I Did Mention I Love You

Oké, laten we eerlijk zijn. We hebben allemaal wel eens zo'n fase gehad. Je kent het wel: die periode waarin je compleet obsessed bent met een bepaalde boekenserie, filmreeks of misschien wel een bepaalde band. Je ademt en leeft het. Je praat erover alsof je de personages persoonlijk kent. Je zou er zo een tattoo van laten zetten (misschien heb je dat al wel, no judgment!).

Voor mij (en misschien voor jou ook wel?) was dat de I Did Mention I Love You-serie van Estelle Maskame. Alsof een overdosis suiker, maar dan in boekvorm. En ja, ik schaam me er totaal niet voor. Integendeel!

Waarom deze boeken zo lekker weglezen, net als een zak chips?

Je vraagt je misschien af: "Waar gaat het over? En waarom zou ik dat willen lezen?". Nou, stel je voor: een tiener, Eden, brengt de zomer door bij haar vader in Santa Monica, Californië. Wat ze niet weet, is dat ze daar haar drie halfbroers gaat ontmoeten. En… jawel… ze wordt verliefd op één van hen. Drama! Verboden liefde! Zon! Het is alsof je een aflevering van Beverly Hills 90210 vermengt met een beetje Gossip Girl en een snufje Romeo & Julia.

Het is misschien niet de diepzinnigste literatuur die er bestaat, maar het is verslavend lekker. Alsof je een zak chips leeg eet als je je eigenlijk voorgenomen had om gezond te doen. Je weet dat het niet goed voor je is, maar je kunt er gewoon niet mee stoppen!

En laten we eerlijk zijn, wie houdt er nou niet van een beetje verboden romance? Het is een klassieker, zo oud als de straat. Het prikkelt onze fantasie en laat ons wegdromen over spannende, onmogelijke liefdes.

De ingrediënten voor een perfecte 'guilty pleasure'

Wat maakt I Did Mention I Love You nou zo'n onweerstaanbare 'guilty pleasure'? Het is een mix van factoren:

• De setting: Zonnig Californië. Palmbomen. Strand. Je waant je meteen op vakantie.
• De personages: Jonge, aantrekkelijke mensen met de nodige drama. Wat wil je nog meer?
• De plot: Verboden liefde. Geheimzinnigheid. Onverwachte wendingen. Het houdt je aan het lezen gekluisterd.
• De schrijfstijl: Makkelijk te lezen, vlot en meeslepend. Perfect voor een avondje binge-reading.

Het is alsof je een Netflix-serie kijkt, maar dan in boekvorm. Je bent zo benieuwd wat er gaat gebeuren dat je gewoon door móet lezen.

Herkenbare situaties en awkward momenten

Natuurlijk zijn er ook momenten waarop je met je ogen rolt. Sommige scènes zijn zo overdreven dramatisch dat je bijna in lachen uitbarst. Alsof iemand een suikerbom heeft laten ontploffen in een romantische komedie.

En laten we eerlijk zijn, de awkwardness van de situatie (verliefd worden op je halfbroer, hallo!) is soms bijna ondraaglijk. Je zit met plaatsvervangende schaamte op de bank. Maar dat is ook weer onderdeel van de charme. Het maakt de boeken zo lekker fout.

Ik herinner me nog dat ik de boeken las in de trein. Ik probeerde mezelf te vermommen achter een enorme sjaal, in de hoop dat niemand zou zien wat ik aan het lezen was. Maar stiekem kon ik mijn glimlach niet onderdrukken. En ja, er is vast wel iemand geweest die me heeft betrapt. Maar ach, so be it.

Meer dan alleen maar 'guilty pleasure'

Oké, toegegeven, I Did Mention I Love You is misschien geen literair meesterwerk. Maar dat wil niet zeggen dat het geen waarde heeft. Voor mij waren deze boeken een manier om even te ontsnappen aan de realiteit. Om te dromen over een andere wereld. Om me te verliezen in een verhaal. En soms is dat precies wat je nodig hebt.

Bovendien hebben de boeken me ook aan het denken gezet over familiebanden, relaties en keuzes. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. Er zijn ook serieuze thema's die aan bod komen, zoals jaloezie, onzekerheid en de complexiteit van menselijke relaties.

En laten we eerlijk zijn, als een boek je aan het denken zet, is het nooit helemaal nutteloos. Zelfs als het een 'guilty pleasure' is.

En nu? Een nieuwe obsessie!

De I Did Mention I Love You-serie is inmiddels alweer een tijdje geleden. Ik heb mijn obsessie losgelaten (nou ja, bijna dan). Maar dat betekent niet dat ik geen nieuwe 'guilty pleasures' meer heb! Er zijn altijd wel weer nieuwe boeken, films of series die mijn aandacht trekken. Het leven is te kort om je te schamen voor wat je leuk vindt!

Dus, als je je de volgende keer schuldig voelt over het lezen van een 'stom' boek, bedenk dan dit: het is jouw tijd, jouw ontspanning, jouw plezier. Geniet ervan! En wie weet, misschien deel je jouw volgende 'guilty pleasure' wel met mij. Ik ben altijd op zoek naar nieuwe aanraders!

En ja, ik durf het toe te geven: stiekem overweeg ik om de hele serie nog een keer te lezen. Gewoon, omdat het kan. En omdat het lekker wegleest, net als een zak chips.

Wie weet, misschien herken je jezelf wel in mijn verhaal. Misschien heb je ook zo'n boekenserie waar je stiekem van geniet. Of misschien heb ik je wel geïnspireerd om I Did Mention I Love You te lezen. In dat geval: veel leesplezier! En vergeet niet om een zak chips klaar te zetten.

Het leven is al serieus genoeg. Soms is het gewoon lekker om even weg te dromen in een wereld van verboden liefde, zon en palmbomen. Don't judge!