I M Thinking Of Ending Things

Oké, dus. Laten we het even hebben over iets... ehm... best wel duisters. Maar dan wel op een grappige, 'ik-vertel-je-een-verhaal-onder-het-genot-van-een-veel-te-dure-koffie'-manier. We gaan het hebben over "I'm Thinking of Ending Things", de film van Charlie Kaufman. Ja, die Charlie Kaufman van Being John Malkovich en Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Verwacht dus geen doorsnee romcom, zeg maar.

Wat de Frikandelbroodje is dit eigenlijk?

Kort gezegd: het is een horrorfilm... euh, of een psychologisch drama... of misschien wel een existentiële komedie? Serieus, niemand kan het erover eens worden. Dat is een beetje de charme (en de frustratie) van Kaufman. Je begint met een simpel verhaal: een vrouw, Jessie (of heet ze Lucy? Of Amy? Het maakt eigenlijk niet uit), gaat met haar vriend Jake mee naar zijn ouders' afgelegen boerderij. Het probleem? Ze denkt erover uit te maken met hem. Vandaar de titel. Duh!

Maar dan... wordt alles raar. En dan bedoel ik serieus raar. Alsof iemand je frikandelbroodje heeft vervangen door een augurk. Zonder het te vragen. En dan vraagt die persoon ook nog of je het lekker vindt.

Rij je niet een beetje hard?

De hele film speelt zich grotendeels af tijdens een autorit. En die autorit... jezusmina. De dialogen zijn lang, diep en soms ronduit absurd. Ze praten over poëzie, films, filosofie, musicals... en echt alles behalve het feit dat hun relatie gedoemd is. Het is alsof ze proberen te ontsnappen aan de onvermijdelijke breakup, maar ze zitten letterlijk vast in een auto, dus... succes daarmee.

• Fun fact nummer 1: Er is een scene waarin Jessie een stukje poëzie voordraagt. En dat stukje poëzie is echt. Het is een gedicht van Eva H.D. en Kaufman kreeg toestemming om het te gebruiken. Hij zei: "Ik vond het echt geweldig." Dat is Charlie Kaufman voor je.

De Spooky Boerderij

Aangekomen op de boerderij... de horror! Jake's ouders zijn... interessant. Zijn moeder is super vrolijk, maar op een creepy, geforceerde manier. Zijn vader is stil en afstandelijk, maar je weet gewoon dat hij iets verbergt. Er hangt een constante spanning in de lucht, alsof er elk moment een koe kan exploderen. (Spoiler: er exploderen geen koeien. Jammer.)

Tijdens het avondeten... nou ja, laten we zeggen dat er een aantal vreemde dingen gebeuren. Tijd springt heen en weer, de personages veranderen van uiterlijk, en er is een heleboel heen-en-weer-gesprek over Oklahoma! (de musical). Het is alsof je in een slechte droom bent beland, maar dan wel een droom die geregisseerd is door een genie (of een gek, het is maar hoe je het bekijkt).

• Fun fact nummer 2: Er zit een lange scène in de film waarin Jake's moeder obsessief babyfoto's laat zien. Dit is blijkbaar gebaseerd op Kaufman's eigen ervaringen met zijn moeder. #TraumaDump

De Twist (of is het een draaikolk?)

Oké, hier komt het lastige gedeelte. Probeer me te volgen. Er is een grote twist aan het einde van de film. Of eigenlijk, er zijn meerdere kleine twists die samen één grote, verwarrende draaikolk vormen. In feite suggereert de film dat Jessie helemaal niet echt is. Ze is een fantasie, een samenvoeging van alle vrouwen die Jake ooit heeft ontmoet en bewonderd. Jake is eigenlijk de conciërge van de school die hij en Jessie bezoeken, en de hele boerderij-trip is een weerspiegeling van zijn eigen innerlijke onzekerheden en spijt.

Maar wacht, er is meer! Sommige mensen denken dat de film gaat over de dood van creativiteit. Anderen denken dat het gaat over de onmogelijkheid van echte connectie. Weer anderen denken dat het gewoon een hele lange grap is. Het punt is: er is geen goed of fout antwoord. Het is een film die je zelf moet interpreteren.

Waarom zou je dit in godsnaam kijken?

Dus, na dit alles, vraag je je waarschijnlijk af: "Waarom zou ik hier mijn tijd aan verspillen?" Nou, daar heb ik een paar redenen voor:

• Als je van uitdagingen houdt: Deze film is geen makkelijke hap. Het is een film die je aan het denken zet, die je irriteert, die je misschien wel boos maakt. Maar als je daarvan houdt, dan is dit je ding.
• Als je de gewone troep beu bent: Alle superheldenfilms en remakes en sequels... soms wil je gewoon iets anders. Iets vreemds. Iets dat je niet kunt voorspellen.
• Als je een fan bent van Charlie Kaufman: Deze film is 100% pure Kaufman. Verwacht absurde humor, existentiële crises, en een flinke dosis zelfreflectie.
• Als je van de acteurs houdt: Jessie Buckley en Jesse Plemons zijn geweldig in deze film. Ze weten de perfecte balans te vinden tussen kwetsbaarheid en waanzin. En Toni Collette en David Thewlis (als Jake's ouders) stelen elke scène waarin ze verschijnen.
• Fun fact nummer 3: Een recensent beschreef de film als "een twee uur durende nachtmerrie die je niet kunt wegkijken". Precies!

Dus... is het een aanrader?

Tja... het hangt ervan af. Als je op zoek bent naar een lichte, luchtige film voor een ontspannen avondje, dan zou ik je iets anders aanraden. Maar als je klaar bent voor een mentale achtbaan, een film die je wereldbeeld op zijn kop zet, dan... ja, geef het een kans. Bereid je voor op een ervaring. En misschien, heel misschien, begrijp je er iets van. Of niet. Dat is ook oké. Zolang je er maar over praat met je vrienden en probeert er chocola van te maken. Want dat is toch wat we doen als het leven raar wordt? We proberen er chocola van te maken. Figuurlijk dan. Geen augurken-chocola graag.

Conclusie: I'm Thinking of Ending Things is een film die je ofwel haat, ofwel geweldig vindt. Er is geen tussenweg. En dat is eigenlijk best wel... cool. Toch?

En nu ga ik even een frikandelbroodje eten. Voor de zekerheid.