Never Say Never Say Never

Ken je dat? Dat je écht zeker weet dat je iets nooit zult doen? Zoals, bijvoorbeeld, spruitjes lekker vinden. Of, nog erger, vrijwillig een marathon lopen? Ik dacht ook ooit dat ik nooit een volkstuin zou beginnen. Nooit! Het idee alleen al… krom staan in de modder, omringd door slakken, terwijl de buren triomfantelijk met enorme courgettes zwaaien… Nee, bedankt.

Maar ja, "zeg nooit nooit", hè? Het is een gezegde dat je hoort als een soort achtergrondruis, net als het getik van de klok of de reclames op de radio. Je hoort het wel, maar je denkt er niet echt over na. Totdat het je plotseling vol in je gezicht slaat. Zoals een plotselinge spruitjesaanval. (Oké, dat is misschien een overdreven voorbeeld, maar je snapt wat ik bedoel.)

De Ironie van de ‘Nee’

Het grappige is, hoe stellig we soms zijn. Alsof we de toekomst in pacht hebben. Alsof we een kristallen bol hebben die ons verzekert dat we nooit zullen zwichten voor de lokroep van de breiclub, of nooit onze haar in een roze punkkapsel zullen verven. (Ik kijk naar jou, puberale zelf.)

Het leven is een wervelwind van onverwachte gebeurtenissen. Het is net een aflevering van “Wie is de Mol?”, maar dan met je eigen leven als inzet. Je denkt dat je de boel door hebt, dat je weet welke kant de wind waait… En dan BAM! Een onverwachte wending, een nieuwe hobby, een rare liefde voor geitenkaas. Wie had dat nou gedacht?

Ik had bijvoorbeeld nooit gedacht dat ik ooit serieus zou overwegen om een cursus salsa dansen te volgen. Salsa! Ik ben motorisch gezien meer een stofzuiger dan een soepele danser. Maar toch… ik betrapte mezelf erop dat ik online aan het kijken was naar beginnerslessen. De verleiding was groot. Waarom? Omdat het leven soms gewoon roept: “Hé, loser! Kom uit je comfortzone en schud die heupen!”

Waarom we ‘Nooit’ zeggen

Waarom zeggen we eigenlijk “nooit”? Is het angst? Is het een poging om controle te houden? Misschien een beetje van beide. Het is makkelijk om je vast te klampen aan de dingen die je kent, aan de dingen die veilig en voorspelbaar zijn. Om te zeggen: "Dat is niks voor mij." Het is een soort zelfbescherming.

Denk maar eens aan al die keren dat je iets niet wilde proberen. Misschien een nieuwe sport, een vreemde smaak ijs, of een gesprek met die ene rare collega. En wat gebeurde er? Soms had je gelijk, het was inderdaad verschrikkelijk. Maar soms… soms ontdekte je iets nieuws dat je écht leuk vond. Iets dat je leven een beetje interessanter maakte.

Ik had bijvoorbeeld nooit gedacht dat ik ooit zou genieten van hardlopen. Ik vond het vreselijk. Ik hijgde als een zeehond op het droge en mijn knieën protesteerden luidruchtig. Maar toen… toen vond ik een hardloopgroep met mensen die niet oordeelden over mijn snelheid of mijn roodgekleurde gezicht. En langzaam maar zeker begon ik het leuk te vinden. Oké, niet leuk leuk, maar meer… draaglijk leuk. En nu ren ik (met de nodige tegenzin) af en toe een rondje. Wie had dat gedacht?

De Kracht van het Openstaan

De moraal van dit verhaal? Sta open voor nieuwe ervaringen. Laat de mogelijkheid toe dat je mening kan veranderen. Wees niet bang om je “nooit” te heroverwegen. Want weet je, het leven is te kort om vast te houden aan rigide ideeën over wat je wel en niet leuk vindt. Misschien vind je over vijf jaar spruitjes wel heerlijk. (Oké, dat is waarschijnlijk niet waar, maar je snapt mijn punt.)

Het betekent niet dat je al je principes overboord moet gooien. Het betekent alleen dat je jezelf de ruimte geeft om te groeien, om te veranderen, om nieuwe dingen te ontdekken. En wie weet… misschien word je wel verliefd op iets waar je ooit je neus voor ophaalde.

"Nooit" is een Sterk Woord, maar...

"Nooit" is een krachtig woord. Het impliceert absolute zekerheid, onwrikbare overtuiging. Maar laten we eerlijk zijn, hoe vaak zijn we echt zeker? Hoe vaak hebben we alle kaarten gezien, alle mogelijkheden overwogen? Waarschijnlijk niet zo vaak als we denken.

Dus de volgende keer dat je jezelf betrapt op het zeggen van "nooit", neem dan even een momentje. Vraag jezelf af: is dit echt een onwrikbare overtuiging? Of is het gewoon een comfortabele manier om je af te sluiten voor iets nieuws?

En als je dan besluit om je "nooit" te heroverwegen… wees dan niet bang om fouten te maken. Want weet je, falen is ook een ervaring. Het is een kans om te leren, om te groeien, om je eigen grenzen te verkennen. En wie weet, misschien ontdek je wel dat je veel meer kunt dan je ooit had gedacht.

Dus, zeg nooit nooit! Tenzij het gaat om het eten van rauwe oesters. Daar blijf ik bij mijn nooit. Brrr...

Want laten we eerlijk zijn, soms is "nooit" gewoon heel verstandig.