Once Upon A Time Album

Oké, laten we het eens hebben over Once Upon a Time, dat album van Simple Minds. Ken je dat gevoel, dat je ergens naar luistert en dat brengt je direct terug naar een bepaalde periode in je leven? Alsof je een muzikale tijdmachine hebt gevonden? Nou, voor mij is Once Upon a Time precies dat. Het is alsof je een oude foto tevoorschijn haalt en je ineens weer weet hoe je haar zat, wat je droeg en met wie je rondhing. Het enige verschil is dat deze foto geluid heeft en je meteen zin geeft om te dansen (of in mijn geval, onhandig mee te bewegen op de bank).

Stel je voor: het is 1985. Je haar is gigantisch (haarspay was je beste vriend), je draagt beenwarmers (waarom deden we dat eigenlijk?) en je luistert naar Don't You (Forget About Me) alsof je leven ervan afhangt. Maar wacht, er is meer! Once Upon a Time kwam uit in datzelfde jaar en was de soundtrack van zoveel avonturen, van stiekeme feestjes in de schuur tot zomerse roadtrips met je vrienden. Het was de tijd van de synthesizers, de epische gitaren en de teksten die je stiekem in je dagboek schreef.

De nummers die je niet kunt vergeten

Laten we de nummers eens onder de loep nemen, want die zijn natuurlijk de reden dat we hier überhaupt zijn. Alive and Kicking. Alleen al de titel! Het is alsof het album je een schop onder je kont geeft en zegt: "Hoppa! Leef je leven! Dans alsof niemand kijkt!" (Ook al staat je tante Wilma wel degelijk toe te kijken, maar dat negeer je dan maar even). De krachtige drums, de bezielde zang van Jim Kerr... het is gewoonweg opwekkend.

Dan heb je Sanctify Yourself. Dit nummer is zo funky dat je bijna vergeet dat je eigenlijk geen idee hebt wat "sanctify" betekent. Maar dat maakt niet uit, want je zingt gewoon mee met de rest en doet alsof je de meest spirituele persoon ter wereld bent. Je voelt de beat, de energie en je waant je even in een chique club in New York (terwijl je eigenlijk gewoon in de woonkamer van je ouders staat).

En dan... All the Things She Said. Misschien wel het meest melancholische nummer van het album. Het is alsof de band even gas terugneemt en je de kans geeft om na te denken over de dingen die er echt toe doen. Ok, misschien niet als je 16 bent, maar later wel. Het nummer is een perfecte mix van kracht en kwetsbaarheid. Je staat even stil en denkt na over vroeger.

Vergeet Ghostdancing niet! Dit nummer is sfeervol en mysterieus. Het is alsof je 's nachts door een spookachtig bos dwaalt, op zoek naar... ja, naar wat eigenlijk? Een antwoord op de grote vragen van het leven? Een verloren liefde? Of gewoon een snack? Wie zal het zeggen? Feit is dat de atmosfeer van het nummer je meesleurt in een andere wereld.

Waarom dit album nog steeds relevant is

Maar waarom luisteren we nog steeds naar Once Upon a Time, meer dan 30 jaar later? Is het nostalgie? Misschien. Maar ik denk dat er meer aan de hand is. De muziek is tijdloos. De emoties die de nummers oproepen zijn universeel. Of je nu verliefd bent, verdrietig, boos of gewoon zin hebt om te dansen, er is wel een nummer op dit album dat bij je stemming past. En laten we eerlijk zijn, de meeste muziek van tegenwoordig klinkt alsof het door een computer is bedacht. Once Upon a Time heeft ziel. Het is gemaakt door mensen die hun hart en ziel in hun muziek stopten.

Het album is ook een perfect voorbeeld van hoe muziek kan verbinden. Ik heb talloze verhalen gehoord van mensen die door dit album vrienden voor het leven hebben gemaakt. Op concerten, in de kroeg, of gewoon tijdens een toevallige ontmoeting. Muziek brengt mensen samen, en Once Upon a Time is daar een krachtig bewijs van.

De productie is fantastisch. Jimmy Iovine zat achter de knoppen, en dat hoor je. Het album klinkt groots, meeslepend en vooral: live. Alsof je er zelf bij bent, in de studio, terwijl de band de nummers aan het inspelen is. De drums knallen, de gitaren scheuren en de zang van Jim Kerr is zo krachtig dat je er kippenvel van krijgt.

De impact op mijn leven (en misschien ook wel op dat van jou)

Ik weet nog goed dat ik Once Upon a Time voor het eerst hoorde. Ik zat in de auto met mijn ouders, op weg naar de camping. Ik had net mijn eerste walkman gekregen, inclusief een cassettebandje van het album. Ik zette de koptelefoon op en de rest is geschiedenis. Vanaf dat moment was ik verkocht. Ik zong de nummers mee, ik droomde weg bij de teksten en ik voelde me alsof ik deel uitmaakte van iets groters. Het album gaf me het gevoel dat ik niet alleen was, dat er anderen waren die dezelfde dingen voelden en dachten als ik. En dat is misschien wel de kracht van goede muziek: het laat je verbinding voelen.

Dus, de volgende keer dat je zin hebt in een beetje nostalgie, zet dan Once Upon a Time op. Sluit je ogen, luister naar de muziek en laat je meevoeren naar een andere tijd. Een tijd van beenwarmers, haarspay en fantastische muziek. En wie weet, misschien ontdek je wel iets nieuws in dit album, iets wat je nog niet eerder had gehoord. Want dat is het mooie van muziek: het blijft je verrassen, keer op keer. Het is een verhaal dat steeds opnieuw verteld wordt, een tijdloos meesterwerk dat je nooit zult vergeten. En dat is precies de reden waarom Once Upon a Time nog steeds relevant is, en waarschijnlijk nog heel lang zal blijven.

Dus, waar wacht je nog op? Zet het album op en get alive and kicking! Je zult er geen spijt van krijgen.