Marcel Borst Ik Stop Wel

We kennen het allemaal wel, toch? Dat gevoel dat je iets écht zat bent. Iets waar je al veel te lang mee bezig bent en waarvan je eigenlijk al lang geleden had moeten stoppen. Maar ja, zo makkelijk is het natuurlijk niet. En dan komt Marcel Borst om de hoek kijken. Alleen al de titel van zijn boek, "Ik Stop Wel," klinkt als iets wat je fluistert tegen jezelf in de spiegel, met een vleugje wanhoop en een flinke dosis zelfbedrog.

Denk aan die keer dat je je voornam om gezonder te gaan eten. De eerste dag ging fantastisch! Een salade met kiemgroenten en avocado, een smoothie met superfoods waar je nog nooit van gehoord had. Maar dag twee? Die zak chips lonkte vanuit de kast alsof het de Sirenen uit de Odyssee waren. "Ik stop wel," mompelde je, terwijl je je hand diep in de zak stak. Herkenbaar?

Of neem het sportschoolabonnement. Je was zo gemotiveerd! Je zag jezelf al in de spiegel, afgetraind en stralend. Maar na drie keer ploeteren op de loopband, terwijl je buurman moeiteloos een marathon leek te lopen, werd de Netflix-bank opeens een stuk aantrekkelijker. "Ik stop wel… even dan," excuseerde je je, met een pizza op schoot.

De Worsteling met Stoppen

Marcel Borst begrijpt die worsteling. Hij snapt dat stoppen niet zomaar een beslissing is, maar een heel proces. Een proces vol valkuilen, smoesjes en zelfrechtvaardiging. Het is net als proberen om van een verslaving af te komen, alleen dan voor dingen die minder dramatisch lijken, maar toch een grote impact op je leven hebben. Zoals eindeloos scrollen op je telefoon, of het checken van je email om de vijf minuten, zelfs in het weekend.

Het boek van Borst is geen strenge preek over discipline en zelfbeheersing. Integendeel! Het is een eerlijk, hilarisch en relativerend verhaal over de moeilijkheid van stoppen met slechte gewoontes. Hij beschrijft de absurditeit van onze pogingen, de komische excuses die we verzinnen en de uiteindelijke acceptatie dat we soms gewoonweg falen. En dat is oké!

Stel je voor: je probeert te stoppen met roken. Je hebt alle hulpmiddelen aangeschaft: pleisters, kauwgom, een e-sigaret met unicorn-smaak. Maar dan, tijdens een stressvolle vergadering, steekt je collega een sigaret op. De geur, de aanblik, het hele ritueel. Het is alsof een oude vriend je omhelst. En voor je het weet sta je buiten, mee te paffen, met de pleister nog op je arm geplakt. "Ik stop wel… morgen," denk je schuldbewust.

Waarom Stoppen Zo Moeilijk Is

Waarom is stoppen eigenlijk zo moeilijk? Nou, ten eerste speelt gewoonte een grote rol. Onze hersenen zijn dol op routines. Ze houden van voorspelbaarheid en herhaling. Elke keer dat je iets doet, wordt de verbinding in je hersenen sterker. Dus, als je al jarenlang elke avond een zak chips leegeet, is dat pad in je hersenen zo breed als een snelweg. Het is dan lastig om ineens een klein, kronkelend pad naar een gezondere snack te vinden.

Ten tweede speelt emotie een belangrijke rol. Vaak gebruiken we slechte gewoontes om negatieve emoties te onderdrukken. Verveling, stress, verdriet… een sigaret, een stuk chocolade, een uur scrollen op Instagram kan even de pijn verzachten. Maar het is natuurlijk een kortetermijnoplossing met langetermijngevolgen. Het is alsof je een lek in een boot probeert te dichten met kauwgom. Het werkt even, maar uiteindelijk zink je toch.

Ten derde is er de sociale druk. Soms is het makkelijker om mee te doen met de groep, zelfs als je weet dat het niet goed voor je is. Denk aan die borrel met collega's waar iedereen een biertje bestelt. Je wilde eigenlijk niet drinken, maar je voelt je bezwaard om als enige aan de spa rood te zitten. "Ik stop wel… na dit ene biertje," beloof je jezelf.

Het mooie van "Ik Stop Wel" is dat Marcel Borst je niet veroordeelt. Hij begrijpt die menselijke zwakte. Hij geeft je geen kant-en-klare oplossingen, maar biedt je een perspectief. Hij laat je zien dat je niet alleen bent in je worsteling. En dat alleen al kan enorm bevrijdend zijn.

Tips en Trucs (Met Een Korreltje Zout)

Natuurlijk geeft Borst wel een paar tips en trucs, maar dan wel met een flinke dosis humor en realisme. Verwacht geen wonderoplossingen, maar eerder praktische suggesties die je kunnen helpen om bewuster om te gaan met je slechte gewoontes.

Een van zijn tips is om je triggers te identificeren. Wat zijn de situaties of emoties die ervoor zorgen dat je terugvalt in je oude gedrag? Is het stress op het werk? Verveling thuis? Als je weet wat je triggers zijn, kun je er beter op anticiperen en een alternatief bedenken. In plaats van naar een sigaret te grijpen als je gestrest bent, kun je bijvoorbeeld een rondje gaan wandelen, of een kop thee zetten.

Een andere tip is om kleine stapjes te zetten. Probeer niet om in één keer al je slechte gewoontes af te schaffen. Dat is gedoemd te mislukken. Begin met één gewoonte en focus je daarop. Zodra je die onder controle hebt, kun je aan de volgende beginnen. Het is net als een marathon lopen. Je begint ook niet meteen met de volle 42 kilometer. Je traint stap voor stap, en uiteindelijk haal je de finish.

En misschien wel de belangrijkste tip: wees lief voor jezelf. Iedereen maakt fouten. Iedereen valt wel eens terug. Laat je niet ontmoedigen door een tegenslag. Zie het als een leermoment en ga weer verder. Het is net als leren fietsen. Je valt een paar keer, maar uiteindelijk lukt het je om je evenwicht te bewaren en weg te fietsen. "Ik stop wel… vanaf nu," zeg je, met hernieuwde moed.

Uiteindelijk is "Ik Stop Wel" meer dan een boek over stoppen met slechte gewoontes. Het is een boek over zelfacceptatie, humor en de kunst van het loslaten. Het is een boek dat je laat lachen om je eigen imperfecties en je eraan herinnert dat het oké is om soms te falen. En dat is misschien wel de belangrijkste les die je kunt leren.

Dus, de volgende keer dat je jezelf betrapt op een slechte gewoonte, denk dan aan Marcel Borst en zijn "Ik Stop Wel." Lach erom, relativeer het en ga weer verder. Want uiteindelijk stoppen we allemaal wel… ooit. Of niet. En dat is ook prima.

Het leven is te kort om je druk te maken over alles wat je "zou moeten" stoppen. Geniet van de kleine dingen, omarm je imperfecties en onthoud: morgen is er weer een dag om (eventueel) te stoppen. Tot die tijd: "Ik stop wel…" later.