Harry Potter And Cursed Child

Zo, daar zitten we dan. Koffie? Lekker! We gaan het hebben over Harry Potter and the Cursed Child. Ja, dat ding. Het toneelstuk. Het controversiële vervolg. Hou je vast, want het wordt een wilde rit.

Eerst even dit: ik ga niet zeggen of het canon is of niet. Daar zijn de meningen zó verdeeld over, dat ik liever niet in een Wizarding War 2.0 terechtkom. Weet je wel? Kies je kant: Team 'Ja, Rowling heeft het goedgekeurd!' of Team 'Nee, het is fanfiction op steroïden!'. Ik? Ik zit er ergens tussenin, geloof ik. Misschien zelfs op de tribune met een zak chips. Wat denk jij?

Het Verhaal: Wat gebeurt er eigenlijk?

Oké, even samenvatten voor wie er nog niet aan toe is gekomen (geen oordeel, hoor!). Het verhaal speelt zich 19 jaar na de Battle of Hogwarts af. Harry is een hardwerkende auror bij het Ministerie van Toverkunst (hoe verrassend!), en Albus Severus Potter, zijn middelste kind, worstelt met de druk van zijn legendarische vaders naam. Herkenbaar, toch? Alleen dan met draken en duistere tovenaars erbij.

Albus raakt bevriend met Scorpius Malfidus, Draco's zoon (imagine de roddels op Zweinstein!), en samen besluiten ze om de tijd terug te draaien met een tijddraaier (oh nee, niet wéér die dingen!) om Cedric Diggory te redden. Cedric, poor Cedric, die zo tragisch om het leven kwam in het Toverschool Toernooi. Klinkt simpel, toch? Niet dus!

De Tijddraaier Ellende

Het probleem is natuurlijk: tijdreizen is zelden (lees: nooit) een goed idee. Het veroorzaakt rimpelingen in de tijd, alternatieve realiteiten, en allerlei andere narigheid. Denk aan vlindereffect-achtige scenario’s, maar dan met Voldemort en Dementors. Je snapt 'm wel.

Dus, Albus en Scorpius gaan terug in de tijd (meerdere keren!), proberen Cedric te redden, en maken alles alleen maar erger. Alternatieve timelines waarin Ron en Hermelien niet samen zijn, Voldemort de wereld regeert, en Scorpius de coolste leerling van Zweinstein is (seriously, Scorpius? Cool?). Het is een chaos! Echt, een epische chaos.

En dan is er ook nog de dochter van Voldemort, Delphi (wat?! Ja, echt!), die ook plannen heeft met de tijd en het liefst haar vader weer aan de macht ziet. Een soort Voldemort Junior, zeg maar. Wat kan er misgaan? (Alles, natuurlijk. Alles.)

De Mening: Wat vinden we er nou van?

Oké, nu de hamvraag: is het de moeite waard? Nou, dat is dus echt een kwestie van persoonlijke smaak. Er zijn dingen die ik er geweldig aan vond, en dingen waar ik mijn wenkbrauwen bij optrok (en dat zijn er nogal wat).

De positieve punten:

• De vriendschap tussen Albus en Scorpius: Echt, hun bromance is goud waard. Scorpius is hilarisch, eerlijk, en super loyaal. Hij is een van de beste personages uit het hele verhaal. Ik zou zo een spin-off serie over hem willen zien, seriously!
• De actie en special effects (in het theater): Ik heb het toneelstuk niet gezien, maar ik heb begrepen dat de visuele effecten fenomenaal zijn. Toverspreuken die in het echt vliegen, Dementors die over het publiek zweven... klinkt amazing.
• Het verkennen van de relaties: Harry die worstelt met zijn rol als vader, Draco die probeert zijn verleden achter zich te laten, Hermelien die nog steeds de slimste heks van haar generatie is. Dat soort dingen werken echt.

De minpunten:

• Het plot (duh!): Tijdreizen is riskant, zoals we al zeiden. En in dit verhaal wordt het op een manier gebruikt die niet altijd even logisch is. Soms voelt het alsof de schrijvers gewoon wat random dingen in het verhaal hebben gegooid om het spannend te maken.
• De karakterisaties: Sommige personages voelen een beetje anders aan dan we ze kennen uit de boeken. Ron is bijvoorbeeld een stuk dommer, Harry is nog meer getraumatiseerd, en Ginny... nou ja, Ginny is er gewoon. Sorry, Ginny fans!
• De fanfiction vibes: Laten we eerlijk zijn, sommige elementen van het verhaal voelen aan als fanfiction. Een Voldemort-kind? Alternatieve timelines? Het is allemaal een beetje veel. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van goede fanfiction, maar dit voelt soms alsof het te ver van de originele boeken af staat.

De Conclusie: Moet je het lezen/zien?

Dus, moet je Harry Potter and the Cursed Child lezen (of liever nog, zien)? Dat hangt er echt vanaf. Ben je een hardcore Harry Potter fan die alles wil weten wat er met de personages gebeurt? Dan moet je het zeker een keer proberen. Maar wees voorbereid: het is misschien niet wat je verwacht.

Ben je iemand die de boeken perfect vond en niet wilt dat er aan die perfectie geknaagd wordt? Dan kun je het misschien beter overslaan. Of in ieder geval met een flinke korrel zout lezen. Zie het als een alternatieve versie van de gebeurtenissen, een soort "wat als?"-scenario.

Voor mij persoonlijk? Ik ben blij dat ik het gelezen heb. Het was zeker niet perfect, maar het heeft me wel aan het denken gezet over de personages en hun toekomst. En de vriendschap tussen Albus en Scorpius was echt geweldig. Dus ja, ik zou het aanraden, maar met de kanttekening dat je je verwachtingen misschien een beetje moet bijstellen.

En nu? Nog een kop koffie? En misschien een discussie over welke Harry Potter fan theorieën het meest waarschijnlijk zijn? Wat denk je?