New York State Of Mind

Oké, dus je wilt het hebben over "New York State of Mind," hé? Alsof het een of andere rare aandoening is die je oploopt na een weekendje shoppen op Fifth Avenue en het drinken van een overpriced Manhattan. Serieus, het is meer dan dat. Maar laten we wel wezen, die Manhattan helpt wel.

Waar hebben we het eigenlijk over? "New York State of Mind" is een vage, ongrijpbare... sfeer. Een vibe. Een soort ongeschreven contract tussen alle mensen die ooit in New York gewoond hebben, of er gewoon een beetje van dromen. Het is die houding van "ik ben hier, ik ben belangrijk, en ik heb NU een gele taxi nodig."

Wat is die "New York State of Mind" eigenlijk?

Probeer dit maar eens: stel je voor dat je 's ochtends wakker wordt. Niet in een zachte, rustige omgeving, nee. Je wordt wakker van de geluiden van vuilniswagens, sirenes, en iemand die blijkbaar een opera aan het oefenen is in de steeg hiernaast. Je kijkt naar buiten en ziet een zee van gele taxi's en mensen die altijd haast hebben, zelfs als ze nergens heen hoeven. Je ontbijt is een greasy bagel van de hoek, die zo heet is dat je er bijna je tong mee verbrandt. Dát is het begin.

Maar wacht, er is meer! "New York State of Mind" is een complexe cocktail van:

• Ambitie: Iedereen in New York heeft een droom. Iedereen wil "het" maken. En "het" kan alles zijn, van een Broadwayster tot de volgende Wall Street tycoon, of de beste hotdogverkoper van Coney Island.
• Onverzettelijkheid: New Yorkers geven niet op. Nooit. Zelfs niet als hun metro vastzit tussen twee stations, als hun huur net is verdubbeld, of als een duif hun nieuwe jas bevuilt. Ze schudden het van zich af en gaan door.
• Een snufje paranoia: Oké, misschien is het meer dan een snufje. Je moet altijd opletten. Er is altijd iemand die probeert je te snel af te zijn, je plek in de rij af te pakken, of je dure tas te stelen. Maar hey, dat houdt je scherp!
• En een enorm gevoel voor ironie: New Yorkers lachen om alles. Om zichzelf, om de stad, om de absurditeit van het leven in een betonnen jungle. En ze doen het luidruchtig.

De praktische kant (of het gebrek eraan)

Laten we eerlijk zijn, New York is niet altijd even praktisch. Je betaalt een vermogen voor een appartement zo groot als een schoenendoos, je reist met de metro (die een eigen wil heeft), en je moet vechten voor elke vierkante centimeter ruimte. Maar juist die chaos, die uitdaging, maakt het zo verslavend.

Wist je dat de gemiddelde New Yorker meer tijd besteedt aan het wachten op de metro dan aan het koken van een maaltijd? Nou ja, misschien niet letterlijk, maar het voelt wel zo. En dat diezelfde New Yorker meer geld uitgeeft aan koffie to-go dan aan kleding? Dat zou me niks verbazen.

De mythe versus de realiteit

De "New York State of Mind" is voor een groot deel een mythe, gecreëerd door films, tv-shows, en ja, ook door liedjes van Billy Joel. (Sorry, Billy!) De realiteit is dat New York net als elke andere grote stad is. Er zijn goede en slechte kanten, mooie en lelijke plekken, en aardige en minder aardige mensen. Maar er is iets unieks aan de energie.

Die energie komt voort uit de smeltkroes van culturen, de constante beweging, en het gevoel dat alles mogelijk is. Je kunt een nobody zijn en de volgende dag een ster, of andersom. Het is een stad van extremen, van uitersten, en dat maakt het zo fascinerend.

Overdreven clichés (maar wel leuk)

Laten we even de clichés erbij halen, gewoon omdat het kan:

• De New Yorker die geen tijd heeft: Klopt. Maar hij heeft wél tijd om je de weg te wijzen (als je het hem snel vraagt).
• De New Yorker die altijd boos is: Niet boos, gewoon efficiënt gefrustreerd. Er is zoveel te doen en zo weinig tijd!
• De New Yorker die alles weet: Ok, dit is misschien wel waar. We hebben een soort collectieve kennis, opgedaan door jarenlange ervaring met het navigeren door de stad. Vraag ons iets over de beste pizza in Brooklyn, we hebben antwoord!
• De New Yorker die nooit slaapt: Nou ja, we slapen wel. Soms. Tussen de optredens, de late avond meetings en de vroege ochtend bagels door.

Hoe krijg je die "New York State of Mind"?

Je kunt het niet kopen, je kunt het niet downloaden, je kunt het alleen maar voelen. En de beste manier om het te voelen, is door er gewoon te zijn. Dompel jezelf onder in de chaos, de drukte, de diversiteit. Loop rond zonder doel, verdwaal in de straten, praat met de mensen (zelfs als ze je raar aankijken), en eet zoveel bagels als je aankunt.

Maar serieus, als je er niet heen kunt, is er ook nog hoop. Kijk films die zich in New York afspelen, luister naar New Yorkse muziek, lees New Yorkse boeken. Doe alsof je op een terrasje zit in Greenwich Village en een cappuccinno drinkt, terwijl je stiekem naar de mensen kijkt. Het is niet hetzelfde, maar het is een begin. En vergeet die dure Manhattan niet, hé. Voor de sfeer.

De "New York State of Mind" in een notendop:

• Het is een houding: Je kunt alles aan, zolang je maar een goede kop koffie en een dosis zelfvertrouwen hebt.
• Het is een community: We zijn allemaal gek, maar we zijn gek samen.
• Het is een ervaring: Een ervaring die je nergens anders ter wereld vindt.

Dus, de volgende keer dat iemand je vraagt wat de "New York State of Mind" is, kun je ze vertellen dat het meer is dan alleen een cliché. Het is een gevoel, een staat van zijn, een levenswijze. En het is waanzinnig verslavend. Pas op, voor je het weet loop je zelf rond in een gele taxi te schreeuwen om een plek in de rij bij de beste bagelwinkel van de stad. En dan weet je dat je het hebt. Je bent een echte New Yorker.

En één ding nog: als je ooit in New York bent en je ziet een duif op iemand poepen, lach dan niet. Help ze! Want dat is pas echt de "New York State of Mind." (Oké, grapje, lach maar even stiekem.)