I Am Number Four Novel

Herken je dat? Dat je soms het gevoel hebt dat je nergens écht bij hoort? Alsof je een puzzelstukje bent dat verkeerd is bezorgd en nu wanhopig op zoek bent naar de juiste doos? Nou, de hoofdpersoon in "I Am Number Four" van Pittacus Lore (ja, dat is een pseudoniem, net als dat alter ego dat je stiekem hebt gefantaseerd toen je 14 was) weet er alles van. Maar dan keer duizend.

Deze jongen, die zich voordoet als John Smith (lekker origineel, John!), is namelijk geen gewone tiener. Hij is een Lorien, een overlevende van een verwoeste planeet, en hij heeft superkrachten! Ja, alsof huiswerk al niet erg genoeg is, moet hij ook nog eens de wereld redden. Klinkt vermoeiend, toch?

Het leven als een voortvluchtige tiener (met superkrachten!)

Stel je voor: je bent net verhuisd, wéér. Je hebt een nieuwe naam, een nieuw verhaal en je moet constant op je hoede zijn. Je mag geen contact zoeken met oude vrienden, geen diepe wortels schieten, want je weet dat je elk moment weer weg kan zijn. Denk aan het gevoel van elke keer weer op zoek te gaan naar een nieuwe wifi code! Frustrerend, niet?

En dan komt er nog bij dat je superkrachten aan het ontwikkelen bent. Vuur uit je handen laten schieten? Telekinese? Lichtgevende handen? Leuk op feestjes, maar minder handig als je probeert onopvallend te zijn. Stel je voor dat je per ongeluk een hele schoolbus laat zweven omdat iemand je lunch heeft gestolen! Oeps!

De Mogadorianen: De slechte huisbazen van het heelal

De reden dat John constant op de vlucht is, is te danken aan de Mogadorianen. Dit zijn een stel buitenaardse bad guys die zijn planeet Lorien hebben vernietigd en nu achter hem aan zitten. Ze zijn een beetje zoals die huisbazen die altijd wel iets vinden om over te klagen, alleen dan met lasers en ruimteschepen. Een tikkeltje intimiderender, moet ik toegeven.

Deze Mogadorianen zijn niet bepaald subtiel. Ze sturen gigantische monsters en gemene soldaten achter John aan. Alsof je probeert een rustige filmavond te hebben, maar er constant een reclame voor stofzuigers voorbijkomt, alleen dan met veel meer explosies en levensgevaar.

High School Drama met een vleugje apocalyps

Natuurlijk zou het geen YA-roman zijn als er geen high school drama bij kwam kijken. John moet niet alleen vechten voor zijn leven, hij moet ook zien te overleven in de jungle van de middelbare school. Denk aan pestkoppen, awkward dates en onbegrepen leraren. Het is alsof je constant een multiple choice examen moet afleggen, maar de antwoorden zijn in het Lorien geschreven.

Hij ontmoet Sarah, een fotografe met een passie voor, tja, fotografie (verrassing!). Zij is de klassieke "girl next door", maar dan met een scherpe blik en een goed hart. Natuurlijk valt John als een blok voor haar, want welke tiener met superkrachten zou dat niet doen? Het is als vallen voor een kitten; onweerstaanbaar!

Sam: De sidekick met een complottheorie

En dan is er nog Sam, Johns beste vriend (of althans, dat probeert hij te worden). Sam is een buitenbeentje met een fascinatie voor aliens en complottheorieën. Hij is het soort jongen dat denkt dat Area 51 een B&B is waar je een ruimteschip kunt huren. Je kunt hem zien als die ene vriend die altijd net iets te veel "Ancient Aliens" heeft gekeken.

Sam is een loyale vriend en hij speelt een cruciale rol in Johns gevecht tegen de Mogadorianen. Hij is het bewijs dat je niet per se superkrachten nodig hebt om een held te zijn. Soms is een goed hart en een bizarre hoeveelheid parate kennis over buitenaardse wezens genoeg. Wie had dat gedacht?

Waarom "I Am Number Four" nog steeds leuk is (ook als je geen tiener meer bent)

Oké, oké, ik geef toe: "I Am Number Four" is misschien niet de meest diepzinnige roman ooit geschreven. Maar dat maakt het niet minder vermakelijk! Het is een heerlijke mix van actie, avontuur, romantiek en humor. Het is een beetje zoals die guilty pleasure serie die je stiekem binge-watcht als niemand kijkt.

Het is een verhaal over anders zijn, over je eigen identiteit vinden en over de kracht van vriendschap. En laten we eerlijk zijn: wie droomt er niet van om superkrachten te hebben en de wereld te redden? Misschien niet elke dag, maar die fantasie sluimert er toch ergens?

Bovendien is het gewoon een lekker wegleesboek. Perfect voor op vakantie, in de trein of gewoon als je even wilt ontsnappen aan de realiteit (en je huisbaas). Zie het als een snelle, spannende achtbaanrit, alleen zonder de misselijkheid achteraf (hopelijk).

Dus, als je op zoek bent naar een boek dat je even meeneemt naar een andere wereld, vol actie, spanning en een vleugje tienerdrama, dan is "I Am Number Four" zeker de moeite waard. En wie weet, misschien ontdek je wel je eigen verborgen superkrachten! Je weet maar nooit.

En onthoud: we zijn allemaal een beetje Number Four, op zoek naar onze plek in het universum. Alleen hebben sommigen van ons wat meer vuurkracht dan anderen.