It Starts With Us Book

Oké, dus ik zit hier met mijn koffie, een beetje te veel schuim dit keer, en ik dacht: laat ik het eens hebben over "It Starts With Us" van Colleen Hoover. Je weet wel, die vervolg op "It Ends With Us", dat boek waar iedereen over praatte alsof het de nieuwe Bijbel was. (Niet dat ik een theoloog ben, maar je snapt wat ik bedoel, toch?).

Eerst even dit: "It Ends With Us". Pfoeh. Heavy stuff! Misbruik, liefde, moeilijke keuzes... het hele circus. Ik ga er niet te veel op in, want spoilers. Maar laten we zeggen dat je aan de bladzijden vastgeplakt zat en tegelijkertijd een doos tissues leegsnikte. Ik heb serieus overwogen om een tissue-abonnement te nemen na dat boek.

En toen kwam "It Starts With Us". Alsof Hoover dacht: "Laten we die emotionele achtbaan nog één keertje laten rondgaan!"

Wat is het ding met "It Starts With Us" dan?

In principe pikt het verhaal de draad weer op waar "It Ends With Us" eindigde. Surprise! (Ja, ik ben een genie). Het draait allemaal om Lily Bloom, die probeert om haar dochter Emerson groot te brengen en te navigeren door de co-ouderschap-situatie met haar ex-man, Ryle Kincaid. Ja, die Ryle. De man die, laten we zeggen, niet haar Man van haar Dromen was. Meer een Man van haar Trauma's. Maar hey, geen oordeel, iedereen heeft zijn rugzakje, toch?

En dan is er Atlas Corrigan. Je weet wel, Lily's eerste liefde. Haar rots in de branding. De man die perfect op tijd verscheen met een kom soep toen ze die het hardst nodig had. Atlas is terug in Boston en, oeps, de vonken vliegen er vanaf! Serieus, je kon de stoom bijna van de bladzijden voelen komen. (Of misschien was dat alleen mijn koffie?).

Wie zit er dan in de Mix?

Oké, even een korte introductie van de belangrijkste spelers:

• Lily Bloom: Onze heldin. Sterk, veerkrachtig en een beetje te goed voor deze wereld. Ze runt haar eigen bloemenwinkel (Bloom, hoe toepasselijk!) en probeert haar leven op de rails te houden. Soms met succes, soms wat minder.
• Ryle Kincaid: De neurochirurg met de impulsbeheersingsproblemen. Compliceert alles. Hij is niet de bad guy, maar zeker ook niet de perfecte held. Meer een grijze zone-guy.
• Atlas Corrigan: De chef-kok met het gouden hart. Hij runt nu een succesvol restaurant en lijkt alles te hebben wat Lily zoekt. (Behalve misschien het drama. Maar laten we eerlijk zijn, een beetje drama houdt het leven interessant, toch?).
• Allysa: Lily's beste vriendin én Ryle's zus. Ze zit midden in die vreselijke positie en wil het liefst iedereen blij maken. (Spoiler alert: dat lukt nooit!).

Wat maakt "It Starts With Us" de Moeite Waard?

Nou, ten eerste is het gewoon een lekker leesbaar boek. Hoover heeft een vlotte schrijfstijl die je direct meesleept in het verhaal. Je voelt de emoties van de personages alsof het je eigen zijn. (Misschien is het daarom dat ik zoveel tissues nodig had...).

Ten tweede is het interessant om te zien hoe Lily probeert een balans te vinden tussen haar verleden en haar toekomst. Kan ze Ryle volledig loslaten? Kan ze Atlas volledig vertrouwen? En hoe zit het met de impact van al deze beslissingen op haar dochter?

Ten derde geeft het boek een interessante kijk op co-ouderschap na een moeilijke relatie. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar het is wel mogelijk om er het beste van te maken voor het kind. Zelfs als dat betekent dat je af en toe je tanden op elkaar moet bijten en glimlachend een kop koffie met je ex moet drinken.

Wat ik een Beetje Jammer Vond...

Oké, eerlijk is eerlijk, "It Starts With Us" is niet perfect. Sommige scènes voelden een beetje... geforceerd aan. Alsof Hoover een beetje te hard haar best deed om de fans te geven wat ze wilden. En eerlijk gezegd, de dynamiek tussen Lily en Ryle werd soms een beetje repetitief. We snapten het al, Ryle! Je bent ingewikkeld! Get over it!

En soms dacht ik: "Lily, meisje, loop gewoon weg! Begin een nieuw leven op een tropisch eiland! Je verdient het!" Maar ja, dan zou er geen verhaal meer zijn, toch?

Dus, moet je het lezen of niet?

Mijn antwoord: ja, absoluut! Als je "It Ends With Us" hebt gelezen, dan moet je weten hoe het verder gaat met Lily, Ryle en Atlas. Het is alsof je een cliffhanger in een serie hebt en je gewoon moet weten wat er gebeurt in de volgende aflevering. Je kan simpelweg niet anders.

En zelfs als je "It Ends With Us" niet hebt gelezen (waarom niet?!), dan is "It Starts With Us" nog steeds een boeiend verhaal over liefde, vergeving en de kracht van veerkracht. Wees alleen gewaarschuwd: houd een doos tissues bij de hand! Je weet maar nooit wanneer de tranen gaan stromen.

Oh, en nog een grappig feitje: wist je dat sommige lezers "It Starts With Us" zo graag wilden lezen dat ze letterlijk in de rij stonden voor de boekwinkel? Ik bedoel, ik hou van boeken, maar ik weet niet of ik daarvoor in de rij zou gaan staan. Misschien als ze gratis koffie uitdelen.

Conclusie (met een knipoog)

Dus, daar heb je het. Mijn ongezouten mening over "It Starts With Us". Een boek dat je laat lachen, huilen en misschien een beetje boos worden. Een boek dat je doet nadenken over liefde, relaties en de keuzes die we maken. En vooral een boek dat bewijst dat Colleen Hoover weet hoe ze een goed verhaal moet vertellen. (En hoe ze je bankrekening moet plunderen door al die tissue-aankopen!).

Nu ga ik mijn koffie opdrinken en misschien nog een boek van Hoover bestellen. Want laten we eerlijk zijn, ik ben een sucker voor een goed liefdesverhaal. Zelfs als het me emotioneel uitput.

Tot de volgende boekbespreking! En vergeet niet: lezen is goed voor je! (Vooral als het leidt tot intense emotionele reacties en een stapel lege tissue-dozen).