My Big Fat Greek Wedding

Oké, oké, luister goed, want dit is een verhaal zo zoet en plakkerig als baklava, maar dan 10 keer zo grappig. Ik ga het hebben over My Big Fat Greek Wedding. Ja, die film die je waarschijnlijk al 20 keer hebt gezien, maar waar je toch elke keer weer om moet lachen. Alsof je tante Maria je dwingt om nog een stuk lamsvlees te eten. We kennen het allemaal, toch?

Het verhaal: liefde, loofbladeren en Lefkada

Het begint allemaal met Toula Portokalos, een Grieks-Amerikaanse vrouw van middelbare leeftijd (oké, laten we eerlijk zijn, ze is 30, wat in de Griekse cultuur blijkbaar neerkomt op dinosaurus-status), die werkt in het familierestaurant, Dancing Zorba's. Klinkt al veelbelovend, toch? Toula is… laten we zeggen, niet de meest flitsende verschijning. Ze draagt een bril waardoor je denkt dat ze een bijlesleraar natuurkunde is en haar kledingkeuze schreeuwt "praktisch" in plaats van "fashion forward".

Maar dan! Enter Ian Miller, een WASP (White Anglo-Saxon Protestant) die eruitziet alsof hij rechtstreeks uit een Abercrombie & Fitch-reclame is gestapt. Hij is knap, hij is lief, en hij is… compleet onvoorbereid op de tsunami van Griekse waanzin die op hem afkomt.

Het is liefde op het eerste gezicht (voor Toula dan, Ian is in eerste instantie een beetje geschrokken). Toula transformeert. Ze doet haar bril af, ze gaat naar de kapper (waar ze er overigens nog steeds uitziet als een Griekse godin uit de goedkope folder), en plotseling is ze een zelfverzekerde vrouw. En Ian? Die is hopeloos verliefd.

De uitdaging? Toula’s familie. Die is groot, luidruchtig, en extreem… Grieks. Haar vader, Gus, is ervan overtuigd dat elke ziekte op de wereld kan worden genezen met Windex (echt waar!) en dat de wortels van alle woorden terug te leiden zijn tot het Grieks. Haar moeder, Maria, is de spil van de familie, de lijm die alles bij elkaar houdt (en de detective die alles over Ian te weten komt voordat Toula überhaupt zijn achternaam weet).

Belangrijke ingrediënten van de Griekse gekte:

• De Familie: Groot, luidruchtig en altijd aanwezig. Privacy is een mythe. Je kunt beter meteen je meest gênante verhalen delen, want ze komen toch wel boven tafel.
• Het Eten: Er is altijd eten. En als je nee zegt, beledig je de hele familie. Bereid je voor op liters olijfolie, bergen lamsvlees en genoeg spanakopita om een klein leger te voeden.
• De Tradities: Van het bespuwen om boze geesten te weren tot het breken van borden op de bruiloft, de Griekse tradities zijn… bijzonder. En je moet er aan meedoen, anders ben je geen lid van de familie.
• De Mening: Iedereen heeft een mening, en ze zijn niet bang om die te delen. Zelfs (en vooral) als je er niet om gevraagd hebt.

De Culture Clash: Windex en WASP's

De humor in de film komt voort uit de botsing tussen de Griekse cultuur en de Amerikaanse cultuur. Ian, de WASP, wordt geconfronteerd met een wereld die compleet anders is dan alles wat hij kent. Hij leert over de genezende kracht van Windex (serieus, die vader!), hij wordt overladen met eten, en hij wordt gedwongen om Grieks te leren ("Mila mou, efharisto" – ik hou van je, bedankt).

De film drijft de spot met stereotypen, maar doet dat op een liefdevolle manier. Ja, de Grieken zijn luidruchtig en bemoeizuchtig, maar ze zijn ook warm, gastvrij en loyaler dan wie dan ook. En ja, de WASP's zijn misschien wat stijf en terughoudend, maar ze kunnen ook heel lief en accepterend zijn (uiteindelijk!).

De clou? Ian laat zich dopen in de Grieks-Orthodoxe kerk. Stel je voor: een helemaal-wit-geklede-preppy Ian, omringd door zingende priesters, in een kerk vol ikonen. Het is hilarisch. En lief. Hij doet het voor Toula, omdat hij van haar houdt. Auw, mijn hart!

De Bruiloft: Een Grieks Spektakel

De bruiloft! Het hoogtepunt van de film. Verwacht geen ingetogen, elegante ceremonie. Dit is een Big Fat Greek Wedding! Er zijn duizenden gasten (oké, misschien honderd, maar het voelt als duizend), er is ongelooflijk veel eten, er wordt gedanst (natuurlijk!), en er worden borden gebroken (Opa!).

De trouwjurk van Toula is… bijzonder. Veel kant, veel tule, en veel bling. Ze ziet eruit als een Griekse taart. Maar ze straalt. Want ze is gelukkig. En dat is alles wat telt. (En dat haar vader de bruidsschat heeft verdrievoudigd!).

Fun Facts die je waarschijnlijk niet wist:

• Nia Vardalos, de schrijfster en hoofdrolspeelster, baseerde het verhaal op haar eigen ervaringen als Grieks-Amerikaanse vrouw die met een niet-Griek trouwde. Het is dus allemaal (soort van) echt gebeurd!
• Tom Hanks en Rita Wilson (zelf ook van Griekse afkomst) waren zo gecharmeerd van Nia Vardalos' one-woman show dat ze besloten om de film te produceren. Bedankt, Tom en Rita!
• De film was een enorm succes, en bracht wereldwijd meer dan $368 miljoen op. Dat is veel souvlaki!
• Er zijn twee vervolgfilms gemaakt: My Big Fat Greek Wedding 2 (2016) en My Big Fat Greek Wedding 3 (2023). Persoonlijk vind ik de eerste het best, maar de andere zijn best vermakelijk als je behoefte hebt aan wat onschuldige feel-good cinema.
• Er was ook een kortlopende tv-serie gebaseerd op de film. Die was… vergeten we die maar even.

Waarom we van My Big Fat Greek Wedding houden

Waarom is deze film zo populair? Omdat het herkenbaar is. Iedereen heeft wel een gekke familie, een awkward tienerjaren-ervaring, of een moment waarop ze zich buiten de boot voelden. De film viert de liefde, de familie, en de schoonheid van anders zijn. Het laat zien dat het oké is om een beetje gek te zijn, zolang je maar trouw blijft aan jezelf.

En laten we eerlijk zijn, we willen allemaal wel een vader die ons vertelt dat de wortel van 'kimono' het Griekse woord 'himona' is. (Het is niet waar, maar toch!).

Dus, de volgende keer dat je je down voelt, pak een bak ijs, zet My Big Fat Greek Wedding op, en laat je meevoeren door de Griekse waanzin. En onthoud: Windex is de oplossing voor al je problemen. (Niet echt, maar het klinkt wel goed!). Of anders: Opa!