Hitchhikers Guide To The Galaxy

Nou, moet je luisteren! Ik zat laatst te denken, weet je, over boeken die je wereldbeeld compleet op z'n kop zetten. En toen dacht ik: The Hitchhiker's Guide to the Galaxy! Het is niet zomaar een boek, het is een fenomeen. Een kosmische grap, verpakt in woorden en gevuld met personages die zo bizar zijn, dat je je afvraagt wat Douglas Adams in godsnaam rookte. Maar goed, laten we er eens induiken. Haal je Vogonschildje maar vast, want het wordt een wilde rit.

Het begint allemaal met een sloopkogel... en een kop thee.

Het verhaal begint, heel prozaïsch, met Arthur Dent, een doodnormale (lees: verschrikkelijk saaie) Brit die erachter komt dat zijn huis gesloopt gaat worden voor een bypass. Typisch toch? Maar dan wordt het pas echt bizar. Want wat Arthur niet weet, is dat de aarde zelf ook gesloopt gaat worden! Yep, door de Vogons, een soort ruimtewegenbouwers (die eruitzien en klinken alsof ze een slechte dag hebben sinds het Big Bang). Ze hebben de aarde nodig voor, jawel, een intergalactische snelweg. Serieus!

Arthur wordt gered door zijn vriend Ford Prefect, die niet helemaal is wie hij lijkt. Het blijkt dat Ford een buitenaardse journalist is, die al jaren op aarde rondhangt om onderzoek te doen voor The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (vandaar zijn ietwat rare naam). En ja, dat is dus dat beroemde handboek! Samen liften ze mee met een Vogon-schip (niet aan te raden, tenzij je dol bent op slechte poëzie – de Vogons gebruiken dat als martelmethode. Echt waar!) en zo begint hun intergalactische avontuur.

De cast: een bonte verzameling ruimtefiguren.

Naast Arthur en Ford, ontmoeten we nog een paar onvergetelijke figuren:

• Zaphod Beeblebrox: Tweehoofdig, drie-armig en voormalig president van de Melkweg. Hij is compleet geschift, arrogant en volkomen onverantwoordelijk. Kortom, de ideale leider! Hij steelt het ruimteschip Heart of Gold (meer daarover later) en duikt op de meest onverwachte momenten op.
• Trillian (Tricia McMillan): Het enige andere menselijke wezen dat de sloop van de aarde overleefd heeft (behalve Arthur, dan). Ze ontmoette Zaphod op een feestje en besloot om met hem mee te liften de ruimte in. Slimme meid, of toch niet?
• Marvin the Paranoid Android: Een depressieve robot met een brein zo groot, dat hij er chronisch ongelukkig van wordt. Zijn pessimistische commentaar is hilarisch, al moet je er wel tegen kunnen. Spoiler alert: hij klaagt veel.

De Heart of Gold: Een ruimteschip met een onwaarschijnlijke motor

De Heart of Gold is geen doorsnee ruimteschip. Het is uitgerust met een Infinite Improbability Drive. Wat dat precies doet? Nou, het drijft het schip aan door alle punten in het universum tegelijkertijd te passeren. Met andere woorden: het maakt alles mogelijk, hoe onwaarschijnlijk ook. Denk aan een raket aangedreven door de kans dat je je sokken op een maandagochtend in een sokkenwinkel vindt, of door het aantal keren dat iemand per ongeluk een verkeerd nummer belt en toch iemand aan de lijn krijgt. Het resultaat is vaak hilarisch en volkomen absurd. Zo transformeert het schip op een gegeven moment in een banketbakkerij... omdat het universum dat nou eenmaal leuk vond.

The Hitchhiker's Guide: Meer dan een boek, het is een overlevingsgids!

De Hitchhiker's Guide to the Galaxy is in essentie een elektronisch handboek voor ruimtereizigers. Het bevat informatie over planeten, wezens, culturen, restaurants (erg belangrijk!) en nog veel meer. Het is een soort Wikipedia, maar dan met meer humor en een duidelijke bias tegen de Vogons. Het is geschreven door talloze auteurs door de melkweg, en regelmatig bijgewerkt, gecorrigeerd en soms zelfs weer ingetrokken na juridische geschillen met verschillende buitenaardse beschavingen.

De Guide staat bekend om de bekende tekst: "Don't Panic" (Geen Paniek). Een waardevolle tip, want in de Melkweg kan er nogal wat misgaan. Het staat in grote, vriendelijke letters op de omslag van de Guide, en dient als een geruststellende boodschap voor gestrande ruimtereizigers, geconfronteerd met interdimensionale bureaucratiën, vraatzuchtige monsters en slechte intergalactische restaurant recensies.

42: Het Antwoord op de Ultieme Vraag over het Leven, het Heelal en Alles

Dit is misschien wel het meest bekende aspect van het boek. Een supercomputer, Deep Thought, wordt gebouwd om de Ultieme Vraag over het Leven, het Heelal en Alles te berekenen. Na 7,5 miljoen jaar komt Deep Thought met het antwoord: 42. Tja. Alleen... niemand weet wat de vraag eigenlijk is. Dus bouwen ze weer een nieuwe computer, een nog grotere: de aarde. Maar die wordt dus gesloopt door de Vogons, voordat de berekening klaar is. Balen!

De zoektocht naar de Ultieme Vraag is een rode draad door de hele serie. Er wordt gefilosofeerd, gespeculeerd en gegist, maar niemand komt echt dichter bij de waarheid. Misschien is er wel geen antwoord. Of misschien is het antwoord zo simpel, dat we het over het hoofd zien. Of misschien is het antwoord gewoon... 42. Het mooie is dat je er zelf over na kunt denken.

Waarom zou je het moeten lezen?

Waarom zou je in godsnaam tijd besteden aan een boek over een saaie aardbewoner, een buitenaardse lifter en een depressieve robot? Omdat het briljant is! Het is een mix van:

• Hilarische humor: De dialogen zijn scherp, de situaties absurd en de personages onvergetelijk. Je zult hardop lachen, dat beloof ik!
• Filosofische overpeinzingen: Onder de humor schuilt een serieuze boodschap over het leven, de dood, het heelal en alles daartussenin.
• Fantastische verbeeldingskracht: Douglas Adams had een ongeëvenaard talent voor het creëren van bizarre en wonderlijke werelden.
• Gewoonweg puur vermaak: Het is een heerlijk escapisme. Even ontsnappen aan de dagelijkse sleur en verdwalen in een universum vol gekte.

Dus, waar wacht je nog op? Pak dat boek, zet een kop thee (of een Pangalactische Gargelstorm, als je durft), en bereid je voor op een onvergetelijke reis door de Melkweg. En vergeet niet: Don't Panic!

P.S. Er zijn trouwens ook films en radioprogramma's gebaseerd op het boek. Die zijn ook zeker de moeite waard, maar begin met het boek. Geloof me, je zult er geen spijt van krijgen.