Looking For Alaska John Green

Oké, even een bekentenis: Ik heb ooit een hele nacht wakker gelegen omdat ik niet kon beslissen welke smaak ijs ik moest nemen. Serieus. Vanille? Chocolade? Iets met stukjes karamel? ("The horror!" zoals Kurtz zou zeggen) Uiteindelijk ben ik maar naar bed gegaan zonder ijs. Dat is dus een beetje de essentie van het boek waar we het over gaan hebben: keuzes, twijfels, en de grote, onbeantwoorde vragen van het leven. En een hoop puberale onhandigheid, laten we eerlijk zijn.

We hebben het over Looking For Alaska, natuurlijk! John Greens doorbraakroman die menig tienerhart heeft gebroken (en waarschijnlijk nog steeds breekt). Maar waarom eigenlijk? Wat maakt dit verhaal zo… blijvend?

De Grote Misschien... en het labyrint

Het boek draait om Miles "Pudge" Halter, een nogal saaie tiener die geobsedeerd is door 'famous last words'. Hij besluit zijn veilige, maar o zo voorspelbare leven achter zich te laten en gaat naar Culver Creek, een kostschool in Alabama. Klinkt alvast spannender dan je lokale bibliotheek, toch?

Op Culver Creek ontmoet Pudge Alaska Young. En tsja… Alaska. Een meisje met een rookverslaving, een onvoorspelbaar humeur, en een schijnbaar onuitputtelijke bron van filosofische vragen. Ze is eigenlijk alles wat Pudge niet is, en precies daarom valt hij als een blok voor haar. (Wie niet, trouwens?) Denk even terug aan je eigen tienerjaren. Iedereen had wel zo'n onbereikbare crush, toch? Iemand die rookte (figuurlijk of letterlijk), rebelleerde en anders was. Iemand die je blik op de wereld deed veranderen. Alaska is zo’n persoon. Ze is de katalysator van het verhaal.

Het hele boek wordt doordrenkt met de grote vragen des levens. Waarom zijn we hier? Wat is de zin van dit alles? Bestaan er antwoorden? En natuurlijk, de vraag die Alaska stelt: "How will I ever get out of this labyrinth of suffering?" Best zware kost voor een tienerroman, maar Green weet het op een of andere manier behapbaar (en zelfs grappig) te maken.

Meer dan alleen een tienerliefde

Looking For Alaska is niet zomaar een romantisch verhaal. Het gaat over veel meer dan dat. Het gaat over:

• Vriendschap: De band tussen Pudge, Alaska, The Colonel, en Takumi is echt en herkenbaar. Ze steunen elkaar (meestal), dagen elkaar uit, en maken samen de meest idiote dingen mee. (Stiekem roken op het schoolplein, iemand?)
• Identiteit: Pudge is op zoek naar zichzelf. Hij wil meer zijn dan alleen 'die saaie jongen die laatste woorden verzamelt'. Alaska helpt hem (zij het onbedoeld) om zijn grenzen te verleggen en nieuwe dingen te ontdekken.
• Verlies en rouw: Dit is misschien wel het meest indringende thema van het boek. De gebeurtenissen die plaatsvinden (ik ga niks spoilen!) hebben een enorme impact op de personages en dwingen hen om na te denken over de dood, schuld, en vergeving.

Deel I: Voor

Het boek is opgedeeld in twee delen: 'Voor' en 'Na'. 'Voor' is de periode waarin Alaska nog leeft en Pudge haar leert kennen. Dit deel is luchtiger en humoristischer, maar er hangt ook al een soort onheilspellende sfeer. Je voelt dat er iets staat te gebeuren, maar je weet niet precies wat. (Spanning! Drama!) Het is alsof je met z’n allen op een achtbaan zit en weet dat de val komt, maar niet wanneer. En juist dat maakt het zo spannend.

Deel II: Na

'Na' is de periode na de gebeurtenis. De personages proberen te verwerken wat er is gebeurd en zoeken naar antwoorden. Ze worstelen met schuldgevoel, verdriet, en de vraag hoe ze verder moeten. Dit deel is veel zwaarder en introspectiever. Het is alsof de lucht uit de ballon is gelopen. De personages moeten plotseling volwassen worden en de realiteit onder ogen zien. Green laat zien hoe verschillende mensen op verschillende manieren met rouw omgaan en dat er geen 'juiste' manier is om te rouwen.

De John Green factor

Wat maakt John Green zo populair? Ik denk dat het komt doordat hij eerlijk en openhartig schrijft over de struggles van jongvolwassenen. Hij neemt hun problemen serieus en vermijdt clichés. Zijn personages zijn complex en imperfect, en dat maakt ze juist zo herkenbaar. (Geef toe, niemand is perfect, toch?) Bovendien weet hij humor en drama op een perfecte manier te combineren. Je lacht en huilt om dezelfde pagina's. Dat is toch knap?

Zijn schrijfstijl is ook heel toegankelijk. Hij gebruikt een eenvoudige taal, maar weet toch diepgang te creëren. Hij strooit met filosofische verwijzingen en literaire citaten, maar het voelt nooit geforceerd. Het past allemaal perfect in het verhaal.

Waarom je dit boek (nog steeds) moet lezen

Ook al is Looking For Alaska al wat ouder, het is nog steeds relevant. De thema's die in het boek aan bod komen zijn tijdloos en universeel. Iedereen heeft wel eens te maken met verlies, identiteitscrisis, en de zoektocht naar de zin van het leven. (Klinkt zwaarwichtig, maar is echt zo!).

Dus, waarom zou je dit boek lezen? Omdat:

• Het een prachtig verhaal is over vriendschap, liefde, en verlies.
• Het je aan het denken zet over de grote vragen van het leven.
• Het je laat lachen en huilen (misschien wel tegelijkertijd!).
• Het gewoonweg goed geschreven is.

Looking For Alaska is een boek dat je bijblijft. Het is een boek dat je aan het denken zet over je eigen leven en je eigen keuzes. Het is een boek dat je nog lang nadat je het hebt uitgelezen met je meedraagt. En dat is, denk ik, de kracht van een echt goed boek.

Dus, pak dat boek (weer) op, zoek een comfortabel plekje en laat je meeslepen in het labyrint van Culver Creek. Je zult er geen spijt van krijgen. (Behalve dan misschien als je net je mascara hebt opgedaan.)

Oh, en de ijs smaak? Ach, die beslissing komt morgen wel weer. Er zijn belangrijkere dingen in het leven, zoals het zoeken naar je eigen Alaska. En het begrijpen dat soms de reis belangrijker is dan de bestemming.

En wat betreft de laatste woorden? Misschien zijn ze niet zo belangrijk als we denken. Misschien is het belangrijker wat we doen met de tijd die we hebben.