Laatste Boek Game Of Thrones

Oké, luister goed, want dit is een verhaal dat net zo ingewikkeld is als een spaghetti knoop, maar dan eentje bewaakt door draken en complotterende edelen. We gaan het hebben over Het Laatste Boek van Game of Thrones... of, nou ja, de afwezigheid ervan. Weet je, dat boek dat al langer vermist is dan de sokken in mijn wasmachine?

De Mythe van The Winds of Winter

Laat me beginnen met te zeggen dat The Winds of Winter geen boek is. Het is een legende. Een fantoom. Een Sasquatch van de literaire wereld. Er gaan geruchten over, mensen beweren het te hebben gezien (of gelezen), maar bewijs? Niets. Nada. Zilch. Het bestaat net zo min als een realistische relatie in de serie zélf, laten we eerlijk zijn.

George R.R. Martin, de man, de mythe, de legende (en de bebaarde goochelaar van epische proporties), begon aan dit boek... wanneer precies? Nou, officieel na A Dance with Dragons, wat in 2011 uitkwam. Dat is ongeveer een eeuwigheid in internetjaren. Ik bedoel, in 2011 hadden we net Instagram leren kennen en dachten we dat Gangnam Style revolutionair was. De tijden zijn veranderd, George, maar je boek... niet zozeer.

Waarom duurt het zo lang?

Dit is dé vraag der vragen, de heilige graal van GoT-fans, het equivalent van de vraag of Jon Snow wel écht dood was (spoiler alert!). Er zijn verschillende theorieën, en ze zijn allemaal even aannemelijk als een gesprek met een steen.

• The Perfectionist Theory: George wil gewoon dat het perfect is. Hij wil een meesterwerk leveren dat alle andere boeken in de fantasy-literatuur doet verbleken. En dat is prima, maar perfectie bestaat niet, George! Behalve misschien perfecte pizza, en ik vermoed dat hij daar wél tijd voor heeft.
• The Writer's Block From Hell Theory: Hij zit vast. Serieus vast. Vast in een donker, vochtig kerker van creativiteit. Hij kijkt naar zijn scherm en denkt: "Hoe krijg ik in hemelsnaam al die personages op een logische manier op hun plek?". We voelen je pijn, George. Echt waar.
• The Distraction Theory: Hij is afgeleid. Door alles. Wereldreisjes, andere projecten, tv-shows produceren, interviews geven... hij leidt een fantastisch leven, maar misschien iets té fantastisch voor het schrijven van een boek van duizend pagina's.
• The "He's Just Messing With Us" Theory: De meest cynische (en misschien wel de meest realistische) theorie is dat hij gewoon geniet van onze collectieve ellende. Hij zit achterover en lacht terwijl wij wanhopig zoeken naar nieuws en theorieën. "Laat ze maar speculeren," hoor je hem dan denken, "mijn royalties blijven binnenstromen!"

Wat we wél weten (misschien)

Oké, laten we eerlijk zijn, we weten eigenlijk niks. Maar er zijn wel wat kruimels van informatie die George ons af en toe toewerpt, als een koning die zijn hongerige onderdanen een stukje oud brood geeft.

• Er zijn hoofdstukken geschreven: Ja, dat is bevestigd. Maar hoeveel? En wat gebeurt er in die hoofdstukken? Dat is weer een compleet ander verhaal. Er wordt gefluisterd over hoofdstukken vanuit het perspectief van personages die we al kennen en liefhebben (of haten, in sommige gevallen).
• Het wordt... anders: George heeft herhaaldelijk gezegd dat de boeken zullen afwijken van de tv-serie. Dit is goed nieuws voor degenen die teleurgesteld waren door het einde van de serie (en laten we eerlijk zijn, dat waren de meeste mensen). Bereid je voor op verrassingen! Misschien sterft Cersei aan een bananenschil in plaats van onder een stapel stenen. Wie weet!
• Winter komt er echt aan: De titel is niet voor niks The Winds of Winter. Verwacht ijskoude ellende, bloedige veldslagen en waarschijnlijk nog meer doden dan in de Rode Bruiloft. Zet je schrap!

De Legacy van het Onvoltooide

Wat zal de nalatenschap van The Winds of Winter zijn? Wordt het een legendarisch meesterwerk? Een epische teleurstelling? Of simpelweg een voetnoot in de geschiedenis van de fantasy-literatuur, een waarschuwing voor andere auteurs om hun deadlines te halen?

Het is moeilijk te zeggen. Maar één ding is zeker: The Winds of Winter heeft een enorme impact gehad op de fantasy-gemeenschap. Het heeft ons geleerd om geduld te hebben (of in ieder geval te doen alsof), om met elkaar te speculeren en theorieën te bedenken, en om de kracht van een goed verhaal (zelfs een onvoltooid verhaal) te waarderen.

Dus... wat nu?

Wat kunnen we doen terwijl we wachten? Nou, we kunnen:

• De tv-serie (nogmaals) kijken en onszelf eraan herinneren waarom we er in de eerste plaats zo enthousiast over waren (voordat seizoen 8 alles verpestte).
• De andere boeken van George R.R. Martin lezen (hij heeft er meer geschreven dan alleen Game of Thrones, weet je).
• Fanfictie lezen (er zijn een aantal verrassend goede verhalen daar, hoewel je misschien wat bizarre dingen tegenkomt).
• Theorieën bedenken over hoe het verhaal zou kunnen eindigen (en vervolgens online ruzie maken met andere fans over wie er gelijk heeft).
• Hopen. Simpelweg hopen. Hopen dat George ooit het boek afmaakt. Hopen dat het de moeite waard zal zijn. Hopen dat onze kleinkinderen het nog zullen lezen.

Maar misschien, heel misschien, moeten we gewoon accepteren dat The Winds of Winter nooit zal komen. Dat het een droom is, een illusie, een fata morgana in de woestijn van onze verwachtingen. En misschien is dat wel oké. Misschien is de reis, het wachten, het speculeren, wel net zo belangrijk als de bestemming zelf. Misschien is de mythe van The Winds of Winter wel krachtiger dan het boek ooit zou kunnen zijn.

En wie weet, misschien verrast George ons allemaal wel en komt het boek morgen uit. Maar ik zou er mijn sokken niet op verwedden. Die heb ik toch al verloren.

Dus, proost op The Winds of Winter, het boek dat we allemaal zo graag willen lezen, maar dat misschien wel voor altijd een mysterie zal blijven. En laten we hopen dat George R.R. Martin nog lang en gelukkig mag leven... en misschien, heel misschien, ooit nog een boek mag schrijven.