Le Bleue Est Une Couleur Chaude

Weet je, ik herinner me nog goed de eerste keer dat ik de cover van Le Bleu est une Couleur Chaude (of Blue is the Warmest Color, zoals wij het kennen) zag. Ik was in de boekenwinkel, op zoek naar iets... tja, iets wat me zou raken. En die cover, met die twee meisjes die elkaar intens aankeken, die trok me meteen aan. Een van hen had felblauw haar. Felblauw! Alsof een smurf besloten had model te worden. En dat blauw... dat blauw voelde, heel gek, inderdaad warm aan. Nu snap ik waarom. Maar toen nog niet helemaal. Anyway, genoeg intro, laten we er induiken!

De magie van blauw: meer dan alleen een kleur

Blauw, de kleur van de lucht, de zee... en blijkbaar ook van intense emoties en ontluikende liefde. Nou ja, in ieder geval in dit specifieke geval. Want Le Bleu est une Couleur Chaude, de striproman van Julie Maroh, is niet zomaar een liefdesverhaal. Het is een diepgaande verkenning van identiteit, seksualiteit, en de zoektocht naar jezelf, allemaal gehuld in een prachtige, ontroerende stijl.

(Even tussendoor, heb jij de film gezien? De film die gebaseerd is op de striproman? WAUW. Die is ook heftig. Maar we concentreren ons nu even op het boek, oké?)

De striproman vertelt het verhaal van Clémentine, een jonge vrouw die worstelt met haar gevoelens en verwachtingen van de maatschappij. Ze date met jongens, want dat is wat er van haar verwacht wordt. Maar dan ontmoet ze Emma, een vrijgevochten, artistieke vrouw met blauw haar. En BAM! Alles verandert.

Waarom is dit verhaal zo krachtig?

Er zijn een paar dingen die Le Bleu est une Couleur Chaude zo’n impactvol verhaal maken:

• De rauwe eerlijkheid: Maroh schuwt geen moeilijke onderwerpen. De twijfels, de onzekerheden, de pijn... het is allemaal heel eerlijk en rauw weergegeven. Je voelt met Clémentine mee, haar ongemak, haar verwarring, haar vreugde. (Seriously, je wilt haar gewoon een knuffel geven, toch?)
• De representatie: Voor veel jonge mensen, vooral in de LGBTQ+ community, was dit een verhaal waarin ze zichzelf konden herkennen. Dat is SUPER belangrijk! Eindelijk een representatie die verder gaat dan stereotypen en clichés.
• De artistieke stijl: Maroh’s tekenstijl is prachtig. De expressies van de personages, de sfeer die gecreëerd wordt door de kleuren... het is allemaal perfect afgestemd op het verhaal.

Meer dan een liefdesverhaal: de thema’s

Oké, oké, het is dus een liefdesverhaal. Maar er is meer aan de hand! Le Bleu est une Couleur Chaude behandelt een aantal serieuze thema's:

• Identiteit: Clémentine worstelt met de vraag wie ze is en wie ze wil zijn. Ze voelt de druk om aan de verwachtingen van haar omgeving te voldoen, maar ze wil ook trouw blijven aan haar eigen gevoelens.
• Seksualiteit: Het verhaal verkent de complexiteit van seksualiteit en de coming-out ervaring. Het is niet altijd makkelijk om jezelf te accepteren en om de moed te vinden om voor jezelf op te komen.
• Sociale druk: De maatschappij kan hard zijn, zeker als je anders bent. Clémentine ervaart discriminatie en vooroordelen, wat haar zoektocht naar geluk nog moeilijker maakt.
• De kracht van liefde: Ondanks alle moeilijkheden laat het verhaal zien hoe krachtig liefde kan zijn. Liefde kan je steunen, je kracht geven en je helpen om jezelf te accepteren.

De symboliek van de kleur blauw

En dan natuurlijk de kleur blauw! Waarom blauw? Nou, dat is interessant. Blauw kan staan voor:

• Vrijheid: Emma, met haar blauwe haar, vertegenwoordigt een vorm van vrijheid die Clémentine aantrekt. Ze is niet bang om anders te zijn en ze leeft haar leven op haar eigen manier.
• Diepte: Blauw is ook een diepe kleur. Het symboliseert de diepte van de emoties en de complexiteit van de relaties.
• Verandering: Het blauw in Emma's haar is een constante herinnering aan de verandering die Clémentine doormaakt, haar transformatie van een onzeker meisje naar een zelfverzekerde vrouw.

Zie je? Het is allemaal niet zomaar een kleurtje!

Waarom je Le Bleu est une Couleur Chaude zou moeten lezen (of kijken)

Dus, waarom zou je de striproman (of de film, als je dat liever hebt) lezen of kijken? Nou, om verschillende redenen:

• Het is een prachtig verhaal: Het is gewoon een goed verhaal, punt uit. Het is spannend, ontroerend, en het blijft je nog lang bij.
• Het zet je aan het denken: Het verhaal roept vragen op over identiteit, seksualiteit en de maatschappij. Het is goed om over deze dingen na te denken.
• Het is een bron van inspiratie: Het verhaal kan je inspireren om jezelf te accepteren en om voor jezelf op te komen. En wie kan er nou geen beetje inspiratie gebruiken, toch?
• Het is een cultureel fenomeen: Le Bleu est une Couleur Chaude heeft een grote impact gehad op de LGBTQ+ community en op de populaire cultuur. Het is een belangrijk werk dat je gelezen of gezien moet hebben.

En serieus, de tekeningen zijn echt mooi. Dat alleen al is een goede reden om het boek te pakken te krijgen!

Dus ja, Le Bleu est une Couleur Chaude. Een verhaal dat me nog steeds bijblijft. Een verhaal dat je aan het denken zet, je raakt en je misschien wel een beetje verandert. En dat is toch wat we willen, toch? Verhalen die iets met ons doen. Verhalen die ons wakker schudden. Verhalen die ons laten zien dat de wereld complex en mooi tegelijk kan zijn.

En dat blauw... dat blauw is inderdaad een warme kleur.

Tot de volgende keer!