Nog 27 Dagen Te Leven

Ken je dat gevoel? Dat je naar de kalender kijkt en denkt: "Oké, nog 27 dagen tot… iets." Het kan van alles zijn. Kerst, een verjaardag, je vakantie, die gevreesde tandartsafspraak… Het is alsof je leven op ‘pauze’ staat, maar dan op een hele irritante manier. Zo’n manier waarbij je weet dat de pizza wel binnenkort wordt bezorgd, maar je maag al aan het knorren is alsof ‘ie een symfonie aan het dirigeren is.

Die 27 dagen voelen als een eeuwigheid. Alsof de tijd vertraagt en je in een soort kleverige stroop zit gevangen. Je probeert jezelf bezig te houden, maar alles wat je doet, wordt overschaduwd door de wetenschap dat… je nog 27 dagen moet wachten! Het is net als wanneer je een marathon aan het kijken bent. Je weet dat de finish ergens is, maar je ziet alleen maar lopers die langzaam wegzakken in de verte en je denkt: “Pffff, dit duurt nog uren."

De Verschillende Fasen van het Wachten

Het wachten op iets heeft zo zijn fases. Ik heb ze allemaal wel een keer meegemaakt. Misschien herken je ze wel:

Fase 1: De Ontkenning

“27 dagen? Valt wel mee, joh! Dat is zo voorbij! Ik ga gewoon lekker door met mijn leven en dan is het ineens zover!” Kuch, kuch We weten allebei dat dit bullshit is. Je denkt er stiekem de hele tijd aan. Het is als proberen een roze olifant te negeren die in je woonkamer staat te jongleren met bowlingballen.

Fase 2: De Obsessie

Nu wordt het interessant. Je gaat rekenen. "Oké, 27 dagen is 648 uur. Dat zijn 38.880 minuten! En… pfff, ik stop ermee.” Je begint je voor te stellen wat er allemaal gaat gebeuren op die bewuste dag. Je fantaseert erover, je droomt erover. Het is alsof je een regisseur bent van een blockbuster film, maar dan met jou in de hoofdrol en de 'eindgebeurtenis' als het climax.

Fase 3: De Verveling

De lol is eraf. Echt eraf. Je hebt je scenario’s al honderd keer doorgespeeld in je hoofd. Je bent de details al vergeten. Je bent het wachten zat. Je gaat alles haten. Zelfs die ene grappige kattenvideo op YouTube begint je te irriteren. "Waarom is die kat zo blij? Er is nog niks om blij mee te zijn!"

Fase 4: De Acceptatie

Uiteindelijk komt het moment dat je de situatie accepteert. Je realiseert je dat je er niks aan kan veranderen. De 27 dagen moeten worden uitgezeten. Je gaat je richten op andere dingen, op het hier en nu. Je probeert te genieten van de kleine dingen. Een kop koffie in de zon, een goed gesprek met een vriend, een aflevering van je favoriete serie. Het is alsof je eindelijk de pauzeknop hebt gevonden en even echt ‘pauzeert’, in plaats van op zo’n rare, onrustige manier.

Tips om de 27 Dagen Door te Komen (Zonder Gek te Worden)

Oké, dus je zit er middenin. Nog 27 dagen. Wat nu? Hier zijn een paar tips om de tijd te doden (zonder jezelf of anderen te vermoorden):

• Plan iets leuks. Ja, echt. Doe iets wat je leuk vindt, iets waar je naar uitkijkt. Al is het maar een avondje Netflixen met ijs.
• Focus op je werk/studie. Leid jezelf af met productiviteit. Het is niet leuk, maar het werkt wel.
• Ga sporten. Endorfines zijn je beste vrienden. En het is beter dan op de bank liggen mokken.
• Leer iets nieuws. Een nieuwe taal, een instrument, een nieuwe kooktechniek. Er zijn genoeg online cursussen te vinden.
• Doe iets voor iemand anders. Vrijwilligerswerk, een vriend helpen verhuizen, een aardig briefje schrijven. Het voelt goed om iets goeds te doen.
• Vermijd de obsessie. Stop met het aftellen. Stop met het fantaseren. Focus je op het heden. Echt waar, het helpt. Zet een wekker als het echt moet, en kijk er niet meer naar.
• Praat erover. Vertel je vrienden/familie over je wachten. Ze kunnen je steunen en je afleiden. Of in ieder geval meelachen om je ellende.

En onthoud: alles gaat voorbij. Zelfs die 27 dagen. Uiteindelijk is het zover. En dan denk je: "Hè, dat ging sneller dan ik dacht!" (Of niet, maar dan heb je in ieder geval een goed verhaal te vertellen).

Dus, kop op! Je kunt dit. En als je het echt niet meer trekt, neem dan een taart. Taart maakt alles beter. Bijna alles.

En mocht je denken: “Ja, makkelijk praten!”, dan heb je waarschijnlijk gelijk. Maar hey, ik zit hier ook maar 27 dagen te wachten op… oh nee, dat ga ik niet zeggen. Anders begin ik weer te rekenen!

Succes met wachten! En onthoud: het leven is te kort om je te laten kwellen door een stomme aftelkalender. Probeer er gewoon het beste van te maken! (En eet een taartje).

Nu ga ik maar weer verder met… wacht, wat was ik ook alweer aan het doen? Oh ja, wachten...