Portrait Of Adele Bloch-bauer I

Hé! Zeg eens, heb je ooit van de 'Woman in Gold' gehoord? Niet de film met Helen Mirren (die trouwens supergoed is, by the way), maar het schilderij. Weet je, die Portrait of Adele Bloch-Bauer I, van Gustav Klimt? Nou, pak een kop koffie, want ik ga je er alles over vertellen. Trust me, this is better than binge-watching Netflix... bijna.

Oké, Klimt dus. Oostenrijkse schilder, begin 20e eeuw, helemaal van de Jugendstil (zeg maar een soort Art Nouveau, maar dan Oostenrijks!). Denk goud, versieringen, en vrouwen...veel vrouwen. En Adele Bloch-Bauer? Die was een Weense society dame, superrijk, en getrouwd met Ferdinand Bloch-Bauer, een suikerfabrikant. Je snapt het al, een rijke man en een mooie vrouw = de perfecte combinatie voor een portret!

Waarom is dit schilderij zo speciaal?

Nou, ten eerste, het is super goud. Echt, alsof Klimt een goudstaaf in zijn verf heeft gedoopt. Je vraagt je af hoeveel bladgoud erin is verwerkt, toch? Het schijnt gigantisch te zijn. En dan de details! Al die kleine oogjes, spiralen, driehoeken...het is alsof Klimt een geheime code in het schilderij heeft verstopt. Alsof hij zei: "Haha, kijk eens of je dit kunt ontcijferen!".

Denk je dat Adele zelf enthousiast was? Who knows! Misschien vond ze het wel prachtig, misschien vond ze het vreselijk. Stel je voor dat je urenlang moest poseren met zo'n zware gouden jurk, in een bloedhete studio… brrr. Maar hey, ze staat wel in de kunstgeschiedenisboeken, dus wie ben ik om te klagen? 😉

Maar even serieus, de techniek is gewoonweg fantastisch. Het is niet alleen maar plat goud; er zit diepte in, textuur, een soort driedimensionaal effect. Alsof Adele uit het schilderij wil stappen en je gedag wil zeggen. Misschien wil ze je wel vertellen hoe oncomfortabel die jurk zat!

En dan is er nog het feit dat het schilderij niet zomaar een schilderij is... het is een symbool. Een symbool van de Gouden Eeuw van Wenen, een symbool van rijkdom en elegantie, en, niet te vergeten, een symbool van een tragische familiegeschiedenis.

De Nazi's en de terugkeer van het goud

Oké, hier wordt het verhaal echt interessant. Want Adele Bloch-Bauer stierf al in 1925. Maar haar man, Ferdinand, die werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Nazi's beroofd van al zijn bezittingen, inclusief de schilderijen van Klimt. Verschrikkelijk, toch? Echt, de kunstwereld kent een heel donkere kant.

Na de oorlog belandden de schilderijen in het bezit van de Oostenrijkse staat. Jarenlang werd gedacht dat de schilderijen aan de staat behoorden, omdat Ferdinand in zijn testament zou hebben bepaald dat hij ze aan Oostenrijk naliet. Maar dat was niet zo!

Enter Maria Altmann, de nicht van Adele Bloch-Bauer. Zij was de rechtmatige erfgenaam van de schilderijen. En ze was vastbesloten om haar familiebezit terug te krijgen. Ze vocht jarenlang tegen de Oostenrijkse staat, een David tegen Goliath-scenario. Denk je dat ze het ging lukken?

Uiteindelijk, in 2006, won Maria Altmann de zaak voor het Amerikaanse Hooggerechtshof. Ja, je leest het goed: het Amerikaanse Hooggerechtshof. Een ingewikkelde juridische strijd, die uiteindelijk leidde tot de teruggave van de schilderijen aan de erfgenamen van Adele Bloch-Bauer. Een echte triumph!

Stel je eens voor hoe dat moet zijn geweest, om na al die jaren de schilderijen van je tante terug te krijgen. Om eindelijk recht te doen aan de geschiedenis, en de herinnering aan haar levend te houden. Kippenvel, toch?

Wat gebeurde er daarna met het schilderij?

Nou, na de teruggave werd Portrait of Adele Bloch-Bauer I verkocht aan Ronald Lauder, de erfgenaam van het Estée Lauder-imperium. Voor maar liefst $135 miljoen! Op dat moment was het het duurste schilderij ter wereld. WOW.

Tegenwoordig hangt het schilderij in de Neue Galerie in New York, een museum dat gespecialiseerd is in Duitse en Oostenrijkse kunst. Dus als je ooit in New York bent, moet je er echt even langsgaan. Het is echt indrukwekkend om het schilderij in het echt te zien. Je kunt je dan pas echt voorstellen hoe groots en gedetailleerd het is. En misschien voel je dan ook wel een beetje van de tragische geschiedenis die erachter schuilgaat.

En weet je wat nog leuk is? Er hangt ook een ander Klimt schilderij, het Portrait of Adele Bloch-Bauer II. Minder goud, maar zeker net zo mooi. Het is alsof Adele je toeknipt en zegt: "Zie je wel, ik ben er nog steeds!".

Dus, wat heb je geleerd? Portrait of Adele Bloch-Bauer I is meer dan alleen een mooi schilderij. Het is een symbool van kunst, rijkdom, verlies, en rechtvaardigheid. En het is een herinnering aan de Gouden Eeuw van Wenen, een tijd van kunstenaars, intellectuelen, en decadentie. Een tijd die voor altijd is vastgelegd in de glanzende oogjes van Adele Bloch-Bauer. En die fantastische gouden jurk, natuurlijk! 😉

En nu, ga dat schilderij maar eens googlen. Kijk eens goed naar al die details, en denk aan het verhaal dat erachter zit. Wedden dat je er geen genoeg van kunt krijgen? En oh ja, kijk ook de film 'Woman in Gold'. Helen Mirren is geweldig, en het is een mooie manier om dit waargebeurde verhaal nog beter te begrijpen. Ok, genoeg gepraat! Tijd voor een tweede kop koffie. Wat zeg jij?