Melissa Da Costa Tout Le Bleu Du Ciel

Hé hallo! Zin in een bakkie en een babbel? Vandaag hebben we het over een boek dat me behoorlijk heeft geraakt. Ken je dat? Zo'n boek dat je niet meer loslaat? We gaan het hebben over Melissa Da Costa's Tout Le Bleu Du Ciel. Klinkt chic hè? Laat je niet afschrikken, het is echt een aanrader. Ik zal je vertellen waarom.

Eerst even dit: ik had dus al veel goeds gehoord over Melissa Da Costa. Ze schijnt de koningin van de feelgood te zijn, maar dan wel met een randje. Een randje drama, een randje verdriet… precies goed, vind je niet? Anders wordt het zo zoetsappig, brrr. Niemand zit toch te wachten op mierzoete verhaaltjes zonder enige diepgang? Nou ja, misschien sommigen, maar niet wij, toch?

Oké, Tout Le Bleu Du Ciel dus. Het verhaal draait om een jonge vent, Louis, die een nogal heftige diagnose krijgt. Iets met zijn geheugen… laat ik het niet helemaal spoilen, maar het is pittig. Hij besluit (met de hulp van zijn nogal excentrieke arts, Dokter Diane, die je meteen in je hart sluit) om een soort van bucketlist af te werken. Maar dan eentje met heel veel avontuur en heel veel kleur. Klinkt al goed, toch?

En hier komt het mooie: hij gaat op reis. Niet zomaar een reis, nee, een reis door Frankrijk. En raad eens wie met hem meegaat? Jawel, Diane! Een onwaarschijnlijk duo, dat zeker, maar oh zo leuk. Ze scheuren rond in een omgebouwde ambulance (hoe cool is dat?!), ontmoeten de meest bizarre figuren en beleven de wildste avonturen. Seriously, het is alsof je zelf in die ambulance zit, meeholend door de Franse landschappen.

Je denkt misschien: oh jee, weer zo'n cliché verhaal over iemand die zijn dromen najaagt vlak voor hij doodgaat. Ja, er zit een element van dat in, but (en die 'but' is belangrijk!) het is zoveel meer dan dat. Het gaat over vriendschap, over loslaten, over de schoonheid van het leven (zelfs als het leven je flink tegenzit), en vooral over het vinden van geluk in de kleine dingen. Cliché? Misschien. Maar wel een cliché dat je recht in je hart raakt.

De schrijfstijl van Da Costa is echt verslavend. Ze schrijft zo beeldend, zo levendig, dat je echt alles voor je ziet. De geuren, de kleuren, de geluiden… je waant je echt in Frankrijk. En dan die personages! Ze zijn allemaal zo menselijk, zo imperfect, zo echt. Je voelt met ze mee, je lacht met ze mee, je huilt met ze mee. Ik zweer het, ik heb echt een paar keer een traantje weggepinkt. Niet dat ik een huilebalk ben, hoor… kuch… Maar het verhaal komt gewoon binnen!

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de humor! Ondanks de serieuze thematiek, zitten er ook echt hilarische momenten in het boek. Dokter Diane is echt een topwijf! Haar droge humor, haar onorthodoxe aanpak… ze is echt geweldig. En de interactie tussen haar en Louis is goud waard. Ze dagen elkaar uit, ze steunen elkaar, ze vullen elkaar perfect aan. Zo'n vriendschap wil toch iedereen?

Dus, waarom zou je dit boek moeten lezen? Nou, omdat het een prachtige ode is aan het leven. Omdat het je eraan herinnert dat je moet genieten van elk moment, hoe klein ook. Omdat het je laat zien dat geluk niet per se in grote dingen zit, maar juist in de simpele dingen: een zonsondergang, een goed gesprek, een kop koffie met een vriend. En omdat het gewoon een goed verhaal is, punt uit.

Natuurlijk, er zijn mensen die het boek te sentimenteel zullen vinden. Die zullen zeggen dat het te voorspelbaar is, dat het te zoetsappig is. Maar weet je wat? Die mensen missen de essentie. Tout Le Bleu Du Ciel is geen literair meesterwerk, maar het is wel een boek dat je hart verwarmt. Een boek dat je met een glimlach achterlaat. En is dat niet wat we allemaal willen? Een beetje warmte en een beetje geluk in deze soms zo kille wereld?

Ik heb het boek in het Frans gelezen, maar ik geloof dat er ook een Nederlandse vertaling is. Dus, geen excuus om het niet te lezen! Ok, ok, misschien is je Frans wel roestig, dat kan gebeuren, geen probleem! Lees het in het Nederlands! Het gaat om het verhaal, om de boodschap. En die komt hoe dan ook wel over.

Trouwens, even een kleine side note: ben ik de enige die altijd helemaal geobsedeerd raakt door een boek als ik het lees? Ik bedoel, ik ging googelen naar alle plekken die Louis en Diane bezochten, ik ging Franse liedjes luisteren, ik wilde per se een omgebouwde ambulance kopen (oké, dat laatste was misschien een beetje overdreven). Herkenbaar? Laat het me weten! Ik voel me soms net een stalker, maar dan van boeken.

Maar goed, terug naar het boek. Ik denk dat het vooral een boek is dat je hoop geeft. Hoop in moeilijke tijden, hoop op een betere toekomst, hoop op geluk. En dat is iets wat we allemaal wel kunnen gebruiken, toch? Zeker in deze tijd. Dus, als je op zoek bent naar een boek dat je even meeneemt naar een andere wereld, een boek dat je raakt, een boek dat je laat lachen en huilen, dan is Tout Le Bleu Du Ciel zeker een aanrader.

En nu ben ik wel benieuwd: heb jij het boek al gelezen? Wat vond je ervan? Of ga je het nu lezen? Laat het me weten in de comments! Ik ben altijd benieuwd naar jullie meningen. En als je nog andere boekentips hebt, laat die ook vooral achter! Ik ben altijd op zoek naar nieuwe leesvoer.

Dus, pak je koffie er nog eens bij, zet je schrap en duik in het verhaal van Louis en Diane. Je zult er geen spijt van krijgen. Beloofd! En wie weet, misschien kom je er wel achter dat de blauwe lucht dichterbij is dan je denkt. 😉

Oké, genoeg gebabbeld voor vandaag! Tot de volgende keer! En vergeet niet: lees meer boeken! Het is goed voor je ziel! 😉

Nog even kort de highlights:

• Prachtig verhaal over vriendschap, loslaten en de schoonheid van het leven.
• Levendige schrijfstijl die je meeneemt naar Frankrijk.
• Humoristische personages met diepgang.
• Geeft hoop en laat je glimlachen.
• LEZEN DUS!

Waarom dit boek je leven kan veranderen (oké, misschien niet helemaal, maar toch wel een beetje):

Het dwingt je om na te denken over wat echt belangrijk is in het leven. Ben je wel bezig met de dingen die je gelukkig maken? Of laat je je leven leiden door de waan van de dag? Dit boek is een wake-up call! (Maar dan wel een hele gezellige wake-up call, met koffie en croissants!)

Het leert je om dankbaar te zijn voor de kleine dingen. Een zonnestraal, een lach, een kop koffie… soms zijn dat de mooiste momenten. En dit boek herinnert je eraan om daar van te genieten!

Het geeft je de moed om je dromen na te jagen. Oké, misschien ga je niet meteen in een omgebouwde ambulance door Frankrijk scheuren, maar het zet je wel aan het denken over wat je echt wilt in het leven. En dat is al een hele stap!

Bonus Tip:

Lees het boek in de zomer, met een glas rosé in je hand, in de tuin. Dan komt het verhaal nog meer tot leven! En als je geen tuin hebt, dan ga je toch gewoon naar het park? Of naar het strand? Maakt niet uit! Zolang je maar een beetje zon op je snoet hebt! 😉