Jongen In De Gestreepte Pyjama

Zo, daar zitten we dan, biertje in de hand (of een spa rood, ik oordeel niet!), en laten we het eens hebben over een film die je waarschijnlijk niet opzet als je zin hebt in een avondje lachen, gieren en brullen. Ik heb het over "Jongen in de Gestreepte Pyjama". Jaja, die. Even slikken. Tissue erbij?

Het Verhaal: Kinderspel... Niet Echt!

De film, gebaseerd op het gelijknamige boek van John Boyne (die blijkbaar een neus heeft voor het schrijven van dingen die je nachtmerries bezorgen), draait om de kleine Bruno. Bruno is een über verwend ventje uit Berlijn, wiens leven op z’n kop staat als pappa, een keurige nazi-officier, wordt gepromoveerd. Promotie = verhuizen. En waar gaan we heen? Naar "Out-With" (Auschwitz dus, maar Bruno’s uitspraak laat te wensen over). Idylle! Vakantiepark! Kinderspeeltuin! Uhm... nee.

Bruno vindt het verschrikkelijk. Geen vriendjes, saai huis, en overal die vervelende soldaten. Tot hij, op een van zijn ontdekkingstochten (want ja, zo'n kind is het), de omheining van het concentratiekamp ontdekt. Aan de andere kant: Shmuel, een jongen in een... tja... gestreepte pyjama. En daar begint hun, laten we zeggen, "bijzondere" vriendschap.

Waarom deze film je hoofd doet toeteren:

• De naïviteit: Bruno's onschuld is zo dik dat je er een huis mee kunt bouwen. Hij snapt echt niets van wat er gaande is. Het is aandoenlijk, maar ook... frustrerend. Alsof je een peuter probeert uit te leggen hoe belasting werkt.
• De onvermijdelijkheid: Vanaf het moment dat je Shmuel ziet, weet je dat het niet goed gaat aflopen. Het is alsof je naar een tikkende tijdbom kijkt, en je kunt er niets aan doen.
• De historische incorrectheid: Ok, hier wordt het een beetje serieus. De film heeft nogal wat kritiek gekregen omdat het een romantisch, en eerlijk gezegd, onrealistisch beeld schetst van het leven in en rond Auschwitz. Alsof de Holocaust een soort avonturenspel is. Spoiler alert: dat is het niet.

Hilarische (en Oké, Misschien Niet Zo Hilarische) Feiten:

• De 'Out-With' mysterie: Dus, waarom noemt Bruno het "Out-With"? Simpel: hij kan Auschwitz niet uitspreken. Serieus? Ik weet dat we het over een kind hebben, maar kom op! Alsof een Duits kind "Amsterdam" niet zou kunnen zeggen. Misschien had hij een spraakgebrek? We zullen het nooit weten.
• De gestreepte pyjama’s: Ja, die dingen. Ze zien er in de film best comfortabel uit, toch? Alsof je een weekendje gaat chillen in een hippie commune. In werkelijkheid waren die pyjama’s krakkemikkig, vies, en absoluut niet bedoeld om je warm te houden in de ijskoude winter. Glamorous!
• De acteur die Bruno speelt: Asa Butterfield. Ja, die. De jonge acteur die later ook in "Sex Education" te zien was. Van concentratiekamp naar highschool drama. Dat is nog eens een carrière switch!
• De kritiek: Historici zijn het er vrijwel unaniem over eens: de film is niet historisch accuraat. Het romantiseert de Holocaust en geeft een verkeerd beeld van de realiteit. Dus, als je iets wilt leren over de Tweede Wereldoorlog, kijk dan liever naar een documentaire. Of lees een goed boek. Met plaatjes, als je wilt!

Wat Kunnen We Leren van Bruno (En Shmuel)?

Ondanks de kritiek, heeft de film toch wel een belangrijke boodschap. Namelijk: onschuld kan blind maken. Bruno ziet alleen een vriendje, geen slachtoffer van een genocidale machine. En dat is tegelijkertijd het hartverscheurende en het leerzame aan het verhaal.

Het laat zien hoe makkelijk het is om weg te kijken van onrecht. Hoe makkelijk het is om je af te sluiten voor de realiteit, zeker als die realiteit ongemakkelijk is. Het is een wake-up call om kritisch te blijven nadenken, om vragen te stellen, en om nooit te vergeten wat er is gebeurd.

De "Maar Het is Maar een Film!" verdediging:

Natuurlijk, het is "maar een film". Maar films hebben de kracht om ons te raken, om ons aan het denken te zetten, en om ons een spiegel voor te houden. En in het geval van "Jongen in de Gestreepte Pyjama" is die spiegel misschien een beetje vervormd, maar hij reflecteert wel een belangrijke vraag: wat zouden wij doen in zo'n situatie?

Zouden we wegkijken? Zouden we ons aanpassen aan de omgeving? Of zouden we opstaan voor wat juist is, ook al is dat moeilijk en eng?

Dus... Moet Je de Film Kijken?

Dat is aan jou. Als je zin hebt in een film die je een brok in je keel bezorgt en je aan het denken zet, dan is "Jongen in de Gestreepte Pyjama" zeker de moeite waard. Maar wees gewaarschuwd: je krijgt er geen happy end bij. En bereid je voor op een dosis historische onnauwkeurigheid. Misschien kun je er na afloop even een komedie achteraan kijken, voor de balans. "Monty Python and the Holy Grail", bijvoorbeeld. Iets luchtigers.

En onthoud: kennis is macht. Lees over de Holocaust, praat erover, en zorg ervoor dat dit soort gruwelijkheden nooit meer gebeuren. Proost!

Conclusie (Met Een Knipoog):

• Pluspunten: Zet aan tot nadenken, ontroerend (als je niet te veel op historische correctheid let).
• Minpunten: Historisch onnauwkeurig, kan je humeur behoorlijk verpesten.
• Cijfer: Een 7 met een dikke asterisk voor "potentieel misleidend".

Oké, genoeg zwaarmoedigheid. Wie bestelt de volgende ronde?