Lord Of The Flies Book

Oké, oké, luister! Ik moet jullie echt iets vertellen. Het is over Lord of the Flies, dat boek dat je waarschijnlijk op de middelbare school moest lezen, of net slim genoeg was om te skippen. Maar geloof me, het is veel wilder dan je denkt. Stel je voor: een groep Britse schooljongens... gestrand op een onbewoond eiland... en dan... chaos. Echt, totale, onvervalste chaos.

Hoe het allemaal begon: "We're going on an adventure!" (Not really...)

Het begint allemaal heel onschuldig. Een vliegtuig vol Britse kostschooljongens stort neer (waarschijnlijk omdat de piloot een slechte dag had of misschien gewoon zwaar zat te flirten met een stewardess). Anyway, die jongens, van zes tot twaalf jaar oud, spoelen aan op een tropisch eiland. Denk: blauwe zee, witte stranden, palmbomen... vakantiefoldermateriaal. In eerste instantie denk je: "Jackpot! Gratis vakantie!" Maar wacht maar...

De verkiezing en de rise of Piggy, King of… Nou ja, helemaal niks.

Er moet natuurlijk een leider komen. Ralph, de blonde, knappe (typisch) en redelijk normale jongen, wordt gekozen. En wie staat er aan zijn zijde? Piggy! Poor Piggy. Piggy, de briljante, ietwat corpulente en chronisch astmatische jongen, is de brains achter de operatie. Hij heeft verstandige ideeën, maar ja, wie luistert er naar een jongen die "Piggy" heet en constant buiten adem is? Het is alsof hij een bord op zijn rug heeft waarop staat: "Pes me!"

Maar Piggy is eigenlijk heel belangrijk! Hij is de stem van de rede, de science in een steeds gekker wordende wereld. Hij wil een vuur brandend houden (belangrijk om gered te worden!), hutten bouwen (omdat een beetje beschaving niet dood is), en het gewoon chill houden. Maar dan...

Enter Jack: The ultimate power-hungry bully

Jack, jongens... Jack. Jack is de leider van het koor (een koor! Je zou denken dat ze a capella versies van popliedjes gaan zingen, maar nee...). Jack is de ultieme pestkop. Hij is boos, hij is jaloers op Ralph, en hij wil de baas zijn. Dus wat doet hij? Hij speelt in op de oerinstincten van de andere jongens. Hij belooft jagen, vlees, en... ja, dat is het eigenlijk. Vlees. Blijkbaar is dat alles wat nodig is om een horde schooljongens in kleine, barbaarse monsters te veranderen.

Jagen, schilderen en complete gekte!

Jack en zijn kliek beginnen te jagen. Ze smeren zich in met modder en klei (waarschijnlijk omdat het leuk is en er geen andere manier is om je te vermaken), en ze worden steeds wilder. Hun jachtrituelen worden steeds intenser, en voor je het weet, dansen ze rond het vuur alsof ze in een of andere primitieve rave zitten.

Het is belangrijk om hier te benadrukken dat Lord of the Flies draait om het verlies van onschuld. Die jongens zijn in principe een experiment: wat gebeurt er als je een groep kinderen zonder toezicht in een wildernis dumpt? Nou, het antwoord is niet mooi. Ze vergeten de regels, de normen en waarden die ze van huis uit hebben meegekregen, en ze vervallen in een soort van dierlijke staat.

De 'Beast' en de angst: een projectie van hun eigen duisternis

Er is ook het verhaal van de 'Beast'. De jongens raken geobsedeerd door het idee dat er een monster op het eiland rondloopt. In werkelijkheid is de 'Beast' een projectie van hun eigen angst en de duisternis die in henzelf schuilt. Klinkt diepzinnig, hè? Maar het is echt zo! Elk kind heeft angst, maar op dit eiland manifesteert die angst zich als een tastbaar monster.

• Het 'beest' is eerst een 'creeper' (een soort liaan)
• Daarna een 'beest' uit de zee
• Uiteindelijk... een dode parachutist! (Serieus. De waarheid is altijd saaier dan je denkt.)

De tragische ondergang van Piggy: Een bril is niet genoeg

En dan komt het. De dood van Piggy. Piggy, de slimme, redelijke, goedbedoelende Piggy, wordt vermoord. Hij wordt van een rots geduwd door Roger, een van Jacks meest gewelddadige volgelingen. Piggy's dood is symbolisch. Het is het moment waarop de beschaving volledig verdwijnt en de wildernis de overhand krijgt. RIP Piggy. Je had gelijk, je bent echt een held. Zelfs als niemand naar je luisterde.

Zijn bril, die zo cruciaal was voor het maken van vuur, wordt gestolen. Een bril gestolen van een dode jongen... serieus? Het is een perfect voorbeeld van hoe ver de jongens van huis afgedwaald zijn.

De jacht op Ralph: Running for his life (and his sanity)

Na Piggy's dood gaat Jack achter Ralph aan. De jacht is geopend! Ralph rent voor zijn leven, achtervolgd door een horde beschilderde, schreeuwende jongens met speren. Het is een scène die je niet snel vergeet. Het is alsof je naar een slechte remake van The Hunger Games kijkt, maar dan zonder Katniss Everdeen.

Het hele eiland staat in brand. Letterlijk. Jack en zijn bende hebben het eiland in brand gestoken om Ralph te vinden. Ironisch genoeg is het juist die brand die hen redt. Een marineschip ziet de rook en komt hen redden.

Het einde: "Wat hebben we gedaan?"

De officier van de marine komt aan en ziet de hoop jongens staan, vuil, uitgehongerd en volkomen getraumatiseerd. Hij vraagt wat er aan de hand is, en Ralph barst in tranen uit. Hij beseft de verschrikkelijke dingen die ze hebben gedaan, de onschuld die ze verloren hebben. De officier is geschokt. Hij had waarschijnlijk een leuk vakantie verwacht, een zonnebril en een goed boek. Niet een horde psycho's die net klaar zijn met het spelen van Mad Max op een tropisch eiland.

De ironie is dat de officier zelf een onderdeel is van een oorlog. Hij is zelf bezig met het 'jagen' op een andere manier. Golding suggereert dat de duisternis die de jongens overkomt, inherent is aan de menselijke natuur, en niet alleen een product van hun isolement.

Waarom zou je dit boek eigenlijk lezen? (Of herlezen?)

Dus, waarom is Lord of the Flies zo'n klassieker? Het is niet omdat het een vrolijk verhaal is over kindervriendschap en avontuur. Integendeel! Het is een grimmige, onthutsende verkenning van de menselijke natuur. Het laat zien dat zelfs de meest onschuldige mensen in staat zijn tot gruwelijke dingen, en dat de beschaving een dun laagje vernis is dat makkelijk afbrokkelt.

Samenvattend:

• Lord of the Flies is geen kinderboek.
• Britse schooljongens zijn niet zo onschuldig als ze lijken.
• Vlees is machtiger dan je denkt.
• Brillen zijn waardevoller dan goud.
• En... soms is de 'Beast' gewoon jezelf.

Dus, de volgende keer dat je je afvraagt waarom de wereld zo'n puinhoop is, lees Lord of the Flies (of herlees het!). Het zal je niet vrolijker maken, maar het zal je wel iets te denken geven. En misschien, heel misschien, zal het je een beetje bewuster maken van de 'Beast' die in jezelf schuilt.