Harry Potter And The Sorcerer's

Oké, even eerlijk. Wie heeft er níet stiekem een keer geprobeerd om een deur te openen door er hard naar te kijken? Toegeven maar, we zijn allemaal kinderen van onze tijd. Ik bedoel, Harry Potter heeft een hele generatie beïnvloed. En ja, ik geef het toe, ik heb het ook gedaan. Meer dan eens. Het werkte niet, duh. Maar de hoop was er. En dat is waar het allemaal om draait, toch?

Dat brengt me bij het punt van vandaag: Harry Potter and the Sorcerer's Stone (of Harry Potter en de Steen der Wijzen, voor de Nederlanders onder ons). Het boek dat alles begon. De film die de wereld veranderde. De reden dat ik (en waarschijnlijk jij ook) ooit een bezemsteel als vervoermiddel heb overwogen. En laten we eerlijk zijn, wie wilde er niet naar Hogwarts?

Een Weesjongen die Niet Wist Wat Hem Te Wachten Stond

Het verhaal kent iedereen wel, toch? Harry Potter, een verwaarloosde wees die woont bij zijn verschrikkelijke oom en tante, de Dursleys. Seriously, die mensen zijn zo gemeen, je zou bijna denken dat ze zelf uit een slechte fantasiefilm komen. Harry slaapt in een bezemkast onder de trap (hoe cliché wil je het hebben?) en wordt behandeld als vuil. Totdat...BOEM!

De Brief!

Dan komt de brief. Niet één, maar een hele zwerm brieven! Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry heeft Harry uitgenodigd. Hogwarts? Witchcraft? Wizardry? Harry is een tovenaar! En de Dursleys proberen wanhopig te voorkomen dat hij het weet. Wat natuurlijk hopeloos is, want Hagrid (laten we eerlijk zijn, de coolste gamekeeper ooit) komt er persoonlijk op af om Harry te halen.

En dan begint het avontuur pas echt. De trein naar Hogwarts, de sorteerhoed, de nieuwe vrienden, de nieuwe vijanden...het is een rollercoaster van emoties en magie. Seriously, elke keer als ik het lees of kijk, krijg ik weer kippenvel.

Waarom is dit Boek Zó Goed?

Waarom spreekt dit boek zoveel mensen aan? Is het de magie? De avonturen? De vriendschap? Ik denk dat het een combinatie is van alles. Maar er zijn een paar dingen die er echt uitspringen:

• De Vriendschap: Ron en Hermelien (Ron and Hermione) zijn de ultieme best friends forever. Ze zijn loyaal, ze zijn grappig, en ze staan altijd voor elkaar klaar. Zelfs als ze ruzie hebben (en dat hebben ze vaak), weten ze dat ze op elkaar kunnen rekenen. Vriendschap is een centraal thema en wie wil er geen vrienden als Ron en Hermelien?
• De Magie: Natuurlijk! Spreuken, toverdranken, vliegende bezems...het is allemaal zo ontzettend fantasierijk. En het idee dat er een hele wereld verborgen is voor onze ogen, is gewoon heel aantrekkelijk. Ik bedoel, wie droomt er niet van om zelf toverspreuken te leren?
• De Goede Strijd tegen het Kwade: Harry is een held, maar hij is geen perfecte held. Hij maakt fouten, hij is bang, en hij twijfelt aan zichzelf. Maar uiteindelijk kiest hij altijd voor het goede. En dat is iets waar we allemaal naar kunnen streven. Dus, leer van Harry, niet van Voldemort. (Tenzij je echt per se je neus kwijt wilt zijn.)
• De Unieke Wereld: J.K. Rowling heeft echt een ongelooflijke wereld gecreëerd. Van de snoepwinkel Honeydukes tot de Gringotts Wizarding Bank, elk detail is tot in de puntjes uitgewerkt. Je voelt je alsof je er echt bent.

De Eerste Stap in een Lange Reis

Harry Potter and the Sorcerer's Stone is meer dan zomaar een kinderboek. Het is de eerste stap in een lange en complexe reis. Het introduceert ons aan personages die we gaan liefhebben (en haten), aan een wereld die we nooit meer willen verlaten, en aan een verhaal dat ons voor altijd zal bijblijven. Het legt de basis voor alle volgende boeken en films. Het zet de toon voor de hele saga.

En laten we eerlijk zijn, de eerste film is iconisch. De muziek, de decors, de cast...alles klopt gewoon. Het is de perfecte verfilming van een geweldig boek. Oké, oké, ik weet dat sommige mensen de films niet zo goed vinden als de boeken. Maar hey, smaken verschillen, toch?

Kritiekpuntjes? Ja, natuurlijk!

Natuurlijk zijn er ook minpuntjes. Het boek is misschien een beetje eenvoudig voor volwassenen. Het verhaal is relatief rechtlijnig, en de personages zijn nog niet zo complex als in latere boeken. En ja, er zijn plot holes. (Serieus, hoe kan Hagrid überhaupt een toverstaf hebben?) Maar dat maakt allemaal niet uit. Het is een kinderboek. Het is bedoeld om te entertainen, om te inspireren, en om te laten dromen. En dat doet het met verve!

Bovendien, het is het eerste boek. Rowling moest de wereld nog introduceren en de personages ontwikkelen. De latere boeken worden steeds complexer en dieper. Dus zie dit als de basis. Als de fundering van een prachtig huis.

Dus...Moet Je Het Lezen/Kijken?

Echt waar? Moet ik die vraag überhaupt stellen? JA! Als je het nog nooit hebt gelezen of gekeken, waar wacht je dan nog op? Ga dat onmiddellijk doen! En als je het al hebt gelezen of gekeken, doe het dan nog een keer! Het is altijd goed om terug te keren naar Hogwarts.

En wie weet, misschien lukt het je deze keer wel om die deur met je gedachten te openen. Ik blijf duimen voor je!

Tot de volgende keer, en vergeet niet: Happiness can be found, even in the darkest of times, if one only remembers to turn on the light. – Albus Dumbledore (of gewoon, de lichtknop.)