Jennifer Lee Call The Midwife

Oké, bekentenis: Ik heb dus laatst een hele avond Call the Midwife gekeken. In mijn joggingbroek, met een gigantische mok thee. En ja, er zijn ergere manieren om een zaterdagavond door te brengen. Maar het grappige is, ik dacht eerst: "Nou, een serie over vroedvrouwen in het Londen van de jaren '50? Mwah..." Maar jongens, wat zat ik erna helemaal in! Het is dus veel meer dan alleen maar baby's en blije gezichten (alhoewel, er zijn genoeg schattige baby's, dat geef ik toe).

Het bracht me aan het denken over Jennifer Lee, de vrouw wiens memoires de basis vormden voor deze populaire serie. Want wie was ze eigenlijk, verder dan de 'echte' Jenny die we op tv zien?

Wie was Jennifer Worth, aka Jennifer Lee?

Goed punt! Jennifer Worth (haar echte naam) werd geboren in 1935 in Clacton-on-Sea. Je moet je voorstellen, ze groeide op in een naoorlogs Engeland, een tijd van enorme sociale veranderingen. En dat zie je ook terug in Call the Midwife, toch?

Ze was niet meteen een vroedvrouw. Eigenlijk begon ze haar carrière als verpleegster. Ze trainde aan het Royal Berkshire Hospital. Maar dan komt het: na haar opleiding, in de vroege jaren '50, besloot ze te gaan werken als vroedvrouw in de East End van Londen, bij een kloosterorde genaamd de Community of St. John the Divine. En dat is waar het allemaal gebeurde, de verhalen die we later in de boeken en de serie terugzien.

Fun fact: Haar eerste memoires, Call the Midwife, werden pas in 2002 gepubliceerd! Ze was dus al een eind in de zestig toen haar verhaal de wereld veroverde. Stel je voor, al die verhalen al die tijd in je hoofd hebben zitten...

Call the Midwife: Meer dan alleen maar entertainment

Laten we eerlijk zijn, de serie is heerlijk om naar te kijken. De kostuums, de sets, de actrices (Vanessa Redgrave als de oudere Jenny, geniaal!). Maar wat de serie echt speciaal maakt, is de manier waarop het de harde realiteit van het leven in de East End in die tijd laat zien. Armoede, ziekte, sociale ongelijkheid... Het is allemaal aanwezig. En dat is grotendeels te danken aan Jennifer Worth's eerlijke en onverbloemde manier van schrijven.

Denk eens aan de thema's die ze aankaart:

• Armoede: Gezinnen die in erbarmelijke omstandigheden leven, met nauwelijks genoeg te eten.
• Gezondheidszorg: De beperkte toegang tot medische zorg, vooral voor de armen. (Kun je je voorstellen, geen huisarts om de hoek?)
• Vrouwenzaken: De strijd van vrouwen voor hun rechten, en de beperkte opties die ze hadden.
• Gemeenschap: De sterke banden tussen de mensen in de East End, en de manier waarop ze elkaar steunden.

Door deze thema's aan te snijden, heeft Jennifer Worth meer gedaan dan alleen maar een mooi verhaal vertellen. Ze heeft ons een inkijkje gegeven in een vergeten wereld, en ze heeft ons laten nadenken over de sociale problemen van die tijd (en soms ook van onze eigen tijd, laten we eerlijk zijn!).

Jennifer Lee: Meer dan de tv-versie

Het is belangrijk om te onthouden dat de Call the Midwife serie een interpretatie is van Jennifer Worth's boeken. Er zijn dingen veranderd, personages toegevoegd of weggelaten, en verhaallijnen vereenvoudigd. Dat is nou eenmaal wat er gebeurt als je een boek verfilmt. (Heb je Harry Potter and the Goblet of Fire gezien? Ja, precies.)

Maar wie was Jennifer Lee dan in het echt? Uit interviews en biografieën komt een beeld naar voren van een intelligente, gevoelige en vastberaden vrouw. Ze was getalenteerd in muziek (ze was een professionele zangeres!), ze was sociaal bewogen, en ze had een scherp oog voor detail. Ze was ook heel bescheiden, en ze vond het vaak moeilijk om de aandacht te accepteren die de serie met zich meebracht.

Het is trouwens wel interessant om te weten dat Jennifer Worth na haar tijd als vroedvrouw een heel ander pad koos. Ze leerde piano spelen, zong opera, en werkte jarenlang als muziektherapeut. Je zou bijna vergeten dat ze überhaupt vroedvrouw is geweest!

De Legacy van Jennifer Worth

Jennifer Worth overleed in 2011, maar haar verhaal leeft voort in haar boeken en in de serie. Ze heeft een hele generatie mensen geïnspireerd om na te denken over de rol van vrouwen in de samenleving, over de waarde van gemeenschap, en over het belang van goede gezondheidszorg. En ze heeft ons natuurlijk ook een heleboel prachtige, ontroerende en soms ook hilarische verhalen gegeven.

En Call the Midwife heeft een belangrijk taboe doorbroken. Namelijk dat je ook over moeilijke onderwerpen kan praten, over armoede, over dood, over geboorte. Zonder dat het meteen heel zwaar en deprimerend wordt. (Alhoewel, sommige afleveringen zijn best heftig, ik geef het toe.)

Ik denk dat dat is wat haar werk zo krachtig maakt. Ze schreef over echte mensen, met echte problemen, en ze deed dat met compassie en respect. Ze maakte van iets gewoons, iets heel bijzonders. En daar mogen we haar dankbaar voor zijn.

Waarom je Call the Midwife (of de boeken) zou moeten ervaren:

• Historisch perspectief: Leer over het leven in het naoorlogse Londen.
• Mooie verhalen: Ontroerende en inspirerende verhalen over moederschap en gemeenschap.
• Sterke personages: Herkenbare en complexe personages waar je van gaat houden. (Zelfs Sister Evangelina, hoe nors ze ook is!)
• Belangrijke thema's: Onderwerpen die nog steeds relevant zijn, zoals armoede, gezondheidszorg en sociale ongelijkheid.
• Gewoonweg goed entertainment: Laten we eerlijk zijn, het is gewoon een heerlijke serie om naar te kijken!

Dus, de volgende keer dat je Call the Midwife kijkt, denk dan even aan Jennifer Worth. De vrouw die ons dit alles heeft gegeven. En wie weet, misschien inspireert het je wel om zelf ook je eigen verhaal te vertellen.

Want iedereen heeft toch een verhaal te vertellen? (Zelfs jij die dit zit te lezen! 😉)