It Starts With Us Recensies

Zo, even lekker achterover leunen met een bak koffie... We gaan het vandaag hebben over It Starts With Us, het vervolg op It Ends With Us van Colleen Hoover. Je weet wel, dat boek waar iedereen over praatte? Nou, deel twee is er. En de meningen, tja... die zijn nogal verdeeld. Zullen we er eens induiken?

De hype en de verwachtingen

Eerst even dit: de hype rond It Starts With Us was gigantisch. Serieus, ik heb zelden zo'n buzz meegemaakt. Alsof de hele wereld ineens in de ban was van Lily, Atlas en Ryle. Logisch ook, want It Ends With Us sloeg in als een bom. Die emoties! Die personages! En dan die cliffhanger... pfff, we moesten gewoon weten hoe het verder zou gaan, toch?

Dus, de verwachtingen waren hoog. Héél hoog. Misschien wel onrealistisch hoog. Tja, en dat is vaak een recept voor teleurstelling, nietwaar?

Had ik trouwens al gezegd dat mijn eigen verwachtingen sky-high waren? Ik beken het eerlijk. Ik wilde weten hoe het verder ging met Lily en Atlas! Ik moest het weten. Dat einde van It Ends With Us liet me gewoon niet los!

Wat zeggen de recensies?

Oké, back to business. Wat zeggen de recensies nou eigenlijk over It Starts With Us? Nou, zoals ik al zei, ze zijn... gemengd. Sommige mensen vinden het fantastisch, anderen verschrikkelijk, en weer anderen zitten er een beetje tussenin. Een echte rollercoaster dus!

De positieve geluiden

Laten we beginnen met de positieve punten. Veel lezers vonden het heerlijk om meer te lezen over Atlas. Hij is toch ook gewoon een schatje? Die jongen heeft zo veel meegemaakt en verdient gewoon alle geluk van de wereld. En in It Starts With Us krijgen we eindelijk meer inzicht in zijn verleden en zijn persoonlijkheid. Yay!

Ook de romantiek tussen Lily en Atlas wordt geprezen. Het is een feel-good verhaal, een soort van hereniging na jaren van gemis. Wie houdt daar nou niet van? Soms heb je gewoon een boek nodig waar je even lekker bij weg kunt dromen, toch?

Bovendien vinden sommigen dat het boek een mooie aanvulling is op It Ends With Us. Het laat zien dat er hoop is, dat je je verleden achter je kunt laten en dat je recht hebt op geluk. En dat is toch een belangrijke boodschap?

Ik las ook een review waarin stond dat de luchtige toon van het boek een welkome afwisseling was na de zwaarte van het eerste deel. Soms is het gewoon fijn om even niet constant op het puntje van je stoel te zitten, toch?

De kritische noten

Maar... er zijn ook kritische geluiden. En die zijn niet mis. Sommige lezers vonden het verhaal langdradig en voorspelbaar. En eerlijk is eerlijk, er zitten wel wat scènes in die je van mij part wel weg had kunnen laten. Misschien had het boek wat korter gekund?

Een ander punt van kritiek is dat het conflict met Ryle geforceerd aanvoelt. Sommigen vinden dat hij in dit boek te veel een karikatuur is geworden, een soort van eendimensionale bad guy. En dat is jammer, want in It Ends With Us was hij toch een stuk complexer, toch?

Sommige lezers vonden de personages ook minder realistisch dan in het eerste boek. Lily en Atlas worden soms afgeschilderd als perfecte mensen, zonder echte flaws. En dat kan een beetje irritant zijn, toch? Niemand is perfect, toch?

En dan is er nog het tempo van het verhaal. Sommigen vonden het te traag, anderen vonden het te snel. Tja, je kunt het ook nooit iedereen naar de zin maken, hè?

Mijn eigen mening (want die is natuurlijk het belangrijkst!)

Oké, genoeg over wat anderen vinden. Wat vind ik er nou van? Tja, ik zit er een beetje tussenin. Ik heb It Starts With Us met plezier gelezen, maar het haalt het niet bij It Ends With Us. Dat eerste boek was gewoon zo... rauw, zo emotioneel, zo echt. It Starts With Us voelt een beetje meer als een romantisch sprookje.

Ik vond het heerlijk om meer te lezen over Atlas. Echt, die jongen verdient het gewoon. En ik vond de romantiek tussen hem en Lily cute. Maar ik vond het verhaal soms ook een beetje oppervlakkig. Het miste de diepgang van het eerste boek.

En Ryle... tja, ik snap wel wat critici bedoelen. Hij is in dit boek echt de bad guy, zonder veel nuance. Dat is jammer, want ik vond hem in It Ends With Us juist zo interessant omdat hij niet alleen maar slecht was. Hij had ook goede kanten.

Al met al is It Starts With Us een leuk boek, maar geen meesterwerk. Het is een prima vervolg, maar het had beter gekund. Maar goed, misschien waren mijn verwachtingen ook gewoon te hoog...

Conclusie: lezen of niet lezen?

De hamvraag: moet je It Starts With Us lezen? Tja, dat hangt er vanaf. Als je It Ends With Us geweldig vond en je gewoon moet weten hoe het verder gaat met Lily en Atlas, dan moet je het zeker lezen. Maar wees gewaarschuwd: het is niet hetzelfde als het eerste boek. Het is lichter, romantischer en minder diepgaand.

Als je op zoek bent naar een meeslepend en emotioneel verhaal, dan kun je It Starts With Us misschien beter overslaan. Maar als je zin hebt in een feel-good roman waar je even lekker bij weg kunt dromen, dan is het zeker de moeite waard.

En weet je wat? Misschien moet je gewoon zelf beslissen. Lees een paar recensies, blader een beetje door het boek in de winkel en kijk of het je aanspreekt. Uiteindelijk is smaak heel persoonlijk, toch?

Dus, pak je kop koffie er nog eens bij, plof lekker op de bank en oordeel zelf! En laat me vooral weten wat jij ervan vond! Ik ben benieuwd!

En onthoud: lezen is leuk! Happy reading!