Mozes In Een Biezen Mandje

Oké, laten we eerlijk zijn, wie heeft er niet de film 'The Prince of Egypt' grijsgedraaid toen ze jonger waren? Of op z'n minst een zondagschoolplaatje gezien van een baby in een mandje op een rivier? Dat, lieve mensen, is het verhaal van Mozes in een biezen mandje, baby Mozes op z'n allerschattigst.

Maar laten we het even van een afstandje bekijken. Stel je voor: je bent een moeder in een land waar de Farao, laten we hem even 'Karel' noemen, een nogal… sterke mening heeft over hoeveel jongens er geboren mogen worden. Karel, de drama queen, heeft besloten dat er te veel Joodse babyjongens zijn. Zijn oplossing? Gewoon, uitroeien die hap! Alsof het onkruid in zijn gazon is.

Dus daar zit Jochebed, de moeder van Mozes, met een probleempje. Een babyjongen probleem, om precies te zijn. En wat doe je dan? Nou ja, je kunt natuurlijk een heleboel bidden, en hopen dat Karel plotseling een mild verlichtingsmoment heeft. Maar Jochebed dacht: "Nee, ik pak het anders aan."

Een Mandje, Biezen, en een Beetje Hars

En daar komt het biezen mandje in beeld! Zie het als een superdeluxe, eerste klas, waterdichte wieg. Alleen dan gemaakt van biezen, en met een hele hoop liefde. Jochebed maakt dat ding alsof haar leven ervan afhangt. Want eerlijk is eerlijk, dat deed het ook.

Ze smeert het mandje in met pek en hars. Waarom? Nou, niet omdat ze per se de laatste trends in mandjes decoreren wilde volgen. Nee, gewoon om te zorgen dat het mandje waterdicht is! Stel je voor dat je Mozes, de potentiële profeet, in een lekke boot op de Nijl zet. Dat zou toch geen goed begin van zijn epische levensverhaal zijn?

Het doet me een beetje denken aan de keer dat ik mijn eigen lunchtrommel probeerde waterdicht te maken met ducktape voor een schoolreisje. Niet bepaald dezelfde inzet, en waarschijnlijk ook niet hetzelfde resultaat. (Mijn boterhammen waren alsnog doorweekt van de komkommers.)

Op de Rivier… Met een Beetje Hulp

Oké, mandje klaar. Baby Mozes erin. Klaar voor zijn spannende reis op de Nijl. Klinkt best dramatisch, hè? En dat is het ook. Het is alsof je je kind op een zelfgemaakte vlot de oceaan op stuurt, in de hoop dat iemand hem vindt. Brrr!

Maar Jochebed is niet helemaal gek. Ze laat haar dochter, Mirjam, in de buurt blijven om te kijken wat er gebeurt. Mirjam, de oudere zus, fungeert in feite als een soort geheim agent. "Oké Mirjam, jij houdt het in de gaten. Als er een krokodil in de buurt komt, schreeuw je!" (Oké, misschien schreeuwde ze niet, maar je snapt het idee.)

Het doet me denken aan de keren dat ik mijn jongere broertje moest "in de gaten houden" in de speeltuin. Alsof ik niet gewoon met mijn vriendinnen aan het kletsen was, terwijl hij probeerde van de glijbaan te vallen.

De Prinses en de Baby

En dan komt de knal, de plottwist! De dochter van Farao Karel, laten we haar 'Prinses Pia' noemen, komt naar de rivier om te baden. En wat ziet ze? Een schattig baby'tje in een mandje! Pia, die blijkbaar een groot hart heeft, krijgt medelijden. Ze besluit de baby te redden.

Stel je voor: je bent een prinses, je bent net klaar met badderen, en plotseling vind je een baby in een mandje. Wat doe je dan? Bel je de kinderbescherming? Nee! Je adopteert hem gewoon! Zo gaat dat blijkbaar in het oude Egypte.

Hier komt Mirjam weer in beeld. Slim als ze is, stapt ze naar voren en vraagt aan Prinses Pia: "Zal ik een Hebreeuwse vrouw zoeken om de baby te zogen?" Briljant! Dus, Pia zegt ja, en Mirjam rent naar huis om haar moeder te halen.

Dus, Jochebed krijgt haar eigen baby terug! En niet alleen dat, ze wordt er ook nog voor betaald om hem op te voeden! Dat is pas een goede deal. Alsof je je auto verkoopt aan je buurman, en hij je daarna betaalt om hem elke week te wassen.

Mozes, De Geredde

Uiteindelijk groeit Mozes op aan het hof van Farao Karel, zonder te weten dat hij eigenlijk een Jood is. Hij krijgt een fantastische opleiding, leert vechten, en wordt een belangrijke man. Het is alsof je je kind naar een privéschool stuurt, zonder te weten dat hij stiekem de hele dag aan het spijbelen is.

En de rest, zoals ze zeggen, is geschiedenis. Mozes, de baby uit het biezen mandje, wordt de leider die zijn volk uit Egypte leidt. Het bewijst maar weer eens dat zelfs de kleinste beginnings tot de grootste daden kunnen leiden.

Dus, de volgende keer dat je een mandje ziet, of je nu in de supermarkt bent of op een rommelmarkt, denk dan even aan baby Mozes. Denk aan Jochebeds moed, Mirjams slimheid, en Prinses Pia's medelijden. En onthoud: soms kan een simpel biezen mandje een heleboel veranderen.

De Morale van het Verhaal?

Nou, er zijn er een paar. Ten eerste: moeders zijn geweldig. Punt. Ten tweede: een beetje ducktape kan je leven redden (nou ja, in mijn geval de droogte van mijn boterhammen). En ten derde: soms kan een klein mandje het begin zijn van iets groots.

En misschien, heel misschien, moeten we allemaal een beetje meer 'Prinses Pia' zijn. Een beetje meer medelijden, een beetje meer open staan voor onverwachte verrassingen. Wie weet wat voor een bijzondere baby er in het volgende mandje zit dat je tegenkomt?

En als je dan toch bezig bent, zorg dan dat je een goede lading pek en hars in huis hebt. Je weet maar nooit wanneer je een biezen mandje waterdicht moet maken!