Meisje Met De Rode Haren

Ken je dat, dat gevoel dat je iets moet doen, dat er iets belangrijks op het spel staat, maar je weet niet precies wát of waarom? Nou, dat gevoel bekroop me toen ik voor het eerst hoorde over Meisje met de Rode Haren. Klinkt als een sprookje, toch? Een Disney-prinses die per ongeluk in de Tweede Wereldoorlog is beland? Bijna. Maar dan met veel meer echte heldenmoed en minder zingende dieren.

Meisje met de Rode Haren, of eigenlijk Hannie Schaft, was een Nederlandse verzetsstrijdster tijdens de Tweede Wereldoorlog. En ja, ze had rood haar. Vandaar de bijnaam. Stel je voor, het is oorlog, alles is grijs en somber, en dan loopt daar iemand rond met knalrood haar. Een baken van hoop, maar ook een risico, want het viel op. Ze had het kunnen verven, zich schuil kunnen houden in de massa, maar ze koos ervoor om in actie te komen.

Waarom zou je je er druk om maken?

Oké, oké, je hebt het druk. Netflix wacht, de wasmand is overvol en die ene collega die altijd klaagt zit vast alweer klaar voor een roddelsessie bij de koffieautomaat. Waarom zou je je nu druk maken over iemand die meer dan 75 jaar geleden heeft geleefd? Omdat Hannie Schaft laat zien dat één persoon het verschil kan maken. Dat je niet machteloos hoeft te zijn, zelfs niet in de meest uitzichtloze situaties.

Denk even aan de momenten waarop jij je machteloos voelt. File op de A2? Machteloos. Stuk fruit uitverkocht in de supermarkt? Machteloos. Het is het verschil in schaal. In een oorlog is de machteloosheid veel groter. Maar hannie heeft dat overwonnen, ze heeft haar eigen kracht gevonden en er is tegen gevochten. En dat is een belangrijk voorbeeld in het leven. Iedereen kan een kleine Hannie Schaft zijn.

Een alledaags voorbeeld

Stel, je ziet iemand gepest worden op straat. Je kunt wegkijken, doen alsof je niets ziet. Of je kunt ingrijpen. Misschien niet direct heldhaftig met getrokken zwaard, maar je kunt wel iets zeggen, de pester aanspreken, de gepeste steunen. Dat is in de geest van Hannie Schaft. Niet zwijgen, maar je stem laten horen, zelfs als het eng is.

Of denk aan die ene keer dat je zag dat iemand iets liet vallen en het niet merkte. Even roepen: "Hé, u liet iets vallen!" Dat is ook in de geest van Hannie Schaft. Kleine daden van opmerkzaamheid en behulpzaamheid maken een groot verschil.

Meer dan alleen een roodharige verzetsheld

Hannie was meer dan alleen "Meisje met de Rode Haren". Ze was een student rechten, een denker, een idealist. Ze had dromen en ambities, net als jij en ik. Maar ze zette die dromen opzij toen ze zag dat de wereld om haar heen uit elkaar viel. Ze koos ervoor om haar eigen veiligheid en geluk op te offeren voor het grotere goed. Dat is indrukwekkend. En ook een beetje verdrietig, want het laat zien hoe verschrikkelijk de situatie toen was.

Het is gemakkelijk om te denken: "Ik zou dat nooit kunnen". Maar Hannie was ook gewoon een mens. Ze was bang, ze twijfelde, ze maakte fouten. Maar ze bleef doorgaan. Dat is wat haar zo bijzonder maakt. Het gaat niet om het ontbreken van angst, maar om het overwinnen ervan.

Ze pleegde aanslagen op NSB'ers en collaborateurs, ze stal identiteitspapieren, ze saboteerde militaire installaties. Ze deed dingen die gevaarlijk en illegaal waren. Maar ze deed het omdat ze geloofde dat het nodig was. Ze vocht voor een betere wereld, een wereld zonder onderdrukking en onrecht. Dat is de kern.

Een les voor nu

De Tweede Wereldoorlog is gelukkig voorbij, maar er is nog steeds genoeg onrecht in de wereld. Er zijn nog steeds mensen die onderdrukt worden, die gediscrimineerd worden, die geen stem hebben. En Hannie Schaft herinnert ons eraan dat we niet weg moeten kijken. Dat we onze stem moeten laten horen, dat we moeten opkomen voor degenen die dat zelf niet kunnen. Ook al is het eng, ook al kost het moeite.

Dus de volgende keer dat je je machteloos voelt, denk dan aan Meisje met de Rode Haren. Denk aan haar moed, haar idealisme, haar vastberadenheid. En bedenk dat je zelf ook het verschil kunt maken. Je hoeft geen aanslagen te plegen of identiteitspapieren te stelen. Je kunt beginnen met kleine dingen. Een vriend helpen, iemand in nood aanspreken, je mening geven over een onrechtvaardige situatie. Elke kleine daad van verzet telt.

En misschien, heel misschien, inspireert het verhaal van Hannie Schaft je om je eigen rode haar te laten zien. Niet letterlijk (tenzij je dat wilt natuurlijk!), maar figuurlijk. Om te staan voor wat je gelooft, om je eigen kleur te bekennen, om je eigen pad te volgen, zelfs als het tegen de stroom in is. Want dat is wat Hannie Schaft deed. En dat is wat haar tot een echte heldin maakt.

Dus, sluit je Netflix even af, laat die wasmand nog even staan en denk even na over Hannie. En vraag je af: wat kan ik vandaag doen om een beetje meer Hannie Schaft te zijn?