Name Of The Wind Series

Hé! Zin om even te kletsen over een boekenreeks die me helemaal in z'n greep heeft? (Alsof je een keuze hebt, haha!) Ik heb het over de Kingkiller Chronicle, oftewel: The Name of the Wind-serie van Patrick Rothfuss. Ken je 'm al?

Zo niet, maak je borst maar nat! Want dit is niet zomaar een fantasy verhaal. Nee, dit is fantasy deluxe, met hoofdletters. Het is... hoe zal ik het zeggen... magisch, meeslepend, en oh zo frustrerend omdat we al jaren op deel drie zitten te wachten. #RothfussPlease.

Waar gaat het over? (In het kort, want anders zitten we hier morgen nog)

Oké, de basis: we hebben Kvothe (spreek uit als 'Kwoth', ja, het is even wennen). Hij is een legende. Althans, dat zegt hij zelf. En de mensen fluisteren erover. Hij zou van alles kunnen: de beste muzikant, de slimste student, een begenadigd vechter… de lijst gaat maar door. Maar hij leeft nu als een simpele herbergier in een klein dorpje. Undercover, zou je kunnen zeggen.

Een chroniqueur vindt hem en Kvothe besluit zijn hele levensverhaal te vertellen. Een verhaal van drie dagen. (Vandaar de naam van de eerste twee boeken: The Name of the Wind en The Wise Man's Fear. Slim, hè?) Denk je dat het hem lukt in drie dagen? Spoiler alert: waarschijnlijk niet, want we wachten nog steeds op dag drie!

Een Reis vol Mysteries en Muziek

Kvothes verhaal is... tsja, hoe zal ik het omschrijven? Het is een rollercoaster van emoties! Van een gelukkige jeugd bij rondtrekkende artiesten (de Edema Ruh) tot een gruwelijke tragedie die zijn leven voorgoed verandert. Arme Kvothe, echt waar.

Hij moet zien te overleven op straat, komt in een universiteit terecht (waar hij constant platzak is, herkenbaar toch?), leert magie, muziek, en vechtkunst. En hij ontmoet Denna. Oh, Denna. Over een ingewikkelde relatie gesproken! Maar goed, zonder ingewikkelde relaties is er geen goed verhaal, toch?

Het verhaal zit vol mysteries. Wie zijn de Chandrian, de wezens die verantwoordelijk zijn voor de dood van Kvothes familie? Wat is de ware betekenis van de Amyr? En waarom is Kvothe op de vlucht? Vragen, vragen, en nog eens vragen! Rothfuss is een meester in het zaaien van zaadjes en je vervolgens in spanning laten afwachten tot ze uitkomen (of niet, kuch deel drie kuch).

En de muziek! Oh, de muziek! Rothfuss schrijft over muziek alsof je het zelf hoort. Het is zo belangrijk voor Kvothe, voor zijn identiteit. Je zou bijna zelf een luit willen kopen en proberen te spelen (ik heb het geprobeerd, geloof me, ik ben geen Kvothe).

Waarom je dit zou moeten lezen (als je het nog niet gedaan hebt)

Waarom? Serieus? Oké, hier komen een paar redenen:

• De schrijfstijl is prachtig. Echt, Rothfuss kan schrijven! Hij gebruikt de taal op een manier die je zelden ziet. Soms moet je een zin gewoon twee keer lezen om de schoonheid ervan te bevatten.
• De wereld is gedetailleerd en geloofwaardig. Je waant je echt in de Temerant, de wereld waarin het verhaal zich afspeelt.
• De personages zijn complex en interessant. Niemand is perfect, iedereen heeft zijn flaws. En dat maakt ze juist zo menselijk.
• Het is gewoon een goed verhaal! Spannend, avontuurlijk, romantisch, en soms gewoon heel grappig. (Kvothe heeft echt droge humor, ik hou ervan!)

Maar er is ook een klein nadeel...

De Olifant in de Kamer: Deel Drie

Ja, laten we het er maar gewoon over hebben. The Doors of Stone, het derde en laatste boek in de serie, is al... nou ja, laten we zeggen "langverwacht". Sommige fans wachten al meer dan tien jaar! Auw.

Is het frustrerend? Ja, natuurlijk! Maar het weerhoudt me er niet van om de eerste twee boeken keer op keer te lezen. Ze zijn gewoon te goed. En wie weet, misschien verrast Rothfuss ons ooit nog. (Als we maar genoeg blijven zeuren! 😉)

Er zijn allerlei theorieën over waarom het zo lang duurt. Heeft hij last van writer's block? Is hij perfectionistisch? Werkt hij er stiekem al jaren aan? Niemand weet het zeker. Behalve misschien Rothfuss zelf. Maar die laat niks los.

Maar weet je wat? Misschien is het wel goed dat we zo lang moeten wachten. Het zorgt ervoor dat de boeken speciaal blijven. Een beetje zoals Kerstmis. Je kijkt er het hele jaar naar uit, en als het er dan eindelijk is, is het extra bijzonder. (Oké, misschien is die vergelijking een beetje vergezocht, maar je snapt het idee!)

Conclusie (voorlopig dan)

Dus, wat is mijn advies? Lees The Name of the Wind en The Wise Man's Fear. Laat je meeslepen door het verhaal van Kvothe. Word verliefd op de personages. Speculeer over de mysteries. En bereid je voor op een lange, lange wachttijd voor deel drie. Maar geloof me, het is het waard! (Hopelijk.)

En wie weet, misschien ontmoeten we elkaar ooit in de Comments en kunnen we samen wanhopen over het uitblijven van The Doors of Stone. Tot dan!

Oh, en als je al fan bent: wat is jouw favoriete theorie over het einde van de serie? Laat het me weten! Ik ben altijd in voor een goed gesprek over Kvothe en zijn avonturen.

Disclaimer: Ik ben niet verantwoordelijk voor eventuele slapeloze nachten, leesverslavingen, of plotselinge drang om een luit te kopen die deze aanbeveling kan veroorzaken.