omgevallen BBQ die zogenaamd in hun bloemenperk belandde!"

Het fenomeen Bonje Met De Buren

Bonje Met De Buren, voor degenen die onder een steen hebben geleefd (of op Mars), is een programma waarin John Williams (soms vergezeld door de onvermoeibare Nicolette van Dam, maar daar komen we zo op terug) ten tonele verschijnt als een soort superheld van de redelijkheid. Hij arriveert op locatie, vaak ergens in een pittoresk dorpje dat plotseling niet zo pittoresk meer lijkt, en probeert de meest verhitte burenruzies te sussen.

Het concept is simpel, maar geniaal. Buren hebben ruzie, vaak over de stomste dingen (zie hierboven, omgevallen BBQ, schuttingen die 5 centimeter te hoog zijn, haan die kraait om 4 uur 's nachts... de lijst is eindeloos). John komt langs, luistert naar beide partijen, en probeert een compromis te vinden. En dat alles voor het oog van de natie, natuurlijk!

Wat maakt het zo verslavend?

Waarom is dit programma zo'n hit? Nou, ik denk dat het een paar dingen zijn:

• Schadenfreude: Laten we eerlijk zijn, het is gewoon leuk om te zien dat anderen het slechter hebben. (Sst, niet verder vertellen!)
• Herkenbaarheid: Iedereen heeft wel eens een conflict gehad met een buur, al was het maar om een te harde grasmaaier op zondagochtend. Je kunt je dus makkelijk inleven (zij het misschien niet helemaal inleven in de buren die elkaar met tuinslangen bekogelen).
• John Williams: De man is een wandelend charisma. Hij heeft de kalmte van een boeddhistische monnik gecombineerd met de vastberadenheid van een pitbull.

John Williams: De messias van de burenvrede

Laten we het even hebben over de man zelf. John Williams. Wat een held. Hij is niet alleen presentator, hij is ook mediator, therapeut, en soms zelfs een beetje een detective. Hij ontrafelt de meest complexe burenruzies alsof het een Sudoku is. En dat allemaal met een vriendelijke glimlach en een rustgevende stem.

Ik ben er zeker van dat hij 's nachts in een Batcave zit, plannen smedend om de volgende dag weer de vrede te bewaren in een wijk ergens in Nederland. Hij heeft waarschijnlijk een compleet team van psychologen en juristen achter zich staan die hem briefen over de meest voorkomende burenconflicten. "Let op John, in Friesland hebben ze een dingetje met ganzenpoep op de oprit! En in Limburg is het oorlog als je de carnavalstent niet goed opruimt!"

En dan Nicolette van Dam! Vaak was zij de sidekick die de boel een beetje luchtig hield. Alhoewel, soms leek ze ook wel een beetje bang voor de situatie waar ze in belandde. "John, volgens mij heeft die mevrouw een hark in haar hand... moeten we niet even... terug naar de auto?"

De Strategieën van John

Hoe doet hij het toch, die John? Hier zijn een paar van zijn beproefde tactieken:

• De eerlijke luisteraar: Hij laat beide partijen uitpraten, zonder oordeel. Althans, dat laat hij niet merken. Ik gok dat hij van binnen wel denkt: "Waarom gooien jullie niet gewoon een kop koffie over elkaar en is het klaar?"
• Het compromis vinden: Dit is cruciaal. Hij probeert altijd een middenweg te vinden waar beide partijen mee kunnen leven. Soms betekent dat dat de schutting 2,5 centimeter lager moet, of dat de haan om 6 uur 's ochtends mag kraaien in plaats van 4 uur.
• De emotionele aanpak: Hij speelt in op de emoties van de buren. "Denk aan de kinderen! Willen jullie echt dat ze opgroeien in een wijk waar de buren elkaar haten?" (Werkt verrassend vaak.)
• De praktische oplossing: Soms is er gewoon een praktisch probleem dat opgelost moet worden. Een lekkende waterleiding, een boom die te veel schaduw geeft... John regelt het. (Waarschijnlijk met de hulp van een klusjesman met een gouden hart en een flinke gereedschapskist.)

Onvergetelijke momenten

Bonje Met De Buren heeft ons een aantal onvergetelijke momenten opgeleverd. Wie herinnert zich niet de aflevering met de buren die elkaar met kattenharen bekogelden? Of die keer dat de buurman een complete trampoline in de tuin van zijn buren had gezet als "grap"? En dan nog die epische veldslag om de parkeerplaats, compleet met barricades en waterkanonnen!

Natuurlijk, sommige verhalen zijn zo absurd dat je je afvraagt of het allemaal wel echt is. Zijn die mensen echt zo gek? Of wordt er een beetje geacteerd voor de camera's? Ik weet het niet, maar het is in ieder geval vermakelijk.

Ik heb me ook altijd afgevraagd wat er gebeurt ná de uitzending. Blijft de vrede bewaard? Gaan de buren weer gezellig met elkaar barbecueën? Of escaleren de conflicten juist, nu iedereen weet dat ze nationale beroemdheid hebben vergaard als de meest ruziënde buren van Nederland?

Het Einde van een Tijdperk?

Bonje Met De Buren is inmiddels van de buis verdwenen. Een trieste dag voor de liefhebbers van reality-tv-drama. Maar, de herinnering leeft voort! De afleveringen zwerven nog steeds rond op internet, als een soort digitale tijdscapsule van Nederlandse burenruzies.

Misschien komt het programma ooit nog terug. In een nieuw jasje, met een nieuwe presentator (sorry, John, maar iedereen wordt een keer ouder, toch?). Maar één ding is zeker: de behoefte aan Bonje Met De Buren zal er altijd zijn. Zolang er buren zijn, zullen er ruzies zijn. En zolang er ruzies zijn, is er behoefte aan een superheld van de redelijkheid die de vrede kan bewaren.

Dus, proost op John Williams! Moge hij de rest van zijn dagen doorbrengen met het oplossen van de problemen van de wereld (of in ieder geval de problemen van de Nederlandse achtertuinen). En moge onze eigen buren altijd net iets minder gek zijn dan de buren in Bonje Met De Buren.

En nu ga ik mijn lauwwarme cappuccino maar eens opdrinken. Misschien moet ik toch maar eens met mijn buurman praten over die overhangende tak van zijn boom... nee, grapje! (Of toch niet?).