Mijn Naam Is Asjer Lev

Oké, oké, even luisteren allemaal! Stel je voor: New York, de jaren '50. Geen smartphones, geen internet, geen TikTok dance challenges… Kan je het je voorstellen?! Maar wel: een jongen genaamd Asjer Lev. En Asjer, lieve mensen, is geen doorsnee jongetje. Hij is, om het zachtjes uit te drukken, een beetje anders.

Mijn Naam Is Asjer Lev, ja, de titel van de boel, is een roman van Chaim Potok. En geloof me, dit is niet je doorsnee, saaie, verplichte-literatuur-lijst-leesvoer. Dit is een verhaal dat je aan het denken zet, je laat lachen (soms ongemakkelijk), en je misschien zelfs even laat Googlen naar "verschil tussen Chassidisch en modern Jodendom" (we’ve all been there).

Asjer: Goddelijk Talent of Duivels Dilemma?

Asjer, dus. Super getalenteerde artiest. Echt, we hebben het hier over Michelangelo-level talent, alleen dan geboren in een Chassidisch-Joodse gemeenschap in Brooklyn. Beetje een probleem, want in die gemeenschap is kunst… nou ja, laten we zeggen dat het niet bovenaan de prioriteitenlijst staat. Tenzij je een perfect rechtgetrokken paardebloem tekent, denk ik. Geen ironie.

Zijn ouders? Tsja, die hebben zo hun eigen issues. Zijn vader, Aryeh, is een reizende koerier voor de rebbe, constant op pad om de Joodse gemeenschap te helpen. De man is altijd weg. Je zou bijna denken dat hij expres de verfspatten ontwijkt. Asjers moeder, Rivkeh, is een intelligente en liefdevolle vrouw, maar ze is getraumatiseerd door de dood van haar broer en probeert wanhopig een betekenis in haar leven te vinden. Dus, ja, genoeg drama om een hele soapserie te vullen.

De Botsing der Werelden

Het ding is: Asjers artistieke drang is niet te stoppen. Het is als een vulkaan die op uitbarsten staat, alleen dan gevuld met olieverf en doeken in plaats van lava. Hij tekent en schildert alles wat los en vast zit. De muren van zijn kamer? Canvas. De stoeptegels? Canvas. Zijn huiswerk? Eh… laten we zeggen dat de leraar soms wat minder blij was. En dat brengt hem in conflict met zijn geloof en zijn familie. Want wat doe je als je passie botst met je identiteit?

Om het allemaal nog ingewikkelder te maken, krijgt Asjer een mentor: Jacob Kahn. Een niet-Joodse, behoorlijk beroemde kunstenaar. Denk aan een mix van Picasso en je meest eigenwijze oom. Jacob ziet Asjers potentieel en duwt hem om zijn grenzen te verleggen, om te experimenteren, om… shock!… naaktmodellen te schilderen. Oeps. Dat valt dus niet helemaal in goede aarde bij de Chassidische gemeenschap. Snap je? Beetje een cultuur clash. Als een metalconcert in een klooster. (Ik zeg niet dat dat slecht is, hoor. Just saying.)

De Grote Vragen des Levens (En de Kleine Verfspatten)

Dus, wat leren we hier nou van? Nou, een heleboel! Mijn Naam Is Asjer Lev gaat over:

• Identiteit: Wie ben je als je innerlijke passies in strijd zijn met de verwachtingen van de mensen om je heen?
• Geloof: Hoe ver kun je gaan in je artistieke expressie zonder je geloof te verloochenen? En is dat überhaupt mogelijk?
• Familie: Hoe ver ga je voor je familie, zelfs als ze je niet begrijpen? (En hoeveel verf mag je op de muren van je kamer smeren voordat je moeder flipt?)
• Kunst: Wat is de rol van kunst in de wereld? Kan kunst ons helpen om God te begrijpen, of leidt het ons er juist van af? Diepe vragen, mensen!

En het is niet allemaal zwaarmoedigheid, hoor. Er zitten echt wel grappige stukken in. Bijvoorbeeld de beschrijvingen van de rebbe, het spirituele hoofd van de gemeenschap. Een soort wijze oude man met een baard en een twinkle in zijn ogen. Je voelt gewoon dat Potok respect voor hem heeft, maar hij laat ook de menselijke kant zien. En dan zijn er de beschrijvingen van Brooklyn in de jaren '50! Echt een tijdmachine-effect.

De Controversiële Krucifixen

Maar goed, laten we het even over de olifant in de kamer hebben: de krucifixen. Ja, Asjer schildert krucifixen. Veel krucifixen. En dat is, om het nog maar eens heel voorzichtig te zeggen, niet gebruikelijk in een Chassidisch-Joodse gemeenschap. Sterker nog, het is super controversieel. Hij probeert hiermee het lijden van zijn ouders weer te geven, het kruisbeeld wordt een symbool voor alle pijn in de wereld. Maar, eh, sommige mensen zien dat anders. Zacht uitgedrukt.

Deze schilderijen zorgen voor zoveel ophef dat Asjer uiteindelijk… tromgeroffel… verbannen wordt uit de gemeenschap. Hij moet vertrekken, zijn familie achterlaten, en zijn eigen weg zien te vinden in de wereld. Heftig, hè? Als je me vraagt wat ik zou doen, tja, dat hangt ervan af. Zat er een goeie koffiebar op mijn bestemming?

Conclusie (Met een Knipoog)

Mijn Naam Is Asjer Lev is een boek dat je bijblijft. Het is een verhaal over de complexiteit van het leven, over de keuzes die we moeten maken, en over de prijs die we soms moeten betalen voor onze passies. En het is geschreven met zo veel inzicht en compassie dat je bijna vergeet dat het fictie is. Bijna dan.

Dus, als je op zoek bent naar een boek dat je aan het denken zet, je laat lachen (en misschien een beetje huilen), en je horizon verbreedt, dan kan ik Mijn Naam Is Asjer Lev van harte aanbevelen. En wie weet, misschien inspireert het je wel om zelf een kwast te pakken en je eigen innerlijke Asjer Lev te ontdekken. Maar doe het wel buiten. En liefst niet op de stoeptegels.

P.S. Als je het boek uit hebt, moet je me even laten weten wat je ervan vond! En of je nog steeds geen idee hebt wat het verschil is tussen Chassidisch en modern Jodendom. Want dan leg ik het nog een keer uit. Met plaatjes.