Jumbo - Hitster - Guilty Pleasures

Oké, laten we het even hebben over drie dingen die eigenlijk best wel veel met elkaar gemeen hebben, al zou je dat op het eerste gezicht misschien niet zeggen: Jumbo, Hitster, en… guilty pleasures. Klinkt willekeurig, toch? Maar blijf even hangen, want ik beloof je, het wordt grappig.

Laat ik beginnen met Jumbo. Ja, de supermarkt. Wat heeft dat nou met guilty pleasures te maken? Nou, denk er eens over na. Hoe vaak sta je daar niet, braaf op zoek naar broccoli en quinoa, en word je plotseling aangestaard door een enorme zak chips? Of een hele rij Tony Chocolonely repen in de aanbieding? Je weet dat je het niet nodig hebt. Je weet dat je je er misschien schuldig over gaat voelen. Maar die drang… die is er gewoon.

Het is een beetje zoals dat ene feestje waar je eigenlijk geen zin in had, maar waar je toch heengaat en vervolgens de hele avond staat te dansen op foute muziek. Schuldgevoel? Misschien. Genieten? Absoluut!

En dat brengt ons soepel over naar… Hitster. Ken je het spel? Voor degenen die het niet kennen: het is een soort muzikale tijdmachine, verpakt in een kaartspel. Je legt kaarten neer met bekende hits en probeert de jaartallen te raden. Simpel zat, toch? Maar hier komt het: de nummers die op die kaarten staan… Oei! Vaak zijn dat niet de meest “verantwoorde” nummers. We hebben het over die meezingers die je stiekem kent, maar waar je in het openbaar misschien niet mee te koop loopt.

"Oh nee, ik ken echt geen nummers van de Vengaboys!" Zeg dat maar eens als je in een Hitster pot zit en spontaan 'We like to party!' begint te zingen. Geloof me, iedereen heeft een verborgen voorliefde voor een bepaalde guilty pleasure song. Het is een menselijk gegeven.

Hitster is eigenlijk een soort gelegaliseerde bekentenisruimte voor muzikale zondes. Het is de perfecte manier om te ontdekken dat je buurman stiekem fan is van K3, of dat je collega al zijn smartlappen uit volle borst kan meezingen. En het mooiste is: je kunt het allemaal wijten aan het spel. "Het was niet mijn keuze, het was de kaart!"

En dan die guilty pleasures zelf. Wat zijn dat eigenlijk? Het zijn die dingen waar je van geniet, maar waar je je een klein beetje voor schaamt. Dat kan alles zijn: van foute tv-programma's tot een obsessie met glitter nagellak. Van het verslinden van roddelbladen tot het stiekem meezingen met André Hazes als je alleen in de auto zit.

Het is die ene aflevering van Temptation Island die je eigenlijk niet wilde kijken, maar waar je toch aan de buis gekluisterd zat. Het is die enorme reep chocolade die je in één keer opvrat, terwijl je jezelf had beloofd om gezond te eten. Het is die karaoke-avond waar je vals zong alsof je leven er vanaf hing, maar waar je stiekem de tijd van je leven had.

Waarom voelen we ons er eigenlijk schuldig over? Misschien omdat we denken dat het niet “volwassen” is. Misschien omdat we bang zijn dat anderen ons raar vinden. Misschien omdat we onszelf te serieus nemen. Maar weet je wat? Dat is allemaal onzin.

Het leven is al ingewikkeld genoeg. We hebben allemaal behoefte aan een beetje ontspanning, een beetje plezier, een beetje… ongegeneerdheid. En als dat betekent dat je af en toe een zak chips leeg eet, Hitster speelt alsof je leven er vanaf hangt, of de hele dag naar foute liedjes luistert, dan is dat helemaal prima.

Sterker nog, ik zou zeggen: doe het vooral! Omarm je guilty pleasures! Wees trots op je foute smaak! Het is wat jou jou maakt. En wie weet, misschien ontdek je wel dat je er niet alleen in staat. Misschien kom je erachter dat je beste vriend stiekem ook fan is van diezelfde slechte film, of dat je baas al zijn hele leven droomt van een carrière als karaoke-zanger.

En terug naar Jumbo. Misschien moeten ze een speciaal schap maken: het "Guilty Pleasure Schap". Met alle verleidingen op één plek. Tony Chocolonely, zakken chips, ijs… alles wat je hartje begeert (en waar je je stiekem voor schaamt). Het zou een enorme hit zijn, wedden?

Want laten we eerlijk zijn: het leven is te kort om je schuldig te voelen over de dingen die je leuk vindt. Dus ga naar de Jumbo, koop die zak chips, speel Hitster met je vrienden, en zing uit volle borst mee met je favoriete guilty pleasure liedje. Niemand die je veroordeelt (behalve misschien je weegschaal, maar die kun je gewoon even negeren).

De verbindende factor

Eigenlijk is de verbindende factor tussen Jumbo, Hitster, en guilty pleasures heel simpel: het gaat allemaal om het doorbreken van de dagelijkse sleur en het toelaten van een beetje onschuldig plezier. Het is een reminder dat het leven niet alleen maar serieus hoeft te zijn, dat het oké is om af en toe een beetje gek te doen, en dat er niks mis is met het toegeven aan je verlangens (zolang het binnen de perken blijft, natuurlijk!).

Dus, de volgende keer dat je in de Jumbo staat te twijfelen over die extra reep chocola, of als je tijdens een potje Hitster ontdekt dat je alle liedjes van ABBA kent, denk dan aan dit artikel. Denk eraan dat je niet alleen bent. En denk eraan dat het oké is om te genieten van de kleine dingen in het leven, hoe fout ze ook mogen zijn.

De Praktijk Test

Oké, een kleine test. Denk nu eens aan je eigen guilty pleasure. Wat komt er als eerste in je op? Is het een bepaald liedje? Een bepaalde snack? Een bepaalde tv-serie? Schaam je je er een beetje voor? Ja? Perfect! Nu, doe er iets mee! Zet dat liedje op, koop die snack, kijk die serie! En geniet ervan! Zonder schaamte! Je verdient het!

En als je je dan toch nog een beetje schuldig voelt, onthoud dan: je bent niet alleen. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. En als we allemaal eerlijk zijn, hebben we allemaal een paar guilty pleasures die we stiekem koesteren. Dus laten we ze vieren! Laten we ze omarmen! En laten we er samen van genieten! (Misschien niet allemaal tegelijk, want dan wordt het wel heel erg gênant).

Dus, de volgende keer dat je de verleiding voelt om een Jumbo in te duiken, een potje Hitster te spelen, of je guilty pleasures te omarmen, denk dan hieraan: het is niet alleen oké, het is essentieel. Het is wat het leven leuk maakt. Het is wat ons menselijk maakt. En het is wat ons in staat stelt om te lachen om onszelf en om de absurditeit van het bestaan.

Ga ervoor! En vergeet niet: het leven is een feestje, je moet alleen zelf de slingers ophangen (en de foute muziek aanzetten).