Paul Harding Dit Andere Paradijs

Hé, heb je even? We moeten 't echt over Paul Harding hebben. Niet omdat hij je nieuwe buurman is, maar omdat hij een waanzinnige schrijver is. En zijn boek? 'Dit Andere Paradijs'. Ja, met hoofdletters. Want zo serieus goed is het.

Oké, oké, ik geef toe, de titel klinkt misschien een beetje… zweverig? "Ander Paradijs"? Moeten we nu allemaal op zoek naar een spirituele guru in Tibet? Nee joh! Het is veel aardser dan dat. Denk meer aan... een appelboomgaard. Met heel veel geheimen.

De setting? Klaar Valley, Maine. Een echte backwoods locatie. Stel je voor: hobbelige wegen, huizen die meer op krakkemikkige hutten lijken en een gemeenschap die net zo apart is als een eenhoorn op een scootmobiel. Serieus, de mensen daar zijn… speciaal.

Waar gaat 't in godsnaam over?

Nou, het begint allemaal met George Washington Crosby. (Ja, dezelfde achternaam als die zanger. Toeval? Misschien... maar waarschijnlijk niet!) George heeft een nogal… excentrieke visie. Hij wil een soort utopische gemeenschap stichten. Een plek waar iedereen in harmonie leeft. Met de natuur. En met elkaar. Klinkt leuk, toch?

Nou, je voelt 'm al aankomen: loopt niet helemaal zoals gepland. Sterker nog, 't wordt een compleet zooitje. Ruzies, jaloezie, vreemde akkefietjes… Kortom, alles wat een goede roman nodig heeft.

Harding weet het allemaal zo levendig te beschrijven. Je ruikt de aarde, je voelt de koude wind, je hoort het gekreun van de houten huizen. Alsof je er zelf bij bent. Alleen dan zonder de vieze nagels en de roddels over de buren. (Tenzij je daarvan houdt, natuurlijk. Geen oordeel hier!)

Waarom is dit boek zo… anders?

Twee woorden: Harding's schrijfstijl. Hij is geen type dat je een simpel verhaaltje vertelt. Nee, hij bouwt zinnen die langer zijn dan je to-do lijst op maandagochtend. Maar het werkt! Hij weeft beelden en metaforen aan elkaar alsof 't de normaalste zaak van de wereld is. En dat maakt het lezen tot een ervaring. Een intense, bijna hallucinatoire ervaring.

Het is soms even doorbijten, dat geef ik toe. Het is geen boek dat je even snel op het strand leest. (Tenzij je heel geconcentreerd bent. En geen last hebt van krijsende kinderen en rondvliegend zand.) Maar als je 'm de tijd geeft, dan word je erin gezogen. En dan wil je er ook niet meer uit.

Een ander ding: de karakters. Oh mijn god, de karakters! Ze zijn allemaal gebrekkig, imperfect en soms ronduit gestoord. Maar daardoor zijn ze ook zo menselijk. Je herkent iets van jezelf in hun worstelingen, hun angsten en hun kleine overwinningen.

Neem bijvoorbeeld Mayflower. Een jonge vrouw die haar eigen weg probeert te vinden in deze bizarre gemeenschap. Ze is sterk, onafhankelijk en vastbesloten. Maar ze is ook kwetsbaar en onzeker. Een echte badass met een zacht hart. Van haar ga je houden, beloofd.

De kleine, gekke details waar je op moet letten

Oké, nu komt 't leuke gedeelte. De details die 'Dit Andere Paradijs' net dat beetje extra geven. Zoals… de obsessie met appels. Overal appels! Appeltaarten, appelmoes, appelcider… Je zou bijna denken dat Harding aandelen heeft in een appelboomgaard.

En dan is er nog de rol van de natuur. De bomen, de rivieren, de bergen… Ze zijn niet alleen decoratie, ze zijn levende wezens. Ze beïnvloeden de mensen, ze bepalen hun lot. Alsof de natuur een eigen personage is in het verhaal. Best creepy, eigenlijk.

En vergeet de dialecten niet! De mensen in Klaar Valley praten op een manier die je nog nooit hebt gehoord. Oud-Engelse woorden, rare uitdrukkingen… Het is alsof je een andere taal aan het leren bent. Maar dan zonder saaie grammatica-oefeningen.

Nog een grappig detail: de continu terugkerende thema's. Zoals dood, verlies en de zoektocht naar betekenis. Klinkt zwaar? Valt reuze mee! Harding weet er altijd een twist aan te geven. Een vleugje humor, een sprankje hoop… Alsof hij wil zeggen: "Het leven is misschien kut, maar er valt altijd wel iets te lachen."

Is het dan allemaal perfect?

Natuurlijk niet! Geen enkel boek is perfect. Soms verzandt Harding in lange beschrijvingen die nergens toe leiden. Soms ben je even kwijt wie wie is en wat er precies aan de hand is. Maar dat hoort erbij. Zie het als een uitdaging. Een soort brain training voor gevorderden.

En eerlijk is eerlijk: 'Dit Andere Paradijs' is geen easy read. Het vereist aandacht, geduld en een open geest. Maar als je bereid bent om die moeite te doen, dan word je beloond met een onvergetelijke leeservaring.

Dus… Moet ik 't lezen of niet?

Mijn antwoord? ABSOLUUT! Als je van boeken houdt die je aan het denken zetten, die je raken in je ziel en die je nog lang bijblijven, dan is dit jouw boek. Het is geen commerciële troep, het is een kunstwerk.

En wie weet, misschien inspireert 'Dit Andere Paradijs' je wel om je eigen "andere paradijs" te creëren. Een plek waar je kunt ontsnappen aan de drukte van alledag, waar je kunt zijn wie je wilt zijn en waar je kunt genieten van de kleine dingen in het leven. (En van appeltaart, natuurlijk.)

Dus ga naar de boekhandel, leen het boek van de bieb of download het op je e-reader. En bereid je voor op een reis. Een reis naar een plek die zowel vertrouwd als volkomen vreemd is. Een reis naar 'Dit Andere Paradijs'.

Vertel me erna hoe je het vond. Ik ben benieuwd!