Is Engeland Deel Van Europa

Hé hallo! Laten we het eens hebben over Engeland, of, zoals ze daar zelf zeggen, "The UK". En dan de hamvraag: hoort dat nou wel of niet bij Europa? Het is een beetje alsof je vraagt of je oom Jan wel of niet bij de familie hoort, nadat hij drie keer is verhuisd, een baard heeft laten groeien en nu alleen nog maar over zijn kat praat. Je weet het niet helemaal zeker meer, toch?

Spoiler alert: het is een beetje ingewikkeld. Maar laten we er met een knipoog naar kijken.

Om te beginnen, laten we het even over geografie hebben. Engeland, of beter gezegd Groot-Brittannië (want Engeland is maar een deel van het Verenigd Koninkrijk, net zoals Flevoland maar een deel van Nederland is!), ligt... tja, waar ligt het? Nou, op een eiland. Een groot eiland, dat zeker. Maar wel een eiland. En eilanden liggen meestal... in de buurt van iets. In dit geval, in de buurt van Europa. Zoals Ameland in de buurt van het vaste land van Nederland ligt. Dus geografisch gezien, lijkt het er wel op. Ze zitten er aan vast, onder water tenminste. Alsof Europa en Engeland elkaars hand vasthouden onder de tafel.

Even terug naar school: De aardrijkskundeles!

Denk even terug aan de aardrijkskundeles. Je zat waarschijnlijk stiekem te tekenen of briefjes te schrijven, maar ergens heeft je leraar het vast gehad over tektonische platen. Europa zit op zo'n plaat. En... tromgeroffel ... Engeland zit ook (grotendeels) op die plaat! Dus, qua stenen en grond onder onze voeten, zitten ze er nog steeds aan vast. Fysiek gezien is Engeland dus wel degelijk deel van Europa. Net zoals je bank fysiek deel uitmaakt van je woonkamer, ook al zit je er soms liever niet op (als de kat er net op heeft gelegen, bijvoorbeeld).

En dan nu: Cultuur en gewoontes

Maar ja, cultuur hè. Dat is een ander verhaal. Je kunt fysiek wel deel uitmaken van een familie, maar qua karakter... dat is een heel ander liedje. Denk aan de Engelse humor: droog, sarcastisch, en vaak zelfspottend. Wij Nederlanders kunnen er wel om lachen, maar soms... soms snappen we het gewoon niet helemaal. Zoals die keer dat ik probeerde een "sarcasm detector" op eBay te kopen. Bleek dus dat het een grap was. Typisch Engels! Hun gevoel voor humor is... uniek. Alsof ze een taal spreken die net iets anders klinkt dan de onze.

En dan het eten! Worstjes, "full English breakfasts" met black pudding (bloedworst, voor de leken onder ons), en scones met clotted cream. Heerlijk, maar niet bepaald de Hollandse pot van aardappelen, groente en vlees. Alhoewel, ook Nederlanders zijn dol op een vette hap op z'n tijd. Denk aan die frikandel speciaal na een avondje stappen. Qua eten lijken we misschien minder op elkaar, maar we delen wel dezelfde zwaktes voor guilty pleasures!

Taal: Een brug… of een muur?

De taal, natuurlijk! Engels is een wereldtaal, en velen van ons spreken het redelijk goed. Alleen... soms lijken de Engelsen het erom te doen om ons in de war te brengen. Denk aan al die verschillende accenten! Een cockney accent klinkt alsof ze een bakstenen in hun mond hebben, terwijl een posh accent klinkt alsof ze de koningin aan het nadoen zijn. Het is net alsof je probeert Spaans te leren, maar je docent spreekt met een Fries accent. Verwarrend! Maar we proberen het, en dat is wat telt. Zolang we maar kunnen lachen om de misverstanden.

De Politiek: Brexit, Brexit, Brexit...

Oei, laten we het even over de olifant in de kamer hebben: Brexit. Engeland heeft besloten om de Europese Unie te verlaten. Alsof ze bij je sportclub zaten, maar opeens zeggen: "Weet je wat? Ik ga toch maar liever golfen." Dat mag, natuurlijk. Maar het maakt de vraag of ze nog "deel" zijn van Europa wel een stuk complexer. Ze zijn nog steeds onze buren, we doen nog steeds zaken met ze, en we kijken nog steeds naar hun series op Netflix. Maar... ze zitten niet meer aan dezelfde vergadertafel in Brussel.

Politiek is als een familiesoap: drama, ruzies, en uiteindelijk... vaak toch weer een verzoening. Wie weet wat de toekomst brengt. Misschien komen ze ooit weer terug. Misschien ook niet. Maar wat vaststaat, is dat de banden tussen Europa en Engeland nog steeds sterk zijn, al zijn ze veranderd.

Het gevoel: Meer dan alleen een vlaggetje

Uiteindelijk gaat het erom hoe je je voelt. Voelt Engeland "Europees" aan? Dat is voor iedereen anders. Ik denk dat de meeste Nederlanders Engeland zien als een belangrijk onderdeel van onze geschiedenis en cultuur. We hebben veel gemeen, ondanks alle verschillen. Denk aan de vele Engelse woorden die we gebruiken (business, computer, manager), de muziek die we luisteren, en de series die we binge-watchen. We zijn meer verbonden dan we soms denken.

Het is alsof je een oud familiefotoalbum bekijkt. Je ziet foto's van vroeger, van vakanties samen, van verjaardagen. Er zijn misschien ook foto's van ruzies, van ongemakkelijke momenten. Maar het zijn allemaal deel van het verhaal. En het verhaal van Europa is onlosmakelijk verbonden met het verhaal van Engeland.

Dus, is Engeland deel van Europa? Het antwoord is... ja en nee. Geografisch zeker. Cultureel en politiek, het is ingewikkelder. Maar wat vaststaat, is dat de banden blijven bestaan. We zijn buren, vrienden (soms ruziënde vrienden), en onderdeel van dezelfde wereld. En uiteindelijk is dat wat telt.

En onthoud: vergeet nooit een kop thee te drinken (met melk, natuurlijk!) terwijl je over deze ingewikkelde vraag nadenkt. Dat is dan weer iets waar we allemaal van kunnen genieten!