Margaret Laurence The Stone Angel

Oké, dus luister even goed, want ik ga je vertellen over een boek dat je óf fantastisch vindt, óf waar je je afvraagt waar al die lof nou vandaan komt. We hebben het over The Stone Angel van Margaret Laurence. Een boek dat zich afspeelt in het stoffige, Canadese Manitoba, maar geloof me, het is allesbehalve saai. Het is alsof je met je (lichtelijk vervelende) oma op de bank zit en ze begint te vertellen over haar leven. Alleen dan is deze oma Hagar Shipley, en die is veel vervelender. En hilarischer. Op haar eigen, stugge manier.

Hagar: Een Onvergetelijke Mopperkont

Hagar Shipley is de 90-jarige hoofdpersoon. Ja, je leest het goed, 90. Ze is oud, koppig en heeft een geheugen als een zeef. Ze woont bij haar zoon Marvin en zijn vrouw Doris. En, nou ja, laten we zeggen dat de sfeer niet bepaald feestelijk is. Stel je voor: Kerstmis met de schoonfamilie, maar dan elke dag. Ze is een ongelooflijke mopperkont, die alles en iedereen bekritiseert. Je zou haar bijna een slechterik noemen, maar ergens heb je toch ook met haar te doen. Althans, dat is de truc van Laurence.

Het interessante is dat Hagar niet zozeer slecht is, maar vooral onwijs vastgeroest in haar eigen ideeën. Ze is opgegroeid met een steenharde moraal en denkt dat ze alles beter weet. En dat laat ze weten ook! Stel je voor dat je haar tegenkomt in de supermarkt en ze begint commentaar te geven op de manier waarop je je boodschappen inpakt. Zoiets. Alleen dan 24/7. Sterker nog, als Hagar een superheld was, zou haar superpower zijn: mensen ongemakkelijk laten voelen.

De Stenen Engel: Meer Dan Een Tuinornament

De titel van het boek verwijst naar een stenen engel die op het graf van Hagar's moeder staat. Klinkt zielig, toch? Maar deze engel is meer dan een simpel tuinornament. Het is een symbool voor Hagar's eigen stugheid en onvermogen om liefde te geven. De engel staat daar stoïcijns te wezen, net zoals Hagar haar hele leven heeft gedaan. Het is alsof die engel haar inspireert om zo emotioneel ontoegankelijk mogelijk te zijn. Je zou bijna zeggen: "Kom op Hagar, knuffel die engel eens en laat die spanning los!" Maar ja, dat zou niet Hagar zijn.

Een Familiegeschiedenis Vol Drama

Het boek is niet alleen een portret van een oude vrouw, maar ook een duik in de familiegeschiedenis van Hagar. We leren over haar jeugd, haar huwelijk met Bram Shipley (een man die ze eigenlijk niet respecteerde), en haar relatie met haar zonen Marvin en John. En geloof me, er zit genoeg drama in om een hele Netflix-serie mee te vullen. Denkt u aan:

• Een rijke, dominante vader die Hagar opvoedde met strenge regels. Stel je voor: opgroeien in een huis waar zelfs de theelepels gepolijst moesten zijn!
• Een huwelijk dat van begin tot eind een ramp was. Bram was een boer die niet kon boeren, en Hagar minachtte hem daar stiekem voor.
• De dood van haar favoriete zoon John, die haar diep heeft geraakt, maar waar ze nooit echt over heeft kunnen praten.

Het is eigenlijk een tragisch verhaal, maar Laurence weet het op zo'n manier te vertellen dat het ook humoristisch is. Hagar is zo'n onhandige, onsympathieke figuur dat je er soms gewoon om moet lachen. Het is het soort humor waarbij je eigenlijk niet weet of je wel mag lachen, maar je doet het toch.

Terugblikken en Realisaties

Naarmate het boek vordert, begint Hagar terug te blikken op haar leven. Ze krijgt een steeds beter beeld van haar eigen fouten en haar onvermogen om liefde te geven en te ontvangen. Ze gaat op de vlucht, ontsnapt uit het ziekenhuis en beleeft nog een paar avonturen. Oké, "avonturen" is misschien wat overdreven. Het zijn meer een reeks van onhandige situaties waarin Hagar zichzelf nog verder in de nesten werkt.

Maar juist in die laatste momenten zie je een glimp van de vrouw die Hagar had kunnen zijn. Ze leert om wat milder te zijn, om haar trots opzij te zetten en om hulp te vragen. Het is geen complete transformatie, want Hagar blijft Hagar. Maar er is een kleine verschuiving, een soort ontdooien van die stenen engel in haar hart.

Waarom Zou Je Dit Lezen?

Dus, waarom zou je The Stone Angel lezen? Nou, om een aantal redenen:

• Het is een prachtig geschreven boek dat je aan het denken zet over ouder worden, spijt en de complexiteit van familiebanden.
• Hagar Shipley is een onvergetelijk personage die je nog lang bij zal blijven. Of je haar nou haat of liefhebt (waarschijnlijk een beetje van beide), ze is in ieder geval memorabel.
• Het boek is humoristisch en ontroerend tegelijk. Het is een rollercoaster van emoties, maar dan wel een rollercoaster die heel langzaam omhoog kruipt.
• Het geeft je een fascinerende kijk op het leven in het Canadese Manitoba in de vroege 20e eeuw. En wie weet, misschien leer je er nog wat van ook!

En mocht je na het lezen van het boek nog vragen hebben over Hagar's motieven, lees het dan gewoon nog een keer. Want geloof me, dit boek heeft veel lagen. Het is net een ui. Of een heel oud, mopperig persoon. Maar dan wel een ui/persoon die je aan het denken zet over het leven, de liefde en de stenen engelen in je eigen hart.

Dus pak een kop koffie, zoek een comfortabele stoel en duik in het leven van Hagar Shipley. Je zult er geen spijt van krijgen. Of misschien wel. Maar zelfs als je er spijt van hebt, heb je in ieder geval iets om over te klagen, net als Hagar zelf.