Mijn Vader Woont In Rio

Ken je dat gevoel? Dat je leven net een aflevering van een sitcom lijkt, maar dan zonder de lachband? Nou, zo voelt het bij mij vaak. Vooral als het over mijn vader gaat. Hij is namelijk niet de buurman van tweehoog achter die elke zaterdag de heg snoeit. Nee, mijn vader, die woont in Rio! Alsof ik in een Braziliaanse telenovela ben beland, compleet met palmbomen en af en toe wat samba-geluiden op de achtergrond.

Dus, Papa in Rio... Hoe werkt dat?

Stel je voor: je belt je vader omdat de vaatwasser stuk is. In plaats van een praktisch advies over de pomp (wat hij vroeger wel kon, want klusjesman pur sang), krijg je te horen dat de zon schijnt, de caipirinha's koud staan en of je niet gewoon een ticket wilt boeken. Het is een beetje alsof je om een pleister vraagt en iemand je een helikopter landt. Lief bedoeld, zeker, maar niet per se de oplossing voor het probleem.

Het begon allemaal een paar jaar geleden. Papa was toe aan een nieuw avontuur, zei hij. En 'avontuur' bleek in dit geval 'verhuizen naar de stad van carnaval en strandvoetbal' te betekenen. In eerste instantie dacht ik nog: "Dit is vast een fase." Een soort midlifecrisis in tropische sferen. Maar nee hoor, hij zit er nog steeds. En hij lijkt er gelukkiger dan ooit. Wat natuurlijk fijn is, maar ook... best wel onhandig af en toe.

Communicatie-uitdagingen (of: WhatsApp in het Portugees is echt een ding)

Communiceren met je vader die in een ander land woont, is een verhaal apart. Zeker als dat land Brazilië is. Eerst was er het taalprobleem. Mijn Portugees beperkte zich tot 'obrigado' en 'cerveja', wat niet echt helpt als je serieuze gesprekken wilt voeren. Gelukkig is er Google Translate! Al levert dat soms hilarische misverstanden op. Zo vroeg ik een keer of hij de 'buren had ontmoet' en vertaalde Google dat als 'had hij de mieren gemeten'? Het leek wel een sketch van Monty Python!

Daarna kwam de tijdzone. Even snel bellen om iets te vragen? Vergeet het maar. Terwijl ik aan mijn ontbijt zit, is hij net aan het slapen. En als ik in de avond op de bank plof, is hij alweer druk bezig met zijn dag. Het is een soort WhatsApp-marathon, waarbij we berichtjes heen en weer sturen als duiven met microfoontjes.

De Voordelen (Ja, die zijn er ook!)

Oké, het is niet altijd makkelijk, zo'n vader in Rio. Maar er zijn ook voordelen! Ten eerste heb ik nu een geweldige reden om naar Brazilië te gaan. Een paar keer per jaar pak ik het vliegtuig naar Rio, om hem te bezoeken. En eerlijk is eerlijk, wie wil dat nou niet? Lekker aan het strand liggen, de samba dansen, en genieten van de heerlijke Braziliaanse keuken. Het is een soort verplichte vakantie, en ik klaag absoluut niet!

Ten tweede is mijn vader een stuk relaxter geworden. De stress van het Nederlandse leven is van hem afgevallen als een oude jas. Hij is meer open, meer avontuurlijk en hij geniet van de kleine dingen in het leven. Dat is fijn om te zien. Alsof hij eindelijk zichzelf heeft gevonden. En dat, dat is toch onbetaalbaar?

Culturele verrijking (en rare souvenirs)

Natuurlijk brengt mijn vader ook af en toe wat Braziliaanse cultuur mee naar Nederland. Niet alleen door middel van verhalen en foto's, maar ook door middel van... bijzondere souvenirs. Zo kreeg ik een keer een beeldje van een of andere Braziliaanse heilige, die eruitzag alsof hij direct uit een horrorfilm kwam. En een andere keer een cachaça (Braziliaanse rum) die zo sterk was, dat ik er bijna blind van werd. Maar goed, het is allemaal met liefde gegeven, en dat telt.

Daarnaast heb ik door mijn vaders avontuur ook een stuk meer geleerd over de Braziliaanse cultuur. Ik weet nu het verschil tussen samba en bossa nova (ongeveer), ik ken een paar Portugese woordjes (behalve 'obrigado' en 'cerveja' dan), en ik weet dat je nooit, maar dan ook nooit, een voetbalwedstrijd met Brazilië moet missen.

Papa is Happy (En dat is het belangrijkste)

Uiteindelijk is het belangrijkste dat mijn vader gelukkig is. Hij heeft zijn droom gevolgd, en hij geniet van zijn leven in Rio. Het is niet altijd makkelijk voor ons als kinderen, maar we steunen hem. Want wat wil je anders? Hem terug naar Nederland halen, en hem weer zien veranderen in de gestresste man die hij vroeger was? Nee, dat nooit.

Natuurlijk mis ik hem. Vooral bij verjaardagen, feestdagen en andere speciale gelegenheden. Maar we bellen, we videobellen, en we sturen elkaar berichtjes. En we weten dat we elkaar snel weer zullen zien. In Rio, aan het strand, met een caipirinha in onze hand.

Dus, ja, mijn vader woont in Rio. Het is soms een beetje gek, soms een beetje onhandig, maar het is ook bijzonder. Het is mijn eigen persoonlijke telenovela, en ik zou het voor geen goud willen missen.

En wie weet, misschien verhuis ik ooit ook wel naar Rio. Om bij mijn vader te wonen, en om samen van het Braziliaanse leven te genieten. Maar voorlopig blijf ik nog even in Nederland. Om de vaatwasser te repareren, en om te dromen van de dag dat ik weer in de zon zit, met een caipirinha in mijn hand, en mijn vader aan mijn zijde. Saúde!