James Sa Corey Leviathan Wakes

Oké, stel je voor: je zit op een kantoorborrel, zo'n ongemakkelijke vrijdagmiddagse aangelegenheid met lauwwarme witte wijn en bitterballen die net iets te lang in de frituur hebben gelegen. Je raakt aan de praat met iemand die je nog nooit eerder hebt gezien, en die persoon begint met een serieus gezicht te vertellen over... ruimte-zombies. Ruimte-zombies. Mijn eerste reactie zou waarschijnlijk een onzichtbaar oogrolletje en een beleefd "aha" zijn, maar ergens, diep vanbinnen, word ik dan toch nieuwsgierig. En dat, lieve mensen, is precies hoe ik me voelde toen ik aan Leviathan Wakes van James S.A. Corey begon.

Maar laten we eerlijk zijn: ruimte-zombies (of protomolecule, zoals ze het in de boeken noemen, wat net iets serieuzer klinkt) zijn niet het enige waar Leviathan Wakes (het eerste boek in de Expanse serie) over gaat. Het is veel meer dan dat. Het is een complex verhaal over politiek, klasse, survival en, jazeker, de existentiële dreiging van een buitenaardse infectie. Denk Game of Thrones in de ruimte, maar dan met aliens en een serieuze dosis hard science fiction.

Waarom je dit zou moeten lezen (of kijken, als je liever de serie kijkt)

Dus, waarom zou je je kostbare tijd (en geld, want boeken zijn duur, I know) besteden aan een verhaal dat begint met een verdwenen meisje en eindigt met... nou ja, dat zou een spoiler zijn, hè?

De personages zijn geweldig (en herkenbaar)

Vergeet de perfecte helden en onfeilbare schurken. De personages in Leviathan Wakes zijn gebrekkig. Ze maken fouten, ze hebben angsten, ze zijn soms gewoon ronduit irritant. Maar juist dat maakt ze zo herkenbaar en maakt dat je met ze meeleeft. Je hebt:

• Holden: De idealistische, soms naïeve idealist die per ongeluk (of toch niet?) de hele boel in de fik steekt.
• Miller: De cynische, versleten detective met een hart van goud (of in ieder geval een klein stukje zilver). Hij sleept zich door de duisternis van Ceres, op zoek naar een verdwenen meisje.
• En dan heb je nog de rest van de crew van de Rocinante, stuk voor stuk interessante figuren met hun eigen achtergrond en motivaties. (Zelfs Amos, die in eerste instantie misschien wat simpel overkomt, heeft lagen!)

Echt, de dynamiek tussen de personages is een van de grootste sterktes van het boek. Je gelooft ze, je geeft om ze, en je wilt weten wat er met ze gebeurt. En dat is toch wat een goed verhaal moet doen?

De wereld is compleet en geloofwaardig

Leviathan Wakes speelt zich af in een toekomst waarin de mensheid het zonnestelsel heeft gekoloniseerd. Maar in plaats van een utopische toekomst, is het een wereld vol spanningen en ongelijkheid. De Aarde, overbevolkt en rijk, domineert. Mars, militair sterk en onafhankelijk, is een groeiende macht. En daartussenin, in de Asteroidengordel en daarbuiten, leven de "Belters", vaak uitgebuit en vergeten. Deze wereld voelt echt aan. De auteurs hebben duidelijk nagedacht over de economische, politieke en sociale gevolgen van de ruimtekolonisatie.

• De politiek is ingewikkeld en verdeeld: je hebt de Aarde, Mars, de Outer Planets Alliance (OPA, zeg maar de vakbond voor de Belters), en verschillende corporaties die allemaal hun eigen belangen nastreven.
• De economie is gebaseerd op de winning van grondstoffen in de Asteroidengordel, wat leidt tot uitbuiting en armoede voor de Belters.
• De technologie is geavanceerd, maar niet magisch. Er is geen warp drive of beam me up, Scotty. De ruimtevaart is nog steeds gevaarlijk en duur.

Deze consistentie en geloofwaardigheid maakt de wereld van Leviathan Wakes des te meeslepender. Je wordt er echt in gezogen.

De spanning is om te snijden (en de protomolecule is freaking creepy)

Natuurlijk, de politieke intriges en de personages zijn belangrijk, maar uiteindelijk is Leviathan Wakes ook gewoon een goed spannend verhaal. De ontdekking van de protomolecule, en de manier waarop die zich verspreidt en verandert, is echt creep. Je zit constant op het puntje van je stoel, en je weet nooit wat er om de volgende hoek op je wacht.

Denk: een combinatie van een detective noir, een politieke thriller en een science fiction horror verhaal. Dat is Leviathan Wakes.

Is er dan niks negatiefs aan te merken?

Oké, toegegeven, geen enkel boek is perfect. Soms kan de hoeveelheid jargon overweldigend zijn (vooral als je niet bekend bent met hard science fiction). En sommige plotlijnen duren soms net iets te lang. Maar eerlijk gezegd, dat is muggenziften. De positieve aspecten van Leviathan Wakes wegen ruimschoots op tegen de kleine minpuntjes.

Conclusie: Een absolute aanrader (vooral als je van science fiction houdt)

Als je op zoek bent naar een spannende, intelligente en meeslepende science fiction serie, dan is Leviathan Wakes een absolute aanrader. Het is meer dan alleen een verhaal over ruimte-zombies. Het is een verhaal over de mensheid, over politiek, over overleven en over de vraag wat het betekent om mens te zijn in een wereld die constant verandert. En ja, er zijn ook ruimte-zombies. Maar die zijn meer een complicatie dan het hele verhaal. Geloof me, je zult er geen spijt van hebben.

En wie weet, misschien leer je er nog iets van ook. (Maar waarschijnlijk niet. Het is tenslotte gewoon entertainment. Toch?)

Dus, pak een exemplaar van Leviathan Wakes, of zet de serie aan (op Amazon Prime, just saying), en bereid je voor op een rollercoaster van avontuur. Je zult er geen spijt van hebben! (En zo wel, dan weet je me te vinden. Ik sta open voor discussie… en misschien een schadevergoeding voor de verloren tijd… grapje! Of niet?)