Meneer Pen Pluk Van De Petteflet

Ken je dat gevoel? Dat alles net even anders is in de straat, alsof iemand er stiekem een filter overheen heeft gegooid? Alsof de grijze muur van de buurman plotseling een zonnige gele tint heeft gekregen? Welkom in het leven van Meneer Pen Pluk! Alleen is die 'filter' in Pluk's geval een heleboel verf en een onwaarschijnlijke hoeveelheid avontuur.

Meneer Pen Pluk van de Petteflet… Zeg nou zelf, die naam alleen al! Het klinkt als iets dat je oma zou verzinnen als ze een nieuw soort koekje bakte en dan vervolgens zou vergeten hoe ze het gemaakt had. Maar Pluk is veel meer dan alleen een grappige naam. Hij is, in essentie, een fantastische metafoor voor hoe we allemaal zouden moeten proberen te leven: met een open geest, een flinke dosis nieuwsgierigheid en een hart vol liefde voor de kleine dingen (en soms, heel soms, voor de grotere dingen zoals een torenkamertje bovenaan een flatgebouw).

Denk even aan je eigen huis. Waarschijnlijk heb je er een bank, een tv, misschien een plant die je al jaren probeert in leven te houden (succes daarmee!), en een koelkast vol met dingen die je eigenlijk niet meer durft te identificeren. Pluk, daarentegen, had een torenkamertje. Een torenkamertje! Wie heeft er nou tegenwoordig een torenkamertje? Het is alsof hij rechtstreeks uit een sprookje is gestapt, of minstens een IKEA-catalogus voor dwergen.

En het leuke is, hij gebruikte dat torenkamertje ook nog. Niet om er antiek te verzamelen of om er in stilte over het leven te filosoferen (hoewel dat ook best bij hem zou passen), maar om er een thuis van te maken. Een thuis voor zichzelf, maar vooral ook voor alle bijzondere en soms wat vergeten wezens die hij tegenkwam.

Stel je voor: je komt thuis van je werk, moe en chagrijnig, en je vindt een kluizenaar in je badkuip. Normaal gesproken zou je waarschijnlijk de politie bellen, of minstens heel hard gillen. Maar Pluk? Die biedt 'm een kopje thee aan en vraagt wat er aan de hand is. En dat, beste lezers, is de essentie van Meneer Pen Pluk.

De kracht van een open geest

Laten we eerlijk zijn, we zijn allemaal weleens geneigd om mensen (of dieren, of spullen) in hokjes te plaatsen. 'Die buurman is altijd chagrijnig', 'Die hond blaft altijd', 'Die vaas is lelijk'. Pluk doet dat niet. Hij ziet in iedereen en alles potentieel. Hij ziet een verhaal. Hij ziet een vriend. En dat maakt zijn wereld zoveel rijker en kleurrijker.

Je zou kunnen zeggen dat Pluk een soort urban naturalist is. Hij observeert de natuur in de stad, maar hij observeert vooral ook de menselijke natuur. En hij leert ervan. Hij begrijpt dat iedereen zijn eigen problemen heeft, zijn eigen angsten, zijn eigen dromen. En hij probeert te helpen, op welke manier dan ook.

Denk aan Zaza de kakkerlak. Niet het meest charmante dier, laten we eerlijk zijn. De meeste mensen zouden Zaza plat trappen zonder er twee keer over na te denken. Maar Pluk ziet in Zaza een individu met een hart van goud (of minstens, een hart van kakkerlakken-spul). En hij helpt Zaza om zijn eigenwaarde te vinden. Hij laat Zaza zien dat hij wel degelijk iets kan betekenen, ook al is hij 'maar' een kakkerlak.

Een spiegel voor onszelf

Pluk is stiekem ook een spiegel. Hij laat ons zien hoe bekrompen we soms kunnen zijn, hoe snel we oordelen, hoe bang we zijn voor het onbekende. Hij daagt ons uit om anders te kijken, om verder te kijken, om open te staan voor nieuwe ervaringen en nieuwe mensen (of dieren, of kakkerlakken).

En het mooie is, hij doet dat niet op een belerende manier. Hij wijst niet met het vingertje. Hij laat ons gewoon zien hoe leuk en avontuurlijk het leven kan zijn als je je openstelt voor de wereld om je heen. Als je de tijd neemt om te luisteren naar de verhalen van anderen. Als je de moed hebt om anders te zijn.

Dus, de volgende keer dat je iemand (of iets) tegenkomt dat je niet helemaal begrijpt, denk dan even aan Meneer Pen Pluk. Denk aan zijn torenkamertje, aan Zaza de kakkerlak, aan de kluizenaar in de badkuip. En probeer het eens, wees een beetje Pluk. Wie weet wat voor wonderlijke avonturen je dan zult beleven.

En als je dan toch bezig bent, misschien moet je die plant die je al jaren probeert in leven te houden ook eens wat extra aandacht geven. Wie weet, misschien heeft die plant wel een heel bijzonder verhaal te vertellen. (Al is het maar het verhaal van hoe hij al die tijd heeft overleefd ondanks jouw 'goede' zorgen.)

Pluk leert ons dat het leven een groot avontuur is, vol met onverwachte wendingen en onvergetelijke ontmoetingen. Het enige wat je hoeft te doen, is je openstellen voor de mogelijkheden en je hart volgen. En wie weet, misschien vind jij ook wel een torenkamertje (of minstens een leuke kast) om je eigen, unieke plekje in de wereld te creëren.

Onthoud gewoon: een beetje Pluk in je leven, maakt alles een stukje vrolijker!