Je Moeder Blijft Je Moeder

Oké, laten we eerlijk zijn. Er zijn maar weinig constanten in het leven. De seizoenen veranderen, je smaak verandert (spruitjes, wie had dat gedacht?), en je haarkleur... nou ja, laten we het daar maar niet over hebben. Maar één ding blijft onwrikbaar, net zo stevig als een goed geplaatste stoeptegel: Je moeder blijft je moeder.

En dat, mijn vrienden, is zowel een zegen als een... tja, laten we het een uitdaging noemen. Het is alsof je een abonnement hebt afgesloten op levenslange liefde, zorg, en - laten we het beestje bij de naam noemen - ongevraagd advies. Klinkt dat bekend?

Je staat op het punt een belangrijke presentatie te geven? Moeder belt. "Heb je wel een schone onderbroek aangetrokken? Stel je voor dat er iets gebeurt!" Alsof je een astronaut bent die de ruimte in gaat, en niet een verkoper die probeert kwartaalcijfers te halen. Maar goed, haar bezorgdheid is dan weer wel lief...

De Onuitputtelijke Bron van Liefde (en Bezorgdheid)

Het is wonderlijk, toch? Hoe ze het doen. Je kunt 40 jaar oud zijn, een gezin hebben, een huis afbetalen, en toch blijft je moeder je zien als die onhandige snotneus die met zijn tong aan een lantaarnpaal bleef plakken. Herinner je je die nog? Zij zeker wel.

Denk er eens over na. Toen je klein was, loste ze al je problemen op. Knie kapot? Mama’s kus. Ruzie op het schoolplein? Mama’s troost. En nu? Nog steeds hetzelfde, alleen nu gaat het over ingewikkelde belastingformulieren en relatieproblemen. Alsof ze een wandelende, pratende Google is, gespecialiseerd in alles wat met jouw leven te maken heeft.

Maar laten we eerlijk zijn, we hebben haar stiekem wel nodig. Oké, misschien niet altijd haar advies ( "Misschien moet je gewoon weer terug naar je ex, hij was toch zo'n lieve jongen?" - nee mam, echt niet!), maar wel haar aanwezigheid. Haar stem. Haar onvoorwaardelijke liefde. Dat is onbetaalbaar.

De Telefoontjes... En De Appjes!

Oh, de telefoontjes! Ze komen vaak op de meest onhandige momenten. Tijdens een vergadering. Tijdens een date. Tijdens een begrafenis (sorry mam, maar echt!). En het gesprek gaat altijd over iets belangrijks. Zoals de aanbieding van de week bij de Albert Heijn, de buurvrouw die een nieuwe hond heeft, of het feit dat je je al een week niet hebt laten horen.

En dan hebben we nog de appjes! Een bombardement van emoticons, willekeurige foto's van bloemen, en nieuwsberichten die ze ergens op Facebook heeft gevonden. En natuurlijk de kettingbrieven! "Stuur dit door naar tien mensen, anders krijg je zeven jaar ongeluk!" Alsof je op WhatsApp zit om je leven te laten leiden door een digitale vloek.

Maar ergens, tussen al die onzin, zit liefde. Een liefde die zo puur en onversneden is, dat je er bijna blind van wordt. Ze wil gewoon contact. Ze wil weten dat het goed met je gaat. Ze wil... nou ja, ze wil gewoon je moeder zijn.

De Boodschappen... Altijd Te Veel!

Ga je even langs? Reken maar dat je met een tas vol eten naar huis gaat. Of je nu wilt of niet. "Je moet wel genoeg groente eten!" Alsof je zelf niet in staat bent om een komkommer te kopen. En dan nog de klassieker: "Ik heb je favoriete koekjes gebakken! Je bent toch niet te dun geworden hè?" Terwijl je stiekem al twee maten groter hebt moeten kopen.

Het is een liefdevolle vorm van overvoeding. Ze wil je verwennen. Ze wil je laten voelen dat je welkom bent. En stiekem, heel stiekem, geniet je er ook wel van. Die zelfgebakken koekjes zijn toch wel erg lekker. En ach, een extra kilo kan er ook nog wel bij.

De Kritiek (Maar Wel Gemeend)

Natuurlijk, het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Er is ook kritiek. Altijd. Op je partnerkeuze. Op je kledingstijl. Op je carrière. "Waarom ga je niet gewoon bij de bank werken? Dat is toch lekker veilig?" Veilig? Alsof dat het belangrijkste is in het leven. Maar goed, ze bedoelt het goed. Ze wil gewoon dat je gelukkig bent. Op haar manier.

En soms... soms heeft ze nog gelijk ook. Je hebt die rare broek echt wel te lang gedragen. En misschien is het toch geen slecht idee om een beetje meer te sparen. Maar dat ga je natuurlijk nooit toegeven. Dan zou ze helemaal naast haar schoenen gaan lopen.

De Erfenis van Je Moeder

Uiteindelijk, als het stof is neergedaald en je terugkijkt op je leven, zal je beseffen dat je moeder een van de belangrijkste personen in je leven is geweest. Ze heeft je gevormd. Ze heeft je liefde gegeven. Ze heeft je geleerd om te overleven. En ze heeft je waarschijnlijk ook een paar slechte gewoontes aangeleerd. Zoals het eten van veel te veel suiker en het liegen tegen je vader over wie de vaatwasser heeft uitgeruimd.

Maar bovenal heeft ze je geleerd wat het betekent om onvoorwaardelijk geliefd te worden. En dat, mijn vrienden, is een erfenis die onbetaalbaar is.

Dus de volgende keer dat je moeder belt, appt, of onverwachts voor de deur staat met een tas vol boodschappen, neem dan even de tijd om te waarderen wat je hebt. Want ja, je moeder blijft je moeder. Met al haar eigenaardigheden, haar bezorgdheid, en haar onuitputtelijke bron van liefde. En dat is iets om dankbaar voor te zijn. Zelfs als ze je nog steeds een schone onderbroek wil meegeven voor je date.

En nu ga ik mijn moeder maar eens bellen. Ze zal wel weer denken dat ik dood ben. En misschien heeft ze wel een nieuwe aanbieding bij de Albert Heijn gevonden die ik echt niet mag missen.