Hoelang Duurde De 2de Wereldoorlog

Ken je dat? Dat je denkt: "Even snel de afwas doen", en ineens ben je anderhalf uur verder omdat je verstrikt raakt in je eigen gedachten over het leven en de zin ervan? De Tweede Wereldoorlog, dat was zoiets, maar dan maal een miljard. Het leek misschien een kort sprintje te worden, maar het werd een ultralange marathon door een modderpoel.
Hoe lang duurde die gekte nou precies?
Oké, even serieus, want anders blijven we in grappen hangen. De Tweede Wereldoorlog duurde van 1 september 1939 tot 2 september 1945. Dus, als je het optelt, kom je uit op zes volle jaren en één dag. Zes jaar! Dat is langer dan je gemiddelde relatie (sorry not sorry!), langer dan de basisschool, en waarschijnlijk langer dan je laatste poging tot een dieet.
Stel je voor: je begint aan een project, bijvoorbeeld het bakken van een taart. Je denkt: "Makkie, uurtje werk." Maar dan blijkt de boter niet zacht genoeg, de oven doet raar, en uiteindelijk zit je om 3 uur 's nachts met een half verbrande creatie en de vraag: "Waar ging het mis?" Zes jaar oorlog, dat is dus zes jaar taart bakken die compleet uit de hand loopt. Met veel meer ellende, uiteraard. En zonder taart. (Behalve dan de taart van ellende, misschien.)
Must Read
Het begin: Polen en de vonk
Alles begon met de invasie van Polen door Nazi-Duitsland op 1 september 1939. Dat was de beruchte "Blitzkrieg", oftewel bliksemoorlog. De Duitsers waren als een bezetene aan het stofzuigen, maar dan met tanks en vliegtuigen. Polen had weinig in te brengen, en binnen no-time was het gebeurd. Vergelijk het met: je vergeet je wachtwoord, en na drie keer verkeerd invoeren zit je ineens op een nieuwe simkaart te wachten. Snel, pijnlijk en onhandig.
Frankrijk en Groot-Brittannië, die het wel zagen zitten om een beetje de wereldpolitie uit te hangen (of eigenlijk, helemaal niet, maar ze hadden beloftes gedaan), verklaarden Duitsland de oorlog. En daar ging de knop om. De popcorn stond klaar, maar de film die volgde was allesbehalve grappig.

De tussenliggende jaren: Chaos en ellende
Die zes jaar waren allesbehalve saai. Denk aan de bezetting van Nederland, de bombardementen op Rotterdam (au!), de verschrikkingen van de concentratiekampen, de slag om Stalingrad, de landingen in Normandië... Het was een rollercoaster van geweld, propaganda, verzet en pure overlevingsdrang.
Vergelijk het eens met een verbouwing. Je denkt dat je even een muurtje verplaatst, maar uiteindelijk ligt je hele huis overhoop, je zit midden in de stof en het lawaai, en je vraagt je af of je ooit nog normaal kunt wonen. Maar dan keer zes jaar. En met mensen die elkaar proberen te vermoorden. Beetje anders dus.
Elke dag van die zes jaar was doordrenkt met angst, onzekerheid en verlies. Denk even aan je meest stressvolle werkweek, waarin alles fout gaat en je het liefst onder je bureau wilt kruipen. Vermenigvuldig dat met 312 weken. Zonder weekend. Zonder vakantie. Met het constante gevaar van bombardementen en razzia's. Brrr.

Het einde: De bevrijding en de puinhoop
Uiteindelijk kwam de bevrijding. De geallieerden, onder leiding van de Amerikanen, Britten en Russen, wisten Nazi-Duitsland te verslaan. Op 8 mei 1945 capituleerde Duitsland. Maar dat was niet het einde van de oorlog. Japan vocht door in de Pacific. Pas na de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki, in augustus 1945, gaf ook Japan zich over. Op 2 september 1945 was het officieel over en uit. Eindelijk rust.
Stel je voor: je hebt zes jaar lang niet geslapen, je hebt alleen maar ellende gezien, en eindelijk mag je naar bed. Maar dan kom je erachter dat je huis is afgebrand, je matras is verdwenen, en je moet helemaal opnieuw beginnen. Zo voelde het voor veel mensen in de Tweede Wereldoorlog. De oorlog was voorbij, maar de echte wederopbouw begon pas.
Zes jaar... wat kun je in die tijd doen?
Zes jaar is een lange tijd. Je kunt in die tijd:
- Twee keer een bachelor-opleiding afronden.
- Leren vloeiend Spaans, Mandarijn én Arabisch spreken.
- De hele Lord of the Rings trilogie minimaal 100 keer kijken.
- Elke aflevering van The Simpsons minstens 5 keer bekijken (en nog steeds nieuwe grappen ontdekken).
- Een baby krijgen en hem/haar leren lopen, praten en ondeugende dingen doen.
- Rond de wereld reizen (een paar keer zelfs!).
Maar in die zes jaar verloren miljoenen mensen hun leven, hun familie, hun huis, hun vrijheid en hun hoop. Het is belangrijk om dat nooit te vergeten.
Waarom is het belangrijk om te weten hoe lang het duurde?
Omdat zes jaar een ontzettend lange tijd is om in angst te leven. Omdat zes jaar de tijd is waarin een hele generatie is opgegroeid onder een regime van onderdrukking en haat. Omdat zes jaar laat zien hoeveel schade een ideologie kan aanrichten. En omdat we moeten leren van de geschiedenis, zodat we niet dezelfde fouten herhalen. Want geloof me, nog zes jaar zoiets, daar zit niemand op te wachten. Laat staan zes seconden.

Dus de volgende keer dat je klaagt over een lange vergadering, een trage internetverbinding of een files, bedenk dan even dat er mensen zijn geweest die zes jaar lang in de hel hebben geleefd. Dat relativeert alles, toch?
En nu ga ik toch maar even die afwas doen. Duurt vast geen zes jaar...
Onthoud: De Tweede Wereldoorlog duurde van 1 september 1939 tot 2 september 1945. Zes jaar en een dag. Een periode van onvoorstelbaar lijden en opoffering. Laten we het nooit vergeten.
