Maze Runner The Death Cure Film

Zo, jongens en meisjes, schuif aan! Ik ga jullie iets vertellen over Maze Runner: The Death Cure. Ja, die film waar we allemaal zo lang op hebben gewacht (of stiekem een beetje vergeten waren). Pak een koffie, een stroopwafel (want, Nederland), en laten we dit even doorspreken. Want geloof me, deze film is... een ervaring. Een lange, intensieve, explosieve ervaring. En ik ben hier om het allemaal voor je uit te pakken, met een flinke dosis sarcasme en een paar onnodige weetjes tussendoor.

Het Einde van de Labyrinten (Eindelijk!)

Weet je nog, die goede oude tijd toen we dachten dat het ergste was dat ze in een doolhof zaten? Zo naïef! The Death Cure gooit alles wat je dacht te weten overhoop. Het is de derde film in de reeks, wat betekent dat de stakes hoger zijn dan ooit, de special effects bombastischer dan ooit, en de plot... nou ja, laten we zeggen, "complexer" dan ooit. Alsof iemand de eerste twee films in een blender heeft gegooid, er een handvol actiefiguren bij heeft gestopt, en het resultaat op het scherm heeft gesmeten.

Het basisidee: Thomas (Dylan O'Brien), Newt (Thomas Brodie-Sangster), en Frypan (Dexter Darden) zijn nog steeds op zoek naar een manier om WICKED (World In Catastrophe Killzone Experiment Department) neer te halen en de Immunes, mensen die resistent zijn tegen het dodelijke Flare virus, te redden. Klinkt simpel, toch? Mispoes! Want er zijn natuurlijk allerlei obstakels, verraad, en epische autoachtervolgingen die roet in het eten gooien.

Waarom zou je het (toch) kijken?

Ondanks mijn cynisme, zijn er wel degelijk redenen om The Death Cure een kans te geven. Denk bijvoorbeeld aan:

• De Actie: Holy moly, deze film heeft actie scènes voor dagen! Auto's die exploderen, gebouwen die instorten, mensen die van alles en nog wat afspringen... Je krijgt waar voor je geld als je van adrenaline kickt.
• De Cast: Okay, de acteurs zijn best prima. Dylan O'Brien is nog steeds charming als Thomas, Thomas Brodie-Sangster weet je nog steeds te raken als Newt (bereid je tissues voor!), en de rest van de cast doet hun best om de (soms belachelijke) dialogen geloofwaardig te brengen.
• Het Einde (Eindelijk!): Na drie films, kun je eindelijk weten hoe het allemaal afloopt. Zelfs als het einde niet helemaal bevredigend is, is het toch fijn om te weten dat je niet meer naar een vierde film hoeft te wachten. Tenzij ze natuurlijk een prequel gaan maken... huivert

De Plot: Een (Milde) Chaos

Laten we even dieper ingaan op de plot, want die is... tsja, laten we zeggen, "interessant". Thomas en zijn crew plannen een audacieuze reddingsmissie om Minho (Ki Hong Lee) te bevrijden, die gevangen wordt gehouden door WICKED. Dit leidt hen naar The Last City, een futuristische metropool die wordt bestuurd door WICKED en die nogal... ongemakkelijk veilig voelt, gezien de rest van de wereld een post-apocalyptische puinhoop is.

In The Last City komen ze natuurlijk oude bekenden tegen, waaronder Teresa (Kaya Scodelario), die in de vorige film een nogal... controversiële beslissing nam (om het zacht uit te drukken). En dan begint het gedonder pas echt. Er zijn opstanden, verraad, onthullingen over het Flare virus, en een heleboel morele dilemma's. Oh, en natuurlijk is er Ava Paige (Patricia Clarkson), het hoofd van WICKED, die nog steeds haar eigen agenda heeft en die helemaal niemand begrijpt.

Grappig feitje: Wist je dat de opnames van The Death Cure werden stilgelegd nadat Dylan O'Brien een ernstig ongeluk had op de set? Hij herstelde gelukkig, maar het vertraagde de productie aanzienlijk. Misschien is dat de reden waarom de film zo lang op zich liet wachten!

De Clichés: Bingo!

Laten we eerlijk zijn, The Death Cure is niet bepaald een toonbeeld van originaliteit. De film zit vol met clichés die je in elke andere post-apocalyptische Young Adult-film tegenkomt. Denk aan:

• De Ene Uitverkorene: Thomas, natuurlijk. Hij is speciaal, hij is anders, hij is de sleutel tot het redden van de wereld. Zucht.
• De Morale Grijsheid: Goed versus kwaad is allang verleden tijd. Iedereen heeft zijn eigen motieven, en niemand is echt helemaal slecht (behalve misschien de generieke slechteriken die alleen maar kwaad willen doen).
• De Opoffering: Iemand (of meerdere personen) gaat gegarandeerd een heroïsche dood tegemoet om de rest te redden. Bereid je voor op tranen (of een sarcastisch gegrinnik, afhankelijk van je stemming).
• De Liefdesdriehoek (of -vierhoek?): Hoewel de romantiek in Maze Runner nooit echt centraal staat, zijn er toch wat flirts en blikken die suggereren dat er meer aan de hand is. Zeker tussen Thomas en Teresa, maar ook de hints naar Newt en Lizzy (hoewel dat vooral in de boeken uitgewerkt wordt).

Conclusie: Is Het De Moeite Waard?

Dus, de hamvraag: is Maze Runner: The Death Cure de moeite waard om te kijken? Dat hangt ervan af. Als je een fan bent van de boeken of de eerste twee films, dan wil je waarschijnlijk toch weten hoe het afloopt. Als je van actie, explosies, en een beetje drama houdt, dan zul je je waarschijnlijk vermaken. Maar als je op zoek bent naar een intelligent, origineel verhaal, dan kun je deze film beter overslaan.

Mijn advies? Zet je verwachtingen laag, pak een grote bak popcorn, en geniet van de rit. Beschouw het als een guilty pleasure. En vergeet niet om een tissue bij de hand te houden, voor de tranen (of het lachen, afhankelijk van hoe je de film interpreteert).

Oh, en nog een laatste ding: probeer niet te veel na te denken over de plotgaten. Je zult er alleen maar hoofdpijn van krijgen. Vertrouw me.