Murder Is Easy Miss Marple

Nou, luister eens, moet je dit horen! Ik zat laatst met een bakje koffie en een stroopwafel (zoals het een goede Nederlander betaamt, hè) en ik dacht: weet je wat, ik ga weer eens een Miss Marple lezen. Ik koos voor Murder Is Easy, of Moord is kinderspel zoals de Nederlandse titel luidt. En jongens, wat een feest der herkenning, maar ook wat een heerlijk ouderwetse chaos!

Het begint allemaal met een treinreis... en een moord

Het begint dus allemaal in de trein. Luke Fitzwilliam, een ex-politieman in wording (hij wil de Britse politie in, nadat hij in Maleisië heeft gewerkt), ontmoet Miss Lavinia Pinkerton. En deze Miss Pinkerton, lieve mensen, is echt een type. Ze is zo'n oud dametje dat overal iets achter zoekt. Maar, in dit geval heeft ze gelijk! Ze vertelt Luke dat er in haar dorp, Wychwood-under-Ashe, een serie moorden plaatsvindt en dat ze weet wie de dader is! Ze noemt het zelfs 'kinderspel' voor de moordenaar. Nou, als dat je interesse niet wekt...

Je raadt het al: Miss Pinkerton wordt zelf vermoord, voordat ze haar beschuldigingen kan hardmaken bij Scotland Yard. Dat is echt zo'n moment dat je denkt: "Nou, potverdorie! Nu moeten we het zelf uitzoeken!" Luke, onze ietwat naïeve held, voelt zich natuurlijk verplicht om de zaak op te lossen. Hij voelt zich een beetje verantwoordelijk, alsof hij haar had moeten beschermen tegen een duw onder de trein... wat natuurlijk volstrekt irrationeel is, want het was geen duw onder de trein, maar een aanrijding.

Wychwood-under-Ashe: Een dorp vol verdachten

Dus, Luke reist af naar Wychwood-under-Ashe. Klinkt als een gezellig oord, toch? Nou, schijn bedriegt! Het is een hotbed van geheimen, roddels en potentiële moordenaars. Echt, je struikelt er over de motieven! Het dorp zelf is een plaatje; denk aan groene velden, schattige huisjes en... iemand die mensen omlegt. Fijne mix, toch?

Luke doet zich voor als een onderzoeker die een boek over hekserij schrijft (ja, echt!). Dit is natuurlijk compleet belachelijk en totaal niet geloofwaardig, maar hey, het is een Agatha Christie. Logica is een suggestie, geen verplichting! Het stelt hem in ieder geval in staat om rond te snuffelen en de inwoners aan de tand te voelen. En wat hij ontdekt...

Hier zijn een paar van de potentiële moordenaars die Luke tegenkomt:

• Dr. Humbleby: De dorpsdokter. Altijd verdacht, toch? Artsen in detectiveverhalen... mwah. Hij is een beetje dodelijk saai, maar dat kan ook een dekmantel zijn.
• Honoria Waynflete: Een rijke, excentrieke dame met een zwak voor dieren. Je zou denken dat ze geen vlieg kwaad doet, maar wie weet... misschien voedt ze haar katten met rattengif en is ze eigenlijk een meestermanipulator!
• Bridget Conway: De verloofde van Lord Whitfield (een steenrijke zakenman en tevens een van de slachtoffers). Jong, mooi en... misschien wel een golddigger die van haar verloofde af wilde?
• De eerwaarde Wake: Een nogal zonderlinge, maar lieve dominee. Lijkt onschuldig, maar in Christie's universum is iedereen verdacht, zelfs als ze overduidelijk 'onschuldig' schreeuwen.
• Rivers: Een mysterieuse man die met de dood te maken heeft. Hij staat boven de lokale kroeg en is bevriend met de eigenaar.

De rode draad en de onverwachte wendingen

De moorden in Wychwood-under-Ashe lijken willekeurig. Maar Luke begint een patroon te ontdekken. De slachtoffers hebben allemaal iets met elkaar gemeen, hoe minuscuul ook. En ja hoor, daar is de plotwending! Want, zoals altijd bij Christie, is de dader iemand die je absoluut niet verwacht. Het is niet de butler (sorry, cliché), maar iemand die al die tijd onder je neus stond.

Het leuke van Murder Is Easy is dat de dader echt een genie is. De moorden zijn slim gepland en uitgevoerd, en het motief is... nou ja, dat moet je zelf maar lezen. Ik ga niet alles verklappen!

Waarom is Murder Is Easy zo leuk?

Oké, eerlijk is eerlijk, Murder Is Easy is niet de beste Miss Marple ooit geschreven. Maar het is wel een heerlijk boek om te lezen als je even wilt ontsnappen aan de realiteit. Je kunt je verliezen in het pittoreske dorpje, meespeuren met Luke (die soms echt een beetje een sul is, sorry Luke!) en je verbazen over de ingenieuze plottwists. En laten we eerlijk zijn, wie houdt er nou niet van een goede Agatha Christie?

Hier zijn nog een paar redenen waarom dit boek zo vermakelijk is:

• De personages: Ze zijn lekker overdreven en heerlijk Brits. Je hebt de excentrieke dames, de stijve heren en de roddelende dorpelingen. Een feest om te lezen!
• De setting: Wychwood-under-Ashe is het perfecte decor voor een moordmysterie. Het is een klein, afgelegen dorp met genoeg geheimen om een heel seizoen van een detective serie te vullen.
• De humor: Christie weet hoe ze een vleugje humor in haar boeken moet stoppen. De dialogen zijn scherp en de situaties soms ronduit komisch.
• De spanning: Hoewel het geen bloedstollende thriller is, weet Christie je toch aan het boek gekluisterd te houden. Je wilt gewoon weten wie de dader is!

Conclusie: Moord is niet makkelijk, maar het lezen erover wel!

Dus, als je op zoek bent naar een lekker leesbaar en vermakelijk moordmysterie, dan is Murder Is Easy zeker een aanrader. Zet een kop thee, pak een stroopwafel (of twee!) en duik in het dorp Wychwood-under-Ashe. Maar pas op, voor je het weet, ben je zelf ook verdachte! En onthoud: moord is dan wel niet makkelijk, het lezen erover is dat zeker wel!

Enne... psst, mocht je de dader willen weten zonder het boek te lezen (shame on you!), Google is je vriend. Maar ik raad je toch echt aan om het zelf te lezen. Het is de moeite waard!