Paul En Het Paarse Krijtje

Ken je dat gevoel? Dat je eigenlijk alles in huis hebt, maar toch, er mist iets. Iets cruciaals. Alsof je een perfecte boterham met kaas hebt gesmeerd, maar dan erachter komt dat je helemaal geen mosterd in huis hebt. Zoiets heb ik dus met Paul en het Paarse Krijtje.

Je denkt misschien: "Paarse krijtjes? Moet je nou horen, daar maak ik me toch niet druk om!" En dat is oké. Echt. Maar wacht even. Voordat je afhaakt, denk even aan die keer dat je vast zat in de file, en je je afvroeg of je ooit nog thuis zou komen. Of die dag dat je je verslapen had en je je afvroeg of je je baan wel kon houden. Paul, en zijn paarse krijtje, dat is die uitweg. Het is de mosterd op die boterham! (Alhoewel... paars en mosterd... misschien niet de beste vergelijking. Laten we het houden op de slagroom op een pannenkoek. Ja, dat is beter.)

Wat is dan toch die Paul?

Paul en het Paarse Krijtje (in het Engels "Harold and the Purple Crayon") is een kinderboek van Crockett Johnson. Ja, Crockett! Klinkt als een detective uit een oude film, toch? Nou, hij was een meesterverteller. Het verhaal is simpel: Paul, een klein mannetje, bewapend met een paars krijtje, gaat op avontuur. Het bizarre is: hij tekent zijn eigen avontuur. Alles wat hij nodig heeft, tekent hij zelf. Een bos? Hup, paarse lijnen op het papier. Een draak? Nog meer paars!

En dat is waar de magie begint. Paul is niet afhankelijk van iemand anders. Hij is de baas. Hij is de regisseur, de cameraman, de scriptschrijver en de hoofdrolspeler van zijn eigen film. Het is als improvisatietoneel, maar dan met een paars krijtje. En dat is iets waar we allemaal, diep van binnen, naar verlangen.

Ken je dat? Dat je soms denkt: "Als ik nou toch eens... dan zou ik..." Paul doet dat gewoon. Zonder te twijfelen. Zonder te wachten op toestemming. Hij pakt dat paarse krijtje en tekent zijn eigen werkelijkheid. Hij is letterlijk en figuurlijk de architect van zijn eigen leven. En dat, mijn vrienden, is power.

De Kracht van een Paars Krijtje

Het is makkelijk om te denken dat het "maar" een kinderboek is. Maar dat is als zeggen dat een Lego blok "maar" plastic is. Ja, het is plastic. Maar je kan er een ruimteschip, een kasteel of een replica van de Eiffeltoren mee bouwen! Net zo is het met Paul en zijn krijtje. Het is een metafoor. Een symbool voor onze eigen creativiteit, onze verbeeldingskracht en onze wil om de wereld om ons heen vorm te geven.

Stel je voor: je baas geeft je een onmogelijke taak. Deadline gisteren, budget is op, en de koffie is koud. Je zou kunnen klagen, je zou kunnen opgeven, of... je pakt je paarse krijtje (figuurlijk dan, natuurlijk!) en tekent een oplossing. Je denkt buiten de kaders, je bedenkt een creatieve aanpak, en je maakt van een hopeloze situatie een succes. Dat is de "Paul" in jou.

Of denk aan die relatie die stroef loopt. Je kan blijven hangen in negatieve patronen, of... je pakt je paarse krijtje en tekent een nieuwe realiteit. Je communiceert open en eerlijk, je maakt tijd voor elkaar, en je bouwt samen aan een sterkere band. Dat is de "Paul" in jullie beiden.

Het gaat er niet om dat je letterlijk alles kan veranderen met een krijtje. Het gaat erom dat je de mindset hebt dat je invloed kan uitoefenen op je eigen leven. Dat je niet een passieve toeschouwer bent, maar een actieve deelnemer. Dat je niet slachtoffer bent van de omstandigheden, maar dat je je eigen pad kan creëren. En dat, lieve mensen, is een heel krachtig idee.

Paul in het dagelijks leven.

Ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik denk: "Wat zou Paul doen?". Als ik bijvoorbeeld vast zit in de eerdergenoemde file, dan denk ik niet meer alleen maar "Shit, file!". Nee, ik ga nadenken. Is er een alternatieve route? Kan ik dit moment gebruiken om te luisteren naar een interessante podcast? Kan ik bellen met een vriend die ik al lang niet meer gesproken heb? Ik pak mijn paarse krijtje, en ik teken een oplossing.

Het is een soort van optimistische mindset die je jezelf aanleert. Je ziet problemen niet meer als onoverkomelijke obstakels, maar als uitdagingen die je kan overwinnen. Je wordt creatiever, je wordt flexibeler, en je wordt veerkrachtiger. En dat is iets waar we allemaal wel wat meer van kunnen gebruiken, toch?

Dus, de volgende keer dat je je down voelt, of vast zit in een sleur, of gewoon een beetje inspiratieloos bent, denk dan aan Paul. Pak je imaginaire paarse krijtje en begin te tekenen. Teken je dromen, teken je doelen, teken je ideale toekomst. En wie weet, misschien wordt die tekening wel werkelijkheid. Want zoals Paul zelf zou zeggen (als hij kon praten natuurlijk!): Alles is mogelijk, zolang je maar een paars krijtje hebt... en een beetje verbeeldingskracht!

En mocht je nu denken "Leuk verhaal, maar waar kan ik dat boek nou eigenlijk kopen?". Nou, vrijwel iedere boekhandel heeft het (of kan het bestellen!). En geloof me, het is de investering meer dan waard. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de kinderen in je leven. Want zeg nou zelf, wie wil er nou niet een beetje meer "Paul" in zijn leven?

Dus ga ervoor. Zoek Paul op. Laat je inspireren. En begin met tekenen. De wereld ligt aan je voeten. Of beter gezegd, aan je paarse krijtje.